editorial
Αυτή η μάχη είναι αλίμονο, άνιση!
Είναι αλήθεια ότι η συμπερίληψη της Κέρκυρας στον τιμητικό κατάλογο των μνημείων παγκόσμιας κληρονομιάς της Unesco έγινε ύστερα από αίτηση της και αφού κρίθηκαν οι "υποσχέσεις" για τη φροντίδα που όφειλε στο μνημείο, επαρκείς. Δηλ. ότι "εμείς" θα βρίσκαμε τους τρόπους και τους πόρους για να φροντίσουμε τον τόπο μας-μνημείο! Έκτοτε παρήλθε πολύς καιρός, του χρόνου θα συμπληρωθεί μια δεκαετία ήδη, από ΄κείνο το ταξίδι των εκπροσώπων των φορέων στη Ν. Ζηλανδία. "Φάγαμε" πολύ χρόνο με το διαδικαστικό, εάν δηλ. έπρεπε να συσταθεί Γραφείο του Μνημείου ή όχι (σ.σ. άγνωστο γιατί εφόσον υπήρχε το Γραφείο παλιάς πόλης του Δήμου αλλά τέλος πάντων).
Μήπως να φτιάχνατε τους δρόμους της πόλης;
Αναρωτιέται κανείς τι πρέπει να γίνει για να ασφαλτοστρωθούν οι δρόμοι της πόλης; Οι περισσότεροι έχουν διατρηθεί, σκαφτεί πολλάκις και με διάφορους τρόπους ώστε να "περάσουν" σωλήνες ύδρευσης, αποχέτευσης, καλώδια ηλεκτρικού, οπτικών ινών και διάφορες άλλες συνδέσεις. Κάθε φορά η εργολαβία αποκαθιστούσε (;) μόνο το μέρος του δρόμου που είχε χαλάσει, συμβάλλοντας έτσι σε μια διαμόρφωση του δρόμου πολλών επιπέδων, απειλή νέων κρατήρων, που με την πρώτη βροχή σχηματίζονται. Ιδιαιτέρως μάλιστα στις μεγάλες εργολαβίες, ανέκαθεν ήταν απορίας άξιον γιατί δεν περιλαμβάνεται στην αποπεράτωση του έργου, π.χ. αλλαγή αγωγών αποχέτευσης, η πλήρης αποκατάσταση του οδοστρώματος;
Εμφύλιοι στα 1821
Σε όλα τα μήκη και πλάτη της Γης, κατά την εξέλιξη μιας Επανάστασης, και ενώ ξεκινά η μάχη για την εξουσία, εμφανίζονται Εμφύλιοι πόλεμοι που διασπούν την ομάδα των επαναστατικών δυνάμεων.
