Άρθρα
«Με το βοριά που τ’ αρμενίζει και το κύμα που αφρίζει…»
Οι μεγάλες λέξεις, οι εικόνες και οι συμβολισμοί συχνά προηγούνται των δεσμεύσεων. Το ερώτημα δεν είναι τι υπόσχεται το αφήγημα, αλλά τι απομένει όταν σβήσουν τα φώτα της παρουσίασης.
Μετράμε για να μη φτάσουμε να απαγορεύουμε
Η μέτρηση της τουριστικής πίεσης δεν συνεπάγεται αναγκαστικά απαγορεύσεις. Μπορεί να αποτελέσει εργαλείο για έγκαιρες, τεκμηριωμένες και λελογισμένες παρεμβάσεις, ώστε η Κέρκυρα να προστατεύσει τις υποδομές και την ποιότητα ζωής χωρίς να υπονομεύσει τον ίδιο τον τουρισμό της.
Φόρος τιμής στον Σακελλάριο ή καθυστερημένος διάλογος με το τραύμα της πόλης;
Η δαπάνη για έκθεση και τεκμηρίωση του έργου του Περικλή Σακελλάριου ανοίγει ξανά μια παλιά συζήτηση στην Κέρκυρα: μπορεί η ανάδειξη του αρχιτέκτονα του μεταπολεμικού Δημοτικού Θεάτρου να συνυπάρξει με τη μνήμη της απώλειας του ιστορικού θεάτρου που καταστράφηκε στον πόλεμο;
Μπορεί η αυτοδιοίκηση να γίνει ξανά… αυτοδιοίκηση;
Η πρωτοβουλία προέδρων κοινοτήτων στην Κεντρική Κέρκυρα επαναφέρει ένα παλιό ερώτημα: μπορούν οι κοινότητες να αποκτήσουν ξανά ουσιαστικό ρόλο ή η αυτοδιοίκηση θα παραμείνει συγκεντρωμένη γύρω από πρόσωπα και κεντρικές διοικήσεις; Ένα σχόλιο για τη συλλογικότητα, τη θεσμική αποδυνάμωση και το ενδεχόμενο χειραφέτησης των τοπικών κοινωνιών.
Μετά τα κλειστά ρολά, τίς αγορεύειν βούλεται;
Η κινητοποίηση της εστίασης δεν ήταν απλώς διαμαρτυρία. Ήταν επίδειξη κοινωνικής ισχύος. Το ερώτημα πλέον δεν είναι αν η πόλη άκουσε, αλλά αν οι θεσμοί θα απαντήσουν πέρα από υποσχέσεις.
21 Μαΐου 1864: Η Ένωση των Επτανήσων με την Ελλάδα — όσα δεν χωρούν στο σχολικό αφήγημα
Η 21η Μαΐου 1864 έμεινε στην ιστορία ως ημέρα Ένωσης των Επτανήσων με την Ελλάδα. Πίσω όμως από τους πανηγυρισμούς, τις διπλωματικές ισορροπίες και το σχολικό αφήγημα περί «δώρου» της Αγγλίας, κρύβονται οι συγκρούσεις των Ριζοσπαστών, οι επιφυλάξεις για τους όρους της Ένωσης και μια διαφορετική ανάγνωση της επτανησιακής ιστορίας.
Το εορταστικό περίβλημα του περιεχομένου της ιστορίας
Οι εθνικές επέτειοι κρατούν ζωντανή τη συλλογική μνήμη, όμως το τελετουργικό τους συχνά απλοποιεί ή μετατοπίζει το ίδιο το ιστορικό γεγονός. Η Ιστορία δεν αφηγείται μόνο το παρελθόν· αποκαλύπτει και τις ανάγκες της εποχής που την ερμηνεύει.
Η παγίδα του Θουκυδίδη
Από την «παγίδα του Θουκυδίδη» που επικαλέστηκε ο Σι, μέχρι τον διάλογο Μηλίων και Αθηναίων και τη συντριβή της Σικελικής Εκστρατείας: τι έγραψε πραγματικά ο Θουκυδίδης για την ισχύ, τον φόβο, την ύβρη και γιατί ίσως παρερμηνεύεται σήμερα στη συζήτηση για τις σχέσεις ΗΠΑ–Κίνας.
Φτάνει πια με την «κακιά στιγμή»
Ο σοβαρός τραυματισμός του 29χρονου εργαζόμενου καθαριότητας, που νοσηλεύεται με κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις μετά την πτώση από απορριμματοφόρο στην Κέρκυρα, επαναφέρει ερωτήματα πέρα από το ίδιο το ατύχημα: προβλεπόταν προστασία κεφαλής, τηρούνταν τα μέτρα ασφαλείας και εφαρμόζονταν τα πρωτόκολλα εργασίας; Πότε ένα περιστατικό παύει να θεωρείται «κακιά στιγμή»;
Φόβος του θανάτου και αυτοκτονία
Όταν βρισκόμαστε σε παρατεταμένη απελπισία, αλλάζει και ο τρόπος με τον οποίο εκτιμούμε το μέλλον, που παύει να βιώνεται ως ανοιχτό και γίνεται αναπόδραστο.
Χρειάζεται τώρα ανεξάρτητος ευρωπαϊκός μηχανισμός για τον Τύπο
Η ευρωπαϊκή νομολογία αλλάζει τους όρους στη σχέση εκδοτών και ψηφιακών πλατφορμών, όμως η Ελλάδα παραμένει χωρίς θεσμό που να μπορεί να διαπραγματευτεί, να απαιτήσει διαφάνεια και να επιβάλει κανόνες. Το επόμενο βήμα ίσως δεν είναι εθνικό, αλλά ευρωπαϊκό.
Η παγίδα του Θουκυδίδη
Και μια και ξαναβρέθηκε στην επικαιρότητα μετά την αναφορά του Κινέζου ηγέτη Σι Τζινπίνγκ, αναδημοσιεύεται το παρόν κατ΄ απαίτηση των αναγνωστών μας... (Από τις 2 Μαρτίου 2026).
Η πόλη που δεν μπορεί να συμφωνήσει με τον εαυτό της
Η κινητοποίηση της εστίασης είναι η δημόσια παραδοχή ότι στην Κέρκυρα έχει πλέον σπάσει η ισορροπία ανάμεσα στην οικονομία του τουρισμού, την προστασία της πόλης και τη λειτουργία των θεσμών.
Να πληρώσει το κράτος
Γιατί η Κέρκυρα δικαιούται κρατική χρηματοδότηση για τα σκουπίδια της
Τα σκουπίδια δεν είναι πια μόνο ζήτημα καθαριότητας
Η περιστολή του κόστους δεν θα έρθει μόνο με νέες υποδομές αλλά με αλλαγή ολόκληρου του μοντέλου: λιγότερα σύμμεικτα, ισχυρή δημοτική υπηρεσία καθαριότητας και μεταφορά του πραγματικού κόστους στους μεγάλους παραγωγούς απορριμμάτων.
Εγκλήματα και τιμωρίες ως στυλοβάτες κοινωνίας
Είναι εύκολο να υποθέσουμε ότι ακραίες πράξεις –ιδίως εκείνες που περιλαμβάνουν σκληρότητα ή αδιαφορία– αντανακλούν κάτι θεμελιωδώς «λανθασμένο» στον εγκέφαλο.
Η «θεραπεία» μιας ακυρωμένης αύξησης
Η προσπάθεια επαναφοράς των αυξήσεων στα δημοτικά τέλη του 2025 δεν είναι μια απλή «θεραπεία τυπικής πλημμέλειας». Είναι η επιδίωξη να νομιμοποιηθεί εκ των υστέρων μια οικονομική επιβάρυνση που ακυρώθηκε διαδικαστικά και τώρα επιστρέφει από την πίσω πόρτα.
Πως θα επιστραφούν οι αυξήσεις επί των τελών
Η απόφαση του ΣτΕ μπορεί να ανοίγει τον δρόμο για επιστροφές δημοτικών τελών, όμως η εφαρμογή της μόνο απλή δεν φαίνεται. Η εμπλοκή των παρόχων ηλεκτρικής ενέργειας, η έλλειψη ακόμη της καθαρογραφημένης απόφασης και το πιθανό δημοσιονομικό κόστος δημιουργούν ένα σύνθετο διοικητικό και πολιτικό πεδίο για τους δήμους.
