EDITORIAL
Σαν παλιό σινεμά και σαν τη Χαλιμά...
Η απατηλή σχέση με τους ευρωπαϊκούς πόρους σκιάζει τη μεγάλη εικόνα της ζοφερής πραγματικότητας.
Ας τα λέμε καλά μέχρι την επόμενη βροχή
Το επόμενο επεισόδιο –μικρό ή μεγάλο– δεν θα βρει το νησί επαρκώς θωρακισμένο.
Ποιος πληρώνει τελικά την κακοδιοίκηση στην Κέρκυρα;
Η ακύρωση της αύξησης των ανταποδοτικών τελών από το Συμβούλιο της Επικρατείας δεν ήταν μια τεχνική λεπτομέρεια, αλλά μια θεσμική προειδοποίηση: χωρίς διαδικασία, δεν υπάρχει πολιτική. Σε έναν δήμο που κουβαλά δεκαετίες οικονομικών βαρών, από τον Δήμο Κερκυραίων μέχρι σήμερα, το ερώτημα δεν είναι μόνο ποιος πληρώνει, αλλά γιατί κανείς δεν λογοδοτεί.
Τα τέλη επιταχυντής της ακρίβειας στην Κέρκυρα
Η πόλη ακριβαίνει όχι από σύμπτωση, αλλά από τον τρόπο που λειτουργεί. Μια απόφαση έπεσε για διαδικαστικούς λόγους. Το πρόβλημα όμως μένει — και μεγαλώνει.
Γεμάτο νησί, άδεια ταμεία
Σε αυτό το περιβάλλον, η επιμονή στη γνωστή συνταγή «περισσότερες αφίξεις» μοιάζει εκτός πραγματικότητας. Η ζήτηση δεν λείπει.
Το παραλιακό μέτωπο δεν είναι real estate – είναι η ίδια η πόλη
Η αγορά μπορεί να βλέπει ευκαιρίες. Η πόλη, όμως, καλείται να διαχειριστεί συνέπειες.
Όποιος ελέγχει τα περάσματα
Γιατί ο πόλεμος; Ψυχανάλυση ηγετών ή ανάλυση συστημάτων; Από τον Παναμά έως τα Στενά του Ορμούζ, η σύγχρονη ισχύς μετριέται στην ικανότητα να κρατάς ανοιχτές —ή να κλείνεις— τις αρτηρίες του πλανήτη.
Κέρκυρα: Με πρόγραμμα και σχέδιο ή ό, τι ήθελε προκύψει;
Μέχρι σήμερα, η εικόνα που κυριαρχεί είναι αυτή ενός κατακερματισμένου σχεδιασμού.
Ωρέ, πού πάμε, που θά ’λεγε κι ο Αυλωνίτης (σ.σ. ο άλλος)
Στο όνομα της ασφάλειας, αναπτύσσονται μηχανισμοί ολοένα πιο ισχυροί: συγκέντρωση δεδομένων, βιομετρική ταυτοποίηση, συνεχής επιτήρηση.
«Μην κάνετε τον οίκο του Πατέρα μου οίκο εμπορίου»
Υπάρχει μια στιγμή, δύσκολα ανιχνεύσιμη αλλά καθοριστική, όπου η τελετή παύει να είναι κιβωτός νοήματος και αυτονομείται.
Κλείστε τα όλα να πάει στο διάολο
Και κάπως έτσι, κλείσαμε τον Φοίνικα, το ΕΑΚΚ, το δημοτικό θέατρο κοκ
Ποιος μπορεί να κυβερνήσει αλλιώς;
Η πολιτική αντιπαράθεση στην Ελλάδα έχει εκφυλιστεί σε σύγκρουση περί «ηθικής».
Το καμπανάκι της ευρωπαϊκής Εισαγγελίας
Η Ελλάδα βρίσκεται, για ακόμη μία φορά, μπροστά σε ένα τεστ θεσμικής ωριμότητας.
Κοινή λογική ή κοινή διολίσθηση;
Οι κοινόχρηστοι χώροι δεν είναι πεδίο διαρκούς διαπραγμάτευσης. Η αξία τους δεν μετριέται με όρους τετραγωνικών εκμετάλλευσης ούτε με τον αριθμό των αδειών που μπορούν να φιλοξενήσουν.
Ο Τύπος στη δίκη – και η δίκη του Τύπου
Ο Τύπος δεν ζητά ρόλο δικαστή. Ζητά να είναι παρών.
Εκπρόσωποι της Κέρκυρας ή του έθνους;
Η υπόθεση του άλσους Γαρίτσας δεν αφορά μόνο ένα πεδίο και μόνον. Αγγίζει την έννοια της προστασίας των κοινόχρηστων χώρων, την ασφάλεια δικαίου, τα όρια της νομοθετικής παρέμβασης.
Ανακυκλώνοντας την κρίση και όχι τα σκουπίδια
Η πρόσφατη διανομή οικιακών κομποστοποιητών εξελίχθηκε σε μια ακριβή άσκηση δημοσίων σχέσεων, χωρίς συνέχεια, χωρίς εκπαίδευση, χωρίς αποτέλεσμα.
Τα λόγια και τα χρόνια τα χαμένα
Φέτος, κυριάρχησε μια σχεδόν δογματική αφήγηση: η θεολογία της εθνικής κρατικής συγκρότησης.
