Άρθρα
Η Γαρίτσα δεν είναι το πρόβλημα, είναι το σύμπτωμα
Η συζήτηση για τα ναύδετα και τη διατήρηση του όρμου της Γαρίτσας ως «μαρίνας ανοικτού τύπου» δεν αφορά μόνο έναν εμβληματικό χώρο της πόλης. Αναδεικνύει τα όρια της φέρουσας ικανότητας της Κέρκυρας, την άναρχη επέκταση της εμπορικής εκμετάλλευσης του δημόσιου χώρου και το ερώτημα αν οι κάτοικοι θα συνεχίσουν να έχουν ουσιαστική σχέση με τη θάλασσα που διαμόρφωσε την ταυτότητά τους.
Η οργή για το νερό και τα όρια της ανοχής στην Κέρκυρα
Οι Κερκυραίοι γνωρίζουν ότι η ΔΕΥΑΚ είναι ένας γερασμένος και οικονομικά εξαντλημένος οργανισμός. Γιατί λοιπόν η αγανάκτηση ξεχειλίζει μετά από κάθε πολύωρη διακοπή υδροδότησης; Επειδή η κατανόηση των αιτίων δεν αναιρεί την απαίτηση για το αυτονόητο: την πρόσβαση σε ένα βασικό δημόσιο αγαθό.
Όχι άλλη γκρίνια, αλλά στρατηγική
Η Κέρκυρα παραμένει ένας ιδιαίτερα ελκυστικός διεθνής προορισμός και ταυτόχρονα λειτουργεί ως πύλη εισόδου για την ευρύτερη περιοχή του Ιονίου.
Άνθρωπος και «ρομποτικοί φροντιστές»
Τα ρομπότ καλούνται να λειτουργήσουν σε απρόβλεπτα οικιακά περιβάλλοντα, όπου η αναγνώριση φωνής μπορεί να αποτυγχάνει λόγω ασυνάρτητου ή αλλοιωμένου λόγου.
Οι προτεραιότητες μιας πόλης που πνίγεται
Το κυκλοφοριακό χάος δεν είναι ούτε φυσικό φαινόμενο ούτε αναπόφευκτο τίμημα της τουριστικής ανάπτυξης. Είναι το αποτέλεσμα επιλογών και, κυρίως, της απουσίας επιλογών.
Ενόψει εκλογών και συνταγματικής αναθεώρησης
Το ζητούμενο δεν είναι απλώς η εναλλαγή προσώπων, αλλά η αναζήτηση νέων συλλογικών υποκειμένων που να αντιστοιχούν στην κοινωνία του 21ου αιώνα.
Τα πρέπει, τα τι και τα πώς του κερκυραϊκού τουρισμού
Η Κέρκυρα δεν χρειάζεται άλλη μία συζήτηση για το αν ο τουρισμός είναι ευλογία ή κατάρα. Χρειάζεται συμφωνία στα δεδομένα, θεσμούς διαχείρισης, ανακατανομή προτεραιοτήτων και πολιτικό θάρρος για αποφάσεις που θα διασφαλίσουν ότι η επιτυχία του σημαντικότερου παραγωγικού της τομέα δεν θα υπονομεύει το ίδιο της το μέλλον.
Συγχωρώ, αλλά δεν ξεχνώ: Η παρεξηγημένη ισορροπία ανάμεσα στο συναίσθημα και τη γνώση
Η αυθεντική συγχώρεση δεν είναι προϊόν λογικής απόφασης αλλά βαθιάς συναισθηματικής επεξεργασίας. Αντίθετα, το «δεν ξεχνώ» δεν εκφράζει πικρία ή εμμονή, αλλά τη γνώση που αποκτούμε από την εμπειρία και η οποία καθοδηγεί τις μελλοντικές μας επιλογές.
Το ουκρανικό drone και το δικαίωμα των πολιτών να γνωρίζουν
Οι ερωτήσεις στη Βουλή και η ενημέρωση των διπλωματικών συντακτών φωτίζουν περισσότερο τα κενά παρά τις απαντήσεις.
Η αόρατη μαρίνα της Γαρίτσας
Εάν το κράτος εισπράττει το ΤΕΠΑΗ από τα σκάφη που γεμίζουν κάθε καλοκαίρι τον όρμο της Γαρίτσας, εύλογα τίθεται το ερώτημα γιατί κανένα μέρος αυτών των εσόδων δεν επιστρέφει αμέσως στην Κέρκυρα;
Οι αντιφάσεις της δυτικής απληστίας και το μεταναστευτικό
Το αμήχανο ράβε-ξήλωνε της Δύσης για τις ανθρώπινες σχέσεις τελικά, προϊόν της απάνθρωπης γενικά σχέσης ανάμεσα στο κεφάλαιο και την εργασία.
Αποδιοπομπαίοι τράγοι και μεταφασισμός
Οι ρίζες της συμβίωσης μαζικής κλίμακας δεν (μπορεί να) είναι η λογική του «κοινωνικού συμβολαίου», αλλά η βία.
Σύντομη Ιστορία του γλωσσικού μας ζητήματος
Από τη «Βαβυλωνία» και τα Ευαγγελικά έως τη νομιμοποίηση της δημοτικής το 1976, το ελληνικό γλωσσικό ζήτημα υπήρξε σύγκρουση για κάτι περισσότερο από λέξεις: για την εξουσία, την ταυτότητα και την ίδια την ιδέα του ελληνισμού. Πενήντα χρόνια μετά, μένει ανοιχτό το ερώτημα αν η γλώσσα μας χρειάζεται ξανά τόλμη και μέτρο.
Η λεπτή γραμμή της δημοσιότητας
Η ενημέρωση είναι δημόσιο αγαθό. Η μετατροπή του ανθρώπινου πόνου σε θέαμα όχι. Εκεί βρίσκεται το όριο ανάμεσα στη δημοσιογραφική ευθύνη και τον κοινωνικό κανιβαλισμό.
Βία ανηλίκων στην Κέρκυρα: Η κοινωνία της οθόνης και η εξοικείωση με την επιθετικότητα
Το περιστατικό τραυματισμού μαθητή στην Κέρκυρα ανοίγει ξανά τη συζήτηση για τη βία ανηλίκων, την επιρροή των media και των social media, αλλά και για το κοινωνικό υπόδειγμα που διαμορφώνει μια γενιά μεγαλωμένη μέσα στην ένταση, τον ανταγωνισμό και τη διαρκή έκθεση στην επιθετικότητα, ενώ η οικογένεια βρίσκεται στη δουλειά από το πρωί έως το βράδυ.
«Με το βοριά που τ’ αρμενίζει και το κύμα που αφρίζει…»
Οι μεγάλες λέξεις, οι εικόνες και οι συμβολισμοί συχνά προηγούνται των δεσμεύσεων. Το ερώτημα δεν είναι τι υπόσχεται το αφήγημα, αλλά τι απομένει όταν σβήσουν τα φώτα της παρουσίασης.
Μετράμε για να μη φτάσουμε να απαγορεύουμε
Η μέτρηση της τουριστικής πίεσης δεν συνεπάγεται αναγκαστικά απαγορεύσεις. Μπορεί να αποτελέσει εργαλείο για έγκαιρες, τεκμηριωμένες και λελογισμένες παρεμβάσεις, ώστε η Κέρκυρα να προστατεύσει τις υποδομές και την ποιότητα ζωής χωρίς να υπονομεύσει τον ίδιο τον τουρισμό της.
Φόρος τιμής στον Σακελλάριο ή καθυστερημένος διάλογος με το τραύμα της πόλης;
Η δαπάνη για έκθεση και τεκμηρίωση του έργου του Περικλή Σακελλάριου ανοίγει ξανά μια παλιά συζήτηση στην Κέρκυρα: μπορεί η ανάδειξη του αρχιτέκτονα του μεταπολεμικού Δημοτικού Θεάτρου να συνυπάρξει με τη μνήμη της απώλειας του ιστορικού θεάτρου που καταστράφηκε στον πόλεμο;
