Μετά το φιάσκο στο Ιράν ο Τραμπ πάει Κούβα

Μετά την χαοτική «νίκη» στο Ιράν, ο Τραμπ θα επιδιώξει μια «καθαρή» νίκη επί της Κούβας. Για να σβήσει η δεύτερη την κακή εικόνα της πρώτης. Η Κούβα, μια μικρή χώρα που έμαθε να ζει με το Αμερικανικό εμπάργκο επί εξίμισι δεκαετίες, στερείται σήμερα και του έσχατου μέσου διαχείρισης της καθημερινότητας. Και αυτό κατά παράβαση κάθε έννοιας διεθνούς θαλασσίου δικαίου εκ μέρους των ΗΠΑ και παρά τις από το 1992 ετήσιες αποφάσεις της ΓΣ του ΟΗΕ για το παράνομο και ανθρωπιστικώς εγκληματικό Αμερικανικό εμπάργκο.

Ήδη η Κούβα στενάζει από την έλλειψη των στοιχειωδών για να συνεχίσει να ζει. Βασικά αγαθά, γάλα, ψωμί, δεν υπάρχουν. Ηλεκτρικό ρεύμα επίσης δεν υπάρχει πουθενά σε όλη την χώρα, που βυθίζεται πλέον στο σκοτάδι. Οι υπηρεσίες δεν έχουν τα μέσα να μαζέψουν τα σκουπίδια στους δρόμους. Η χώρα, που στην περίοδο του Κόβιντ εξήγαγε γιατρούς, τώρα δεν επιτρέπεται να εισαγάγει ούτε τα βασικά φάρμακα. Η ίδια δεν δύναται πλέον να τα παράξει λόγω πλήρους εξάντλησης και των τελευταίων ενεργειακών της πόρων.

Το Αμερικανικό εμπάργκο κατά της Κούβας ξεκίνησε για τον ίδιο λόγο για τον οποίο η CIA (μαζί με την βρετ. MI6) επιχείρησε το πρώτο της πραξικόπημα στο Ιράν, το 1953. Όπως στο Ιράν έριξε τον δημοκρατικά εκλεγμένο Μοσαντέκ, όταν αυτός επιχείρησε να ελέγξει και μετά να εθνικοποιήσει την Βρετανικών συμφερόντων πετρελαϊκή εταιρεία (μετέπειτα BP), έτσι και στην Κούβα οι εθνικοποιήσεις των επιχειρήσεων Αμερικανικών συμφερόντων στην δικτατορία του βουτηγμένου στο οργανωμένο έγκλημα Μπατίστα ήταν το θέμα. Και στις δύο περιπτώσεις έγινε επίκληση των ανθρώπινων δικαιωμάτων. (Από μια χώρα που μέχρι το 1964 δεν είχε ξεκαθαρίσει νομικά αν Μαύροι και Λευκοί μπορούν να πίνουν νερό από τις ίδιες βρύσες.)

Το 1975 δημιουργήθηκε υπό τον γερουσιαστή Φρανκ Τσερτς η ομώνυμη εξεταστική επιτροπή. Ήταν η μετα-Γουότεργκεϊτ εποχή και η Αμερική έπρεπε να αποδείξει ότι είναι μια δημοκρατική χώρα που ελέγχει τους θεσμούς της. Υπό τον έλεγχο της εν λόγω επιτροπής τέθηκαν όλες οι μυστικές υπηρεσίες της χώρας. Το αποτέλεσμα ήταν να αποκαλυφθούν οι μέχρι τότε υπόγειες παρεμβάσεις σε ξένες χώρες. Π.χ., πραξικοπήματα σε Ιράν και Γουατεμάλα, ανατροπή και δολοφονία Λουμούμπα στο Κογκό, στήριξη δικτατοριών κλπ. Για την Κούβα, η επιτροπή αποκάλυψε περίπου 50 απόπειρες δολοφονίας εναντίον του Κάστρο. Ο Φιντέλ, με τις μικρές δυνάμεις μιας μικρής χώρας, χωρίς να απειλεί την τεράστια Αμερική, είχε γίνει μια έμμονη ιδέα στα σκοτεινά μυαλά των σκοτεινών υπηρεσιών της ηγεμονεύουσας δημοκρατίας της Δύσης. 

Αξιομνημόνευτη είναι η διεθνής πρωτοβουλία επίσκεψης υπό τον Τζέρεμι Κόρμπιν στο εμπορικά αποκλεισμένο νησί. Ο Κόρμπιν υπήρξε αρχηγός του Εργατικού Κόμματος της Βρετανίας. Καθαιρέθηκε επειδή, ασκώντας κριτική στο Ισραήλ, θεωρήθηκε (από το Ισραήλ) αντισημίτης! Τώρα, αντιλαμβανόμενος ότι ο Τραμπ, μετά το χάος στο Ιράν, θα επιχειρήσει να επιβάλει την «τάξη» στην Κούβα, ηγείται ενός διεθνούς κινήματος για το σπάσιμο της πολιορκίας του νησιού. Πέραν της άμεσης βοήθειας που μεταφέρει, αυτό που επιδιώκει, όπως δήλωσε προχθές σε Κουβανή δημοσιογράφο, είναι ρηξικέλευθο: να υποκαταστήσει τις εισαγωγές πετρελαίου με ενέργεια αιολική και ηλιακή, αξιοποιώντας τις αντίστοιχες ιδανικές συνθήκες του νησιού. Να καταστήσει δηλαδή την χώρα αυτάρκη και τον Τραμπ ακίνδυνο. 

ΥΓ.1: Το ενεργειακό σχέδιο Κόρμπιν προϋποθέτει επένδυση 18 δισ. δολαρίων. Το ποσό απλησίαστο, αλλά είναι ένα κλάσμα σε σχέση με το 1 τρισ. δολάρια που ξοδεύουν κάθε χρόνο οι ΗΠΑ σε στρατιωτικές δαπάνες. Με μία άλλη ανάγνωση, τα 18 δισ. δολάρια είναι για τις ΗΠΑ το κόστος 18 ημερών πολέμου στο Ιράν. Και αν βάλουμε προετοιμασίες και καταστροφές (χώρια ανθρώπινες ζωές) πρόκειται για κόστος 12 ημερών πολέμου των ΗΠΑ στο Ιράν.  Και αν βάλουμε και τις αντίστοιχες Ισραηλινές, πρόκειται για το κόστος μιας εβδομάδας του αμερικανο-ισραηλινού πολέμου. Και αν βάλουμε και τις Ιρανικές (μαζί και των συμμάχων του Ιράν και τις καταστροφές), τότε πρόκειται για το κόστος μιας ή δύο ημερών αμερικανο-ισραηλινο-ιρανικού πολέμου. Κι αν βάλουμε και τους άλλους πολέμους των ημερών μας, πρόκειται για μερικά μόνο λεπτά πολέμου!

ΥΓ.2: Με όλον αυτόν τον παραλογισμό της ως άνω πολεμικής αριθμητικής, υπάρχει κανείς που ωφελείται; Είναι κάποιες πετρελαϊκές και κυρίως το διαβόητο στρατιωτικο-βιομηχανικό σύμπλεγμα. Όπως έγραψε κάπου η Αρουντάτι Ρόι, η σπουδαία  Ινδή συγγραφέας του «Θεού των Μικρών Πραγμάτων», κάποτε επινοούσαμε όπλα για να κάνουμε πολέμους, τώρα επινοούμε πολέμους για να κάνουμε όπλα. 

ΥΓ.3: Όσο για το δήθεν σχέδιο που είχε δήθεν στο μυαλό του ο Αμερικανός ηγέτης, αυτό είναι μόνο στο μυαλό των απολογητών του, που «αναλύουν» τις χαοτικές κινήσεις του ως δήθεν υπακούουσες σε έναν ανώτερο συλλογισμό που μόνον αυτοί μαζί με τον Πρόεδρο γνωρίζουν. Μάθημα από την ασυνάρτητη δασμολογική πολιτική Τραμπ δεν πήραν. Παλιοί πιστοί του Προέδρου έχουν αρχίσει ήδη το μαζικό σορτάρισμα του νομίσματος Τραμπ. Κάτι καταλαβαίνουν παραπάνω.