Άρθρα
Μια ακτινογραφία του κινήματος στην Αλβανία για τη γη
Σε αντίθεση με την Κέρκυρα, που οι Σειρήνες τραγούδησαν πολύ την ανάπτυξη, ο Οδυσσέας κυκλοφορούσε λυτός και ελεύθερος, χωρίς ωτασπίδες, παραδίνοντας εντέλει γη και ύδωρ πολύ πριν εμφανιστούν οι Πέρσες...
Γιατί βαλτώνουν τα έργα στην Κέρκυρα και τα Ιόνια;
Η συνεδρίαση της Επιτροπής Παρακολούθησης αποτελεί συνήθως μια χαμένη ευκαιρία για έναν ειλικρινή προβληματισμό σχετικά με το γιατί τόσα έργα παραμένουν επί χρόνια μονίμως μεταξύ σχεδιασμού και πραγματικότητας.
Από την αθωότητα στην αυτογνωσία
Η σοφία ίσως δεν είναι το αποτέλεσμα της εμπειρίας, αλλά η ικανότητα να αμφισβητούμε όσα η εμπειρία μάς έμαθε να θεωρούμε βέβαια. Από την παιδική ευκρίνεια έως την επίπονη αυτογνωσία, η διαδρομή περνά μέσα από τη ρήξη με τις ίδιες μας τις βεβαιότητες.
Το αθέατο κέντρο ισχύος
Η κρίση στο Γηροκομείο φέρνει ξανά στο προσκήνιο τον ρόλο των Αδελφάτων, ενός ιστορικού θεσμού με σημαντική περιουσία και περιορισμένη δημόσια λογοδοσία. Πίσω από τις παραιτήσεις και τη διοικητική αναστάτωση αναδύεται το διαχρονικό ερώτημα της διαφάνειας και του ελέγχου στη διαχείριση ενός κληροδοτήματος που ανήκει στην κοινωνία των Κερκυραίων.
Τι δεν λένε για τον όρμο της Γαρίτσας
Τι γίνεται σήμερα με τα δεκάδες σκάφη που αγκυροβολούν στον όρμο και ποια είναι τελικά η φέρουσα ικανότητα της πόλης και του νησιού απέναντι στη διαρκώς αυξανόμενη τουριστική πίεση.
Προηγείται η πολιτική ή έπεται δουλικά της αγοράς;
Αυτό είναι το πραγματικό ερώτημα πίσω από κάθε συζήτηση για τη θάλασσα της Κέρκυρας, για τα ναύδετα, τις μαρίνες, τη Σπηλιά, τον ΝΑΟΚ και, τελικά, για το μέλλον του ίδιου του τόπου.
Η προειδοποίηση είναι εδώ
Η οργή που ξεχειλίζει στα κοινωνικά δίκτυα για τις επαναλαμβανόμενες διακοπές της υδροδότησης είναι μια ηχηρή προειδοποίηση για τη διαχρονική αποτυχία διοίκησης και τη φθορά της εμπιστοσύνης στους θεσμούς. Δεν αρκεί, όμως, η υβριστική εκτόνωση· απαιτούνται λογοδοσία, αλλαγή προτεραιοτήτων και η συλλογική βούληση για μια πραγματική ανασυγκρότηση του τόπου, πριν η αγανάκτηση μετατραπεί σε οριστική παραίτηση.
Ο Χαλασμός της Εβραϊκής Κοινότητας της Κέρκυρας Σαν Σήμερα
Ο Χαλασμός της Εβραϊκής Κοινότητας της Κέρκυρας Σαν Σήμερα
Η Γαρίτσα δεν είναι το πρόβλημα, είναι το σύμπτωμα
Η συζήτηση για τα ναύδετα και τη διατήρηση του όρμου της Γαρίτσας ως «μαρίνας ανοικτού τύπου» δεν αφορά μόνο έναν εμβληματικό χώρο της πόλης. Αναδεικνύει τα όρια της φέρουσας ικανότητας της Κέρκυρας, την άναρχη επέκταση της εμπορικής εκμετάλλευσης του δημόσιου χώρου και το ερώτημα αν οι κάτοικοι θα συνεχίσουν να έχουν ουσιαστική σχέση με τη θάλασσα που διαμόρφωσε την ταυτότητά τους.
Η οργή για το νερό και τα όρια της ανοχής στην Κέρκυρα
Οι Κερκυραίοι γνωρίζουν ότι η ΔΕΥΑΚ είναι ένας γερασμένος και οικονομικά εξαντλημένος οργανισμός. Γιατί λοιπόν η αγανάκτηση ξεχειλίζει μετά από κάθε πολύωρη διακοπή υδροδότησης; Επειδή η κατανόηση των αιτίων δεν αναιρεί την απαίτηση για το αυτονόητο: την πρόσβαση σε ένα βασικό δημόσιο αγαθό.
Όχι άλλη γκρίνια, αλλά στρατηγική
Η Κέρκυρα παραμένει ένας ιδιαίτερα ελκυστικός διεθνής προορισμός και ταυτόχρονα λειτουργεί ως πύλη εισόδου για την ευρύτερη περιοχή του Ιονίου.
Άνθρωπος και «ρομποτικοί φροντιστές»
Τα ρομπότ καλούνται να λειτουργήσουν σε απρόβλεπτα οικιακά περιβάλλοντα, όπου η αναγνώριση φωνής μπορεί να αποτυγχάνει λόγω ασυνάρτητου ή αλλοιωμένου λόγου.
Οι προτεραιότητες μιας πόλης που πνίγεται
Το κυκλοφοριακό χάος δεν είναι ούτε φυσικό φαινόμενο ούτε αναπόφευκτο τίμημα της τουριστικής ανάπτυξης. Είναι το αποτέλεσμα επιλογών και, κυρίως, της απουσίας επιλογών.
Ενόψει εκλογών και συνταγματικής αναθεώρησης
Το ζητούμενο δεν είναι απλώς η εναλλαγή προσώπων, αλλά η αναζήτηση νέων συλλογικών υποκειμένων που να αντιστοιχούν στην κοινωνία του 21ου αιώνα.
Τα πρέπει, τα τι και τα πώς του κερκυραϊκού τουρισμού
Η Κέρκυρα δεν χρειάζεται άλλη μία συζήτηση για το αν ο τουρισμός είναι ευλογία ή κατάρα. Χρειάζεται συμφωνία στα δεδομένα, θεσμούς διαχείρισης, ανακατανομή προτεραιοτήτων και πολιτικό θάρρος για αποφάσεις που θα διασφαλίσουν ότι η επιτυχία του σημαντικότερου παραγωγικού της τομέα δεν θα υπονομεύει το ίδιο της το μέλλον.
Συγχωρώ, αλλά δεν ξεχνώ: Η παρεξηγημένη ισορροπία ανάμεσα στο συναίσθημα και τη γνώση
Η αυθεντική συγχώρεση δεν είναι προϊόν λογικής απόφασης αλλά βαθιάς συναισθηματικής επεξεργασίας. Αντίθετα, το «δεν ξεχνώ» δεν εκφράζει πικρία ή εμμονή, αλλά τη γνώση που αποκτούμε από την εμπειρία και η οποία καθοδηγεί τις μελλοντικές μας επιλογές.
Το ουκρανικό drone και το δικαίωμα των πολιτών να γνωρίζουν
Οι ερωτήσεις στη Βουλή και η ενημέρωση των διπλωματικών συντακτών φωτίζουν περισσότερο τα κενά παρά τις απαντήσεις.
Η αόρατη μαρίνα της Γαρίτσας
Εάν το κράτος εισπράττει το ΤΕΠΑΗ από τα σκάφη που γεμίζουν κάθε καλοκαίρι τον όρμο της Γαρίτσας, εύλογα τίθεται το ερώτημα γιατί κανένα μέρος αυτών των εσόδων δεν επιστρέφει αμέσως στην Κέρκυρα;
