Άρθρα
Εδώ μένει κόσμος … (19) - Αλλάζοντας την ταυτότητα μιας πόλης
Τα ονόματα των δρόμων και των τοποθεσιών μιας πόλης αποτελούν μια από τις συνιστώσες της ταυτότητάς της. Δύσκολα αλλάζουν τα ονόματα δρόμων και ακόμα δυσκολότερα τα ονόματα τοποθεσιών.
Η παραμελημένη κερκυραϊκή λαογραφία
Κάποιες σκέψεις με αφορμή τη μελέτη της δράσης ενός βρικόλακα από τη Β. Κέρκυρα
Μια μικρή δόση κανονικότητας για τα παιδιά των προσφύγων
Ξεκινάει η σχολική χρονιά για κάποιες χιλιάδες παιδιά των προσφύγων και μεταναστών που φιλοξενούνται στην Ελλάδα.
Τα δυο στρατόπεδα στον εμπορικό σύλλογο
Αναρωτιότανε Κερκυραίος, μικρός επαγγελματίας, τι μπορεί να΄ ναι εκείνο που διχάζει τους εμπόρους και δίχως να υπάρχουν κομματικές και ιδεολογικές διαφορές, μοιράσθηκαν σε δυο ψηφοδέλτια για τις αρχαιρεσίες τους;
Αστρονομία - Αναζητώντας τη Ζωή
«Πόσο μεγάλη πρέπει να είναι η έκταση αυτών των σφαιρών, και πόσο ασήμαντη είναι η Γη, η θεατρική σκηνή επάνω στην οποία, όλα τα μεγαλεπήβολα σχέδια μας, όλες οι περιπλανήσεις μας, και όλοι οι πόλεμοι μας λαμβάνουν χώρα.
Εδώ μένει κόσμος (18) - Τότε δεν εγκαταλείφθηκε. Τώρα εγκαταλείπεται!
Αν ο χώρος το επέτρεπε, ο υπέρτιτλος αυτών των σημειωμάτων θα ήταν «Εδώ έμενε κόσμος, μένει κόσμος και στο μέλλον απαιτούμε να μένει κόσμος».
Στον ανεμόμυλο!
Για άγνωστους λόγους, ο ΣΥΡΙΖΑ κράτησε τις εσωκομματικές του διαδικασίες για την ανάδειξη συνέδρων μυστικές και τα ονόματά τους κρυφά. Αλλά αυτό είναι το μικρότερο κακό, το έλλειμμα πολιτικής είναι που τρομάζει!
«Τοπικισμός» και παρλαπίπες!
Για να μην ακούγονται όλα διανοουμενίστικα... Για την συγκράτηση μεγαλύτερης προστιθέμενης αξίας από τον έτσι κι αλλιώς μεγάλο τουριστικό τζίρο, που πραγματοποιείται στο όνομα της Κέρκυρας, απαιτείται και η τόνωση της αλληλεγγύης ανάμεσα στις τοπικές επιχειρήσεις.
Να γίνουμε Ευρώπη!
Με δεδομένο τον υδροκεφαλισμό του ελληνικού κράτους, η κριτική στους περιφερειακούς θεσμούς και την πολιιτκή τους, αν δεν είναι επιεικής, θα πρέπει να έχει κάποιο μέτρο.
Πολύ που μας νοιάζει!
Ποιος είναι ο ορισμός του «κοινωνικού αγαθού» και ποια τα κριτήρια ένταξης ενός αγαθού σε αυτή την κατηγορία; Μήπως είναι ο βαθμός αναγκαιότητάς του στην κοινωνία; Μα τότε θα έπρεπε
Εδώ μένει κόσμος...(17) - Κυκλοφορία και κουβαλήματα
Θεωρούμε απαραίτητο να διευκρινίσουμε ότι τα σημειώματά μας δεν αποτελούν «παράπονο» προς την Πολεοδομία του Δήμου και την Εφορεία Αρχαιοτήτων (αλήθεια, το Γραφείο Παλιάς Πόλης τι απέγινε και τι ρόλο έχει σε όσα συμβαίνουν;).
Του Homo και του sapiens
Στις 7 Ιανουαρίου 1974, στην Τασμανία, μια ομάδα επιδράμει σε ξένη κοινότητα, σκοτώνει ένα γείτονα που έτρωγε αμέριμνος, επελαύνει, ανιχνεύει με σύστημα κάθε άλλο αρσενικό μέλος και το σκοτώνει.
Ένα κίνημα για τα κουρτελάτσα!
Ήτανε απολαυστικός προχθές στο Κερκυραϊκό κανάλι, ο αντιδήμαρχος της δημοτικής ενότητας Κερκυραίων, Γ. Ραιδεστινός. Είπε, χρειάζεται ένα κίνημα για την διεκδίκηση της αποκατάστασης της Γαρίτσας!
Φέρτε πίσω τη ζωή μας!
Μεταφέροντας τη σοδειά μιας πλούσιας χρονιάς από το συρτάρι σου στους λογαριασμούς του Δημοσίου και των ασφαλιστικών Ταμείων, συνειδητοποιείς πόσο πλούσιοι είναι οι αριθμοί... Κι όχι εσύ!
Γράμματα στον εαυτό μου!
Η υποχρέωση-κατάρα της στελέχωσης του κράτους κι έτσι η αφυδάτωση του κόμματος, έχει επισημανθεί πολλές φορές (και) από την στήλη, με τεκμηρίωση από την ιστορία της Αριστεράς. Αφορμή υπήρξε και ΄δω με την μετακίνηση των λιγοστών στελεχών του μέχρι πρότινος πολύ μικρού ΣΥΡΙΖΑ στον τοπική Διοίκηση και άλλους θεσμούς.
Πριν πεινάσουν μαγειρεύουν...
Η συμπερίληψη της περιοχής μας στους νέους ενεργειακούς χάρτες είναι γεγονός, προ καιρού. Βεβαίως αποτελεί το αποτέλεσμα των σχεδιασμών και των γεωπολιτικών επιδιώξεων του ενός και του άλλου, όμως αυτό δεν σημαίνει πως δεν πρέπει να το παίρνουμε στα σοβαρά.
Τελικά μεγαλώνει ή όχι το αεροδρόμιο της Κεφαλονιάς;
Το δίχως άλλο, το θέμα πρέπει να διευκρινιστεί. Οι προθέσεις της Fraport και όσα περιλαμβάνονται στην σύμβαση παραχώρησης των περιφερειακών αεροδρομίων, να φωτισθούν και να ξεκαθαρίσουν.
Και τότε; Πόσους (δήμους) νάχει; Η πολιτική κολοκυθιά!
Δεν της έλειψαν οι δήμαρχοι της Κέρκυρας. Απόδειξη η περίοδος των πολλών καποδιστριακών Δήμων, που κληροδότησε στην επόμενη φάση της Αυτοδιοίκησης ό,τι χειρότερο σε οργάνωση της ίδιας της "μικρής" επικράτειάς τους, στο όνομα των αναγκών της οποίας θεσμοθετήθηκαν.
