Άρθρα
21 Μαΐου 1864: Η Ένωση των Επτανήσων με την Ελλάδα — όσα δεν χωρούν στο σχολικό αφήγημα
Η 21η Μαΐου 1864 έμεινε στην ιστορία ως ημέρα Ένωσης των Επτανήσων με την Ελλάδα. Πίσω όμως από τους πανηγυρισμούς, τις διπλωματικές ισορροπίες και το σχολικό αφήγημα περί «δώρου» της Αγγλίας, κρύβονται οι συγκρούσεις των Ριζοσπαστών, οι επιφυλάξεις για τους όρους της Ένωσης και μια διαφορετική ανάγνωση της επτανησιακής ιστορίας.
Το εορταστικό περίβλημα του περιεχομένου της ιστορίας
Οι εθνικές επέτειοι κρατούν ζωντανή τη συλλογική μνήμη, όμως το τελετουργικό τους συχνά απλοποιεί ή μετατοπίζει το ίδιο το ιστορικό γεγονός. Η Ιστορία δεν αφηγείται μόνο το παρελθόν· αποκαλύπτει και τις ανάγκες της εποχής που την ερμηνεύει.
Η παγίδα του Θουκυδίδη
Από την «παγίδα του Θουκυδίδη» που επικαλέστηκε ο Σι, μέχρι τον διάλογο Μηλίων και Αθηναίων και τη συντριβή της Σικελικής Εκστρατείας: τι έγραψε πραγματικά ο Θουκυδίδης για την ισχύ, τον φόβο, την ύβρη και γιατί ίσως παρερμηνεύεται σήμερα στη συζήτηση για τις σχέσεις ΗΠΑ–Κίνας.
Φτάνει πια με την «κακιά στιγμή»
Ο σοβαρός τραυματισμός του 29χρονου εργαζόμενου καθαριότητας, που νοσηλεύεται με κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις μετά την πτώση από απορριμματοφόρο στην Κέρκυρα, επαναφέρει ερωτήματα πέρα από το ίδιο το ατύχημα: προβλεπόταν προστασία κεφαλής, τηρούνταν τα μέτρα ασφαλείας και εφαρμόζονταν τα πρωτόκολλα εργασίας; Πότε ένα περιστατικό παύει να θεωρείται «κακιά στιγμή»;
Φόβος του θανάτου και αυτοκτονία
Όταν βρισκόμαστε σε παρατεταμένη απελπισία, αλλάζει και ο τρόπος με τον οποίο εκτιμούμε το μέλλον, που παύει να βιώνεται ως ανοιχτό και γίνεται αναπόδραστο.
Χρειάζεται τώρα ανεξάρτητος ευρωπαϊκός μηχανισμός για τον Τύπο
Η ευρωπαϊκή νομολογία αλλάζει τους όρους στη σχέση εκδοτών και ψηφιακών πλατφορμών, όμως η Ελλάδα παραμένει χωρίς θεσμό που να μπορεί να διαπραγματευτεί, να απαιτήσει διαφάνεια και να επιβάλει κανόνες. Το επόμενο βήμα ίσως δεν είναι εθνικό, αλλά ευρωπαϊκό.
Η παγίδα του Θουκυδίδη
Και μια και ξαναβρέθηκε στην επικαιρότητα μετά την αναφορά του Κινέζου ηγέτη Σι Τζινπίνγκ, αναδημοσιεύεται το παρόν κατ΄ απαίτηση των αναγνωστών μας... (Από τις 2 Μαρτίου 2026).
Η πόλη που δεν μπορεί να συμφωνήσει με τον εαυτό της
Η κινητοποίηση της εστίασης είναι η δημόσια παραδοχή ότι στην Κέρκυρα έχει πλέον σπάσει η ισορροπία ανάμεσα στην οικονομία του τουρισμού, την προστασία της πόλης και τη λειτουργία των θεσμών.
Να πληρώσει το κράτος
Γιατί η Κέρκυρα δικαιούται κρατική χρηματοδότηση για τα σκουπίδια της
Τα σκουπίδια δεν είναι πια μόνο ζήτημα καθαριότητας
Η περιστολή του κόστους δεν θα έρθει μόνο με νέες υποδομές αλλά με αλλαγή ολόκληρου του μοντέλου: λιγότερα σύμμεικτα, ισχυρή δημοτική υπηρεσία καθαριότητας και μεταφορά του πραγματικού κόστους στους μεγάλους παραγωγούς απορριμμάτων.
Εγκλήματα και τιμωρίες ως στυλοβάτες κοινωνίας
Είναι εύκολο να υποθέσουμε ότι ακραίες πράξεις –ιδίως εκείνες που περιλαμβάνουν σκληρότητα ή αδιαφορία– αντανακλούν κάτι θεμελιωδώς «λανθασμένο» στον εγκέφαλο.
Η «θεραπεία» μιας ακυρωμένης αύξησης
Η προσπάθεια επαναφοράς των αυξήσεων στα δημοτικά τέλη του 2025 δεν είναι μια απλή «θεραπεία τυπικής πλημμέλειας». Είναι η επιδίωξη να νομιμοποιηθεί εκ των υστέρων μια οικονομική επιβάρυνση που ακυρώθηκε διαδικαστικά και τώρα επιστρέφει από την πίσω πόρτα.
Πως θα επιστραφούν οι αυξήσεις επί των τελών
Η απόφαση του ΣτΕ μπορεί να ανοίγει τον δρόμο για επιστροφές δημοτικών τελών, όμως η εφαρμογή της μόνο απλή δεν φαίνεται. Η εμπλοκή των παρόχων ηλεκτρικής ενέργειας, η έλλειψη ακόμη της καθαρογραφημένης απόφασης και το πιθανό δημοσιονομικό κόστος δημιουργούν ένα σύνθετο διοικητικό και πολιτικό πεδίο για τους δήμους.
Οι έποικοι του μεγάλου Ισραήλ
Από τη διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας έως τους σημερινούς εποικισμούς, μια αναδρομή στα κρίσιμα ορόσημα που διαμόρφωσαν το παλαιστινιακό ζήτημα.
Ο μίτος της εξόδου από τον κερκυραϊκό λαβύρινθο
Αν δεν συνδέσουμε τη χρήση του τόπου με τη χρηματοδότηση της υποδομής και δεν θέσουμε όρια στον εποχικό υπερτουρισμό, ο λογαριασμός θα συνεχίσει να πέφτει στους κατοίκους.
Eνσυναίσθηση και διεθνισμός την εποχή της καχυποψίας
Από τον εργατικό διεθνισμό στην ψηφιακή οικουμενικότητα: τι χάθηκε και τι μπορεί να σωθεί;
Δημοκρατία και καπιταλισμός των ημετέρων
Η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, οι «μικρο-εξυπηρετήσεις» ως άτυπο καθήκον βουλευτών, οι επιθέσεις κατά της Ευρωπαίας Εισαγγελέως και οι ουρές πολιτών στα πολιτικά γραφεία δεν συνιστούν παρεκκλίσεις αλλά συνέχεια μιας βαθιά ριζωμένης παράδοσης.
Όταν ο νόμος συναντά την πραγματικότητα των παραλιών
Το 2026 δεν φέρνει έναν νέο νόμο, αλλά την πρώτη σοβαρή δοκιμή του. Και μαζί της, το πραγματικό κόστος μιας αλλαγής που είχε καθυστερήσει.
