Άρθρα
Όταν αναλαμβάνεις να γυρνάς τη γη υπ’ ευθύνη σου
Στο πλαίσιο της πανδημικής απειλής, η ιατρική έγινε de facto σήμερα βραχίονας αλλά και μοχλός της πολιτικής, σε αντίθεση με τις ρομαντικές ιπποκράτειες διδαχές περί ανεξαρτησίας της. Όλο και περισσότερες κυβερνήσεις καταφεύγουν σε ποικίλου βαθμού υποχρεωτικότητας μέτρα αναφορικά με την πρόληψη διάδοσης της πανδημίας. Ο σκοπός τους, διακηρυγμένος ως αναμφισβήτητος (ήδη μάλιστα επικοινωνείται ως πατριωτικό καθήκον): «να μην καταρρεύσει η περίθαλψη, να μην πεθάνει κόσμος ενώ υπήρχαν τα μέσα για να σωθεί, όμως ποσοτικά δεν επαρκούσαν».
Νερά υπάρχουν!
Στον απόηχο της συνέντευξης Τύπου της δημάρχου ως προέδρου της Διαδημοτικής ΔΕΥΑΚ για έργα ύδρευσης, μια αναφορά στην υπόθεση των φραγμάτων δεν κρίνεται περιττή. Κάθε άλλο μάλιστα. Καθ΄ όσον χρόνο με τον χρόνο οι πηγές στερεύουν και το δίκτυο γεράζει.
Στους πόσους νεκρούς σου παίρνουν το δίπλωμα;
Βρείτε μου κάποιον να μου πει υπεύθυνα. Που πρέπει να πάω; στην Τροχαία, στον Εισαγγελέα, στον Δήμαρχο, στον Ιαβέρη, ποιον να ρωτήσω; Υπάρχει ταρίφα; Στους πόσους νεκρούς σου παίρνουν το δίπλωμα;
Από πείσμα ή κουταμάρα
Η τραγωδία στο Μάτι, φαίνεται πως δίδαξε στην πολιτική προστασία την επιτακτική επιστράτευση του 112 και σε μας, τους απλούς πολίτες, τη σωτήρια συμμόρφωση στην τακτική των προληπτικών εκκενώσεων.
Κι όμως δεν είναι άσπρο - μαύρο
Εάν είναι κάτι βέβαιο είναι ότι οι επινοήσεις της νέας τεχνολογίας γίνονται το περιβάλλον της νέας διαίρεσης της ανθρωπότητας, που εκτός των άλλων δεν προλαβαίνει καν να τις χωνέψει, αναπτύσσοντας φοβικά σύνδρομα απέναντι σε έναν πολιτισμό που διαφεύγει του ελέγχου της Κοινότητας και των δημοκρατικών θεσμών.
«Πόθοι στους βάλτους» - Αντινιώτη: Πράξη τέταρτη
Γράφει η Ελένη Ξάνθου, Φυσικός - Θεατρολόγος
Για το αρματαγωγό Ρόδος, που κατέπλευσε στην Κέρκυρα
Ο ναύαρχος Σπ. Στεφανίδης, ναυπηγός και μηχανολόγος μηχανικός ο ίδιος, συμπληρώνει με πολύτιμες σκέψεις την αναφορά του Μάκη Μαρτίνη.
Στ.Γκίκας:Ελλάδα – Άλλος ένας «Πόλεμος» σε Εξέλιξη
ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΓΚΙΚΑ
It takes two to tango*
Εύκολα κάθε γεγονός εργαλειοποιείται και έτσι χρησιμοποιείται για να συσπειρώνει τους «δικούς μας» και να τσιτώνει τους «άλλους».
