Άρθρα
Τεμπλόνι: Φως, περισσότερο φως!*
Η παρέμβαση της Εισαγγελέως είναι αυτονόητη. Η παράταση αυτής της κατάστασης δεν περιποιεί τιμή στους Κερκυραίους ούτε συνιστά αναφορά στον πολιτισμό τους.
Λεφτά απ΄ τα σκουπίδια
Από τα σκουπίδια δεν βγάζεις λεφτά! Ούτε από το πετρέλαιο. Ούτε από τα διαμάντια. Τα λεφτά βγαίνουν από την εργασία. Έτσι η πιθανότητα ενός τόπου να εκμεταλλευτεί τα σκουπίδια του είναι να τα επεξεργαστεί ως πρώτη ύλη, να τα ανακυκλώσει και να χρησιμοποιήσει, πουλήσει το προϊόν τους.
Brexit: Η ηπειρωτική Ευρώπη ... αποκλείσθηκε!
“The Continent is isolated!” (Η Ηπειρωτική Ευρώπη αποκλείσθηκε!) Αυτή ήταν η φράση που χρησιμοποιούσαν κάποτε οι Άγγλοι όταν η ταραγμένη Μάγχη έκανε αδύνατη την συγκοινωνία του νησιού με την λοιπή Ευρώπη.
Πάνω που έμαθε να μην τρώει, πέθανε!
Η αντίδραση Δρίτσα ισοδυναμεί με τον μυικό τόνο ενός οργανισμού που έχει ήδη πεθάνει! Μακάβριο;
Οι «10 μέρες» που συγκλόνισαν την Κέρκυρα
Η παράφραση του τίτλου του μνημειώδους έργου του Τζον Ριντ (σ.σ. "Οι δέκα ημέρες που συγκλόνισαν τον κόσμο", 1919) επιλέχθηκε διότι η ανταρσία των Τεμπλονιωτών είναι γροθιά στο στομάχι για όλους μας.
Κατεδαφιζόμεθα*
Η διάλυση της εργολαβίας για την στήριξη του τείχους στον ΝΑΟΚ και την αποκατάσταση των κουρτελάτσων της Γαρίτσας υπήρξε εδώ και καιρό ως προαναγγελθείς θάνατος.
Η Δημοκρατία στα σκουπίδια...
Η προβληματική λειτουργία κοινωνικών και πολιτικών φορέων, ίσως είναι οδυνηρότερη διαπίστωση κι απ΄ αυτήν της συσσώρευσης των σκουπιδιών!
Εδώ μένει κόσμος … (7) - Δροσιά τέλος το καλοκαίρι
Τα προβλεπόμενα από τον «Κανονισμό» για τα κλιματιστικά, δεν αφήνουν αμφιβολία ότι ο συντάκτης (ή οι συντάκτες) αγνοούν όχι μόνο το οικονομικό επίπεδο των κατοίκων της Παλιάς Πόλης, αλλά και το ότι η πόλη εγκαταλείπεται.
Δέκα (10) βήματα για την αντιμετώπιση της εκρηκτικής κατάστασης με τα σκουπίδια
Μπροστά στην άκρως επικίνδυνη και ανεξέλεγκτη κατάσταση που έχει δημιουργηθεί στο νησί με τους τεράστιους όγκους σκουπιδιών στην πόλη και την ύπαιθρο, αισθάνομαι την ανάγκη ως απλός πολίτης, που στο παρελθόν με τίμησε με την εμπιστοσύνη του ο κερκυραϊκός λαός, να καταθέσω δημόσια την πρότασή μου για την αντιμετώπισή της.
Κρίση σκουπιδιών: Ιδανικοί αυτόχειρες
Όσοι ασχολούνται με το δημόσιο λόγο αισθάνονται βαριά την ευθύνη ώστε να βρεθεί η λύση του προβλήματος της διαχείρισης των σκουπιδιών. Υπάρχει και η οδός της αμέμπτου ουδετερότητος αλλά δεν είναι έντιμη στάση.
Δειλοί, μοιραίοι και άβουλοι αντάμα, προσμένουμε ίσως κάποιο θάμα...
Ιστορικές οι ανακοινώσεις κομμάτων και φορέων πάνω στο πτώμα των σκουπιδιών.
Αήθες πλεονέκτημα καταφερτζήδων και "αιματηρά" αποτυπώματα Δήμου-ΟΛΚΕ
Είναι αλήθεια ότι κανείς Έλληνας δεν είναι υπερήφανος για το Κράτος του. Εδώ υπάρχει μία αμοιβαία σχέση “αλληλοκατανόησης”. Αυτοί κάνουν πώς κυβερνούν κι εμείς πώς κυβερνιόμαστε.
Εργατικές κατοικίες: Εμπρός προς τα πίσω!
Ήταν νομίζω το 2010, όταν στο δημοτικό θέατρο της πόλης έγινε κλήρωση εργατικών κατοικιών στη θέση Άγιος Ιωάννης.
Πότε και γιατί μπήκε στη ζωή μας το brexit
Συνήθως υποστηρίζεται με στόμφο ότι το ευρωπαϊκό περιβάλλον είναι σύμφυτο με τη διαπραγμάτευση.
Εδώ μένει κόσμος…(6)- Να χαίρεστε τον Ήλιο γιατί σκιά δεν έχει
Στην τοποθέτηση στεγάστρων και τεντών αναφέρεται το υποκεφάλαιο 8 (σελ. 52-59) του περιβόητου (ή «διαβόητου» αν θέλετε) Κανονισμού Αστικής Λειτουργίας της Παλιάς Πόλης.
Δεν υπάρχουν πια εύκολες και δημοφιλείς λύσεις για τα σκουπίδια
Έχουμε ξετινάξει τις παροιμίες και τις ευαγγελικές αναφορές. Ο λόγος δεν προσφέρεται πλέον για να περιγράψει την κατάσταση με τα σκουπίδια. Ο καλόπιστος αναγνώστης θα αναλογιστεί την απελπισία μας αν σκεφτεί ότι η εφημερίδα είναι πλέον 33 χρόνων και ότι τα βασικά της στελέχη είναι ίδια! Έτσι εύκολα θα υποπτευθεί πόσες χιλιάδες φορές έχουμε γράψει τα ίδια πράγματα! Απελπισία!!!
Η ψύχωση ως πλεονέκτημα
«Η χαρά του ανθρώπου είναι να υπηρετεί τα ιδεώδη και τα πιστεύω του». Μ. Θεοδωράκης, Μάιος 2016
Τα σκουπίδια περισσεύουν, τρείς λαλούν και δυο χορεύουν*
Η υπόθεση Τεμπλόνι, Λευκίμμη, σκουπίδια, βρίσκεται στα παρα-τσακ να κακοφορμίσει και να δηλητηριάσει ολόκληρο το νησί. Την αιτία αναζητείστε την στη χρόνια αναβλητικότητα και την επίσης χρόνια ανικανότητα όλων των Αρχών, διοικητικών και δικαστικών, να κινηθούν νομίμως και να αποδώσουν δικαιοσύνη. Οι επαναλαμβανόμενες συσκέψεις δεν πρόσφεραν τίποτα. Ανακύκλωσαν λόγους, υποσχέσεις και παράπονα και χρησίμευσαν ώστε η μια πλευρά να διατηρήσει επαφή με τις κινήσεις της άλλης...
