Τα σκουπίδια ως πολιτικό πρόβλημα
Στην περίοδο της αντιπολίτευσης, η κρίση των σκουπιδιών παρουσιαζόταν ως αποτέλεσμα συγκεκριμένων επιλογών και συγκεκριμένης διοίκησης.
Η δημόσια συζήτηση για τη διαχείριση των απορριμμάτων στην Κέρκυρα έχει ένα χαρακτηριστικό που συχνά παραβλέπεται: τη μεταβολή του ίδιου του πολιτικού λόγου ανάλογα με τη θέση εξουσίας. Δεν πρόκειται για το πρόβλημα καθαυτό, το οποίο παραμένει, αλλά για τον τρόπο με τον οποίο αυτό ερμηνεύεται και αποδίδεται.
Στην περίοδο της αντιπολίτευσης, η κρίση των σκουπιδιών παρουσιαζόταν ως αποτέλεσμα συγκεκριμένων επιλογών και συγκεκριμένης διοίκησης. Η ευθύνη προσωποποιούνταν και αποδιδόταν ευθέως στη δημοτική αρχή της Μερόπη Υδραίου. Ο λόγος ήταν σαφής: αποτυχία σχεδιασμού, κακή διαχείριση, έλλειψη ικανότητας και πολιτικής βούλησης. Το πρόβλημα περιγραφόταν ως αντιμετωπίσιμο, εφόσον άλλαζαν τα πρόσωπα και ο τρόπος διοίκησης.
Σε εκείνη τη φάση, γινόταν λόγος για χαμένες ευκαιρίες, για λύσεις που υπήρχαν αλλά δεν εφαρμόστηκαν, για εικόνα που εξέθετε το νησί. Η αλλαγή δημοτικής αρχής παρουσιαζόταν ως προϋπόθεση για την επίλυση του ζητήματος, όχι ως μία από τις πολλές παραμέτρους του.
Μετά την ανάληψη της διοίκησης, το πλαίσιο άλλαξε αισθητά. Η διαχείριση των απορριμμάτων άρχισε να περιγράφεται ως διαχρονικό και δομικό πρόβλημα, που υπερβαίνει τις δυνατότητες ενός δήμου. Οι ευθύνες διαχέονται πλέον σε πολλαπλά επίπεδα: κράτος, θεσμικό πλαίσιο, υποδομές, γραφειοκρατία, χρόνιες παθογένειες. Το ζήτημα δεν προσωποποιείται, αλλά αντιμετωπίζεται ως αποτέλεσμα συσσωρευμένων αδυναμιών.
Η μετατόπιση αυτή δεν είναι αμελητέα. Αναδεικνύει τη διαφορά ανάμεσα στον λόγο της διεκδίκησης και στον λόγο της διοίκησης. Όταν ζητείται η ψήφος, το πρόβλημα εμφανίζεται απλό και με σαφείς υπεύθυνους. Όταν ασκείται η εξουσία, το ίδιο πρόβλημα γίνεται σύνθετο και χωρίς συγκεκριμένο καταλογισμό.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΤΣΑΪΤΗΣ
Είναι ο εκδότης - διευθυντής της Ενημέρωσης. Έχει σπουδάσει και εργαστεί ως μηχανικός και ηλεκτρονικός. Δημοσιογραφεί από τις αρχές της δεκαετίας του 1980. Έχει συνεργαστεί με σχεδόν όλες τις αθηναϊκές εφημερίδες. Διετέλεσε πρόεδρος του Συνδέσμου Ημερησίων Περιφερειακών Εφημερίδων, τον οποίον υπηρέτησε και από τη θέση του γενικού γραμματέα στο δ.σ. επί οκτώ χρόνια. Πιστεύει πως η ισχυρότερη ιδιότητα του δημοσιογράφου στην ενημέρωση είναι το ενδιαφέρον του για τα κοινά και στην επικοινωνία η έντιμη και ανιδιοτελής διαμεσολάβηση.
