Η αόρατη μαρίνα της Γαρίτσας
Εάν το κράτος εισπράττει το ΤΕΠΑΗ από τα σκάφη που γεμίζουν κάθε καλοκαίρι τον όρμο της Γαρίτσας, εύλογα τίθεται το ερώτημα γιατί κανένα μέρος αυτών των εσόδων δεν επιστρέφει αμέσως στην Κέρκυρα;
Ο όρμος της Γαρίτσας δεν είναι μαρίνα. Δεν διαθέτει προβλήτες, θέσεις ελλιμενισμού, λιμενικές υπηρεσίες ή οργανωμένη διαχείριση. Κι όμως, κάθε καλοκαίρι λειτουργεί ως μία από τις μεγαλύτερες άτυπες μαρίνες της χώρας. Δεκάδες τουριστικά σκάφη παραμένουν αρόδου, ενώ οι επιβάτες τους μετακινούνται πολλές φορές την ημέρα προς την πόλη με λάντζες και βοηθητικά σκάφη που προσεγγίζουν τη σκάλα του Δημάρχου.
Η εικόνα έχει ενσωματωθεί στην καθημερινότητα των Κερκυραίων σε τέτοιο βαθμό ώστε σχεδόν δεν τη βλέπουν πια. Κι όμως, πρόκειται για μια δραστηριότητα με σημαντικές οικονομικές, κοινωνικές και περιβαλλοντικές διαστάσεις. Οι επιβάτες αυτών των σκαφών χρησιμοποιούν τους δημόσιους χώρους, το οδικό δίκτυο, τις υπηρεσίες καθαριότητας και τις υποδομές της πόλης. Η τοπική αγορά ωφελείται από την κατανάλωσή τους, αλλά ταυτόχρονα ο Δήμος και η τοπική κοινωνία επωμίζονται το κόστος της υποστήριξης τους.
Το παράδοξο είναι ότι κανείς δεν γνωρίζει με ακρίβεια το μέγεθος αυτού του φαινομένου. Πόσα σκάφη φιλοξενούνται κάθε χρόνο στη Γαρίτσα; Πόσοι επιβάτες αποβιβάζονται καθημερινά; Ποια είναι η πραγματική οικονομική τους συνεισφορά; Και πόσα έσοδα εισπράττει το κράτος από την παρουσία τους μέσω του Τέλους Πλοίων Αναψυχής και Ημερόπλοιων (ΤΕΠΑΗ);
Η συζήτηση που άνοιξε με αφορμή την ΚΥΑ για τα ναύδετα δεν αφορά μόνο την εγκατάσταση πλωτήρων ή την οργάνωση της αγκυροβολίας. Αγγίζει το ουσιαστικότερο ερώτημα της διαχείρισης του δημόσιου θαλάσσιου χώρου. Αν η Γαρίτσα λειτουργεί στην πράξη ως τουριστικό αγκυροβόλιο, ποιος σχεδιάζει το μέλλον της; Το κράτος, που εισπράττει; Ο Δήμος, που διαχειρίζεται τις συνέπειες; Μάλλον κανείς.
Και πως ακριβώς ορίζεται το δικαίωμα της πόλης στο παραλιακό της μέτωπο που μόλις ανέκτησε;
Πριν από οποιαδήποτε απόφαση για νέες χρεώσεις, παραχωρήσεις ή οργανωμένα πεδία ναυδέτων, απαιτείται κάτι απλούστερο: διαφάνεια. Να γνωρίζει η πόλη τι ακριβώς συμβαίνει στον όρμο της, ποιο είναι το οικονομικό αποτύπωμα αυτής της δραστηριότητας και ποια ανταποδοτικά οφέλη επιστρέφουν στην τοπική κοινωνία. Διαφορετικά, η Γαρίτσα θα συνεχίσει να λειτουργεί ως μια αόρατη μαρίνα, χωρίς κανόνες, χωρίς στοιχεία και χωρίς δημόσιο σχεδιασμό.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΤΣΑΪΤΗΣ
Είναι ο εκδότης - διευθυντής της Ενημέρωσης. Έχει σπουδάσει και εργαστεί ως μηχανικός και ηλεκτρονικός. Δημοσιογραφεί από τις αρχές της δεκαετίας του 1980. Έχει συνεργαστεί με σχεδόν όλες τις αθηναϊκές εφημερίδες. Διετέλεσε πρόεδρος του Συνδέσμου Ημερησίων Περιφερειακών Εφημερίδων, τον οποίον υπηρέτησε και από τη θέση του γενικού γραμματέα στο δ.σ. επί οκτώ χρόνια. Πιστεύει πως η ισχυρότερη ιδιότητα του δημοσιογράφου στην ενημέρωση είναι το ενδιαφέρον του για τα κοινά και στην επικοινωνία η έντιμη και ανιδιοτελής διαμεσολάβηση.
