«Μην ακούτε τους κυβερνώντες»
Μόσχα, προσκύνημα στο χέρι του Αγίου. ΦΩΤΟ: ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ ΡΩΣΙΑΣ.
Από το «μην ακούτε τους κυβερνώντες» στη Μόσχα έως το συλλείτουργο και την ανταλλαγή παρασήμων με τον Πατριάρχη Κύριλλο. Πού τελειώνει η προσωπική άποψη ενός ιεράρχη και πού αρχίζει η θεσμική και πολιτική παρέμβαση;
Τάδε έφη τον Νοέμβριο του 2025 στη Ρωσία ο Κερκύρας Νεκτάριος, κατά τη διάρκεια κηρύγματος μετά από συλλείτουργο με ιεράρχες του Πατριαρχείου Μόσχας. «Ο ελληνικός λαός αγαπάει πολύ τη Ρωσία», διαβεβαίωσε στη συνέχεια, παρεξηγώντας μάλλον τον θεσμικό του ρόλο και παρεμβαίνοντας στην κυβερνητική πολιτική, η οποία, ευθυγραμμισμένη με ΕΕ και ΝΑΤΟ, συμμετέχει στις κυρώσεις κατά της Ρωσίας.
Και δεν είναι η πρώτη του φορά. Τον Απρίλιο του 2020 είχε ουσιαστικά αμφισβητήσει την ορθότητα των μέτρων της Πολιτείας κατά της COVID-19, αντιτασσόμενος σε εκείνα που αφορούσαν τη μετάληψη και τη συνάθροιση. Και τον Ιανουάριο του 2024 αποφαινόταν ότι ο γάμος των ομοφύλων, που θεσμοθέτησε η κυβέρνηση, εγκυμονεί την αποδόμηση των αρχών και των αξιών μας, ενώ η υιοθεσία από ομόφυλα ζευγάρια την αύξηση της εγκληματικότητας.
Είναι δικαίωμα, ασφαλώς, του Νεκτάριου να έχει και να εκφέρει άποψη για κοινωνικά και πολιτικά θέματα. Άλλο, όμως, η άποψη και άλλο η παρέμβαση. Η δε μεταφορά ενός ιερού λειψάνου στη Ρωσία, με την οποία η Ελλάδα βρίσκεται σε βαθιά αντιπαράθεση εξαιτίας της εισβολής της στην Ουκρανία, δεν έγινε από ιδιώτη.
Το συλλείτουργο, οι φιλοφρονήσεις –«εσείς πραγματικά ορθοτομείτε τον λόγο της αλήθειας»–, η ανταλλαγή παρασήμων με τον Πατριάρχη Μόσχας Κύριλλο, το Πατριαρχείο του οποίου έχει διακόψει τις σχέσεις του με την Εκκλησία της Ελλάδος από το 2019, όταν η δεύτερη αναγνώρισε το αυτοκέφαλο της Ουκρανικής Εκκλησίας, όλα έγιναν από τον Μητροπολίτη Κερκύρας και συνιστούν ευθεία διαφοροποίηση από την Εκκλησία της Ελλάδος και εξόφθαλμη παρέμβαση στα πολιτικά πράγματα της χώρας.
Για τη Μητρόπολη, ο Άγιος Σπυρίδωνας είναι το ισχυρότερό της κεφάλαιο, με πιστούς και προσκυνητές από ολόκληρο τον ορθόδοξο κόσμο, ειδικά από τη Ρωσία, και έσοδα από το προσκύνημα που υπολογίζεται ότι είναι τεράστια.
Για τους Κερκυραίους, όμως, πιστούς και μη, ο Άγιος Σπυρίδωνας είναι ο απόλυτος προστάτης μας, ο πολιούχος άγιος του νησιού μας, το επίκεντρο της θρησκευτικής, ιστορικής και πολιτισμικής μας ταυτότητας, το κέντρο της ύπαρξής μας. Η σχέση μας μαζί του ξεπερνά τα όρια της τυπικής θρησκευτικής ευλάβειας και, ακόμα και για τους μη πιστούς, γίνεται βαθιά, προσωπική και σχεδόν καθημερινή σχέση.
Γιατί, λοιπόν, επιτρέπουμε τη θρησκευτική, πολιτική, οικονομική και προσωπική εκμετάλλευσή του;
ΕΛΙΝΑ ΛΑΣΚΑΡΙ
