Δημοτική περιουσία και τοπική ισχύς
Διαμορφώθηκε μια υποδόρεια μορφή διαχείρισης, στην οποία η περιουσία των κληροδοτημάτων δεν αξιοποιούνταν πάντοτε με όρους διαφάνειας ούτε με γνώμονα το συλλογικό συμφέρον.
Φεύγοντας ο Σαρλής από τη δημαρχία, ύστερα από τρεις συνεχόμενες θητείες, κοινοποίησε έναν κατάλογο της ευρείας δημοτικής περιουσίας. Η κίνηση του αυτή επανέφερε τότε στο προσκήνιο μια συζήτηση που στην Κέρκυρα επανέρχεται περιοδικά αλλά σπάνια φτάνει στον πυρήνα της: τον τρόπο με τον οποίο η κατοικία λειτούργησε επί δεκαετίες ως μηχανισμός άσκησης τοπικής επιρροής.
Στο επίκεντρο αυτού του συστήματος βρίσκονται τα Αδελφάτα και συγγενείς θεσμοί, που διαχειρίζονται κληροδοτήματα και ακίνητα. Πρόκειται για ιστορικούς οργανισμούς με φιλανθρωπικό προσανατολισμό, οι οποίοι όμως στην πορεία εντάχθηκαν συχνά σε ένα ευρύτερο πλέγμα τοπικής ισχύος. Ένα σημαντικό μέρος των οικιών που ανήκουν σε τέτοιους φορείς λειτούργησε επί χρόνια ως άτυπο προνομιακό δίκτυο στέγασης.
Οι μισθώσεις, συχνά με χαμηλά ή συμβολικά ενοίκια και με μεγάλη χρονική διάρκεια, δημιούργησαν σχέσεις εξάρτησης που ξεπερνούσαν την έννοια της κοινωνικής πρόνοιας. Η πρόσβαση σε μια κατοικία μπορούσε να λειτουργήσει ως κοινωνική εύνοια, ως μέσο ενσωμάτωσης ή ακόμη και ως εργαλείο διατήρησης επιρροής στο τοπικό πεδίο.
Το σύστημα αυτό δεν στηρίχθηκε απαραίτητα σε θεαματικές παρανομίες. Λειτούργησε κυρίως μέσα από ένα πλέγμα ανοχής, άτυπων πρακτικών και παγιωμένων αντιλήψεων για το «πώς γίνονται τα πράγματα». Έτσι διαμορφώθηκε μια υποδόρεια μορφή διαχείρισης, στην οποία η περιουσία των κληροδοτημάτων δεν αξιοποιούνταν πάντοτε με όρους διαφάνειας ούτε με γνώμονα το συλλογικό συμφέρον.
Μόλις πρόσφατα η δημοτική αρχή Πουλημένου επιχείρησε, εν μέσω αντιδράσεων, να αποκαταστήσει τα ενοίκια στο επίπεδο της αγοράς και να θέσει φραγμό στη μετατροπή αυτών των κατοικιών σε ακίνητα βραχυχρόνιας μίσθωσης.
Το πόρισμα του ελέγχου για το Γηροκομείο, πέρα από τη δικαστική διερεύνηση που ήδη εξελίσσεται, ανοίγει αναπόφευκτα και μια ευρύτερη δημόσια συζήτηση. Αν τα ιδρύματα αυτά θέλουν να διατηρήσουν το κύρος που τους προσέδωσαν οι δωρητές τους, η διαχείριση των ακινήτων τους δεν μπορεί να παραμένει πεδίο άτυπων ισορροπιών. Χρειάζεται κανόνες, διαφάνεια και δημόσια λογοδοσία. Μόνο έτσι η παράδοση των κερκυραϊκών κληροδοτημάτων μπορεί να πάψει να λειτουργεί ως μηχανισμός τοπικής ισχύος και να μετατραπεί σε εργαλείο κοινωνικής ωφέλειας.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΤΣΑΪΤΗΣ
Είναι ο εκδότης - διευθυντής της Ενημέρωσης. Έχει σπουδάσει και εργαστεί ως μηχανικός και ηλεκτρονικός. Δημοσιογραφεί από τις αρχές της δεκαετίας του 1980. Έχει συνεργαστεί με σχεδόν όλες τις αθηναϊκές εφημερίδες. Διετέλεσε πρόεδρος του Συνδέσμου Ημερησίων Περιφερειακών Εφημερίδων, τον οποίον υπηρέτησε και από τη θέση του γενικού γραμματέα στο δ.σ. επί οκτώ χρόνια. Πιστεύει πως η ισχυρότερη ιδιότητα του δημοσιογράφου στην ενημέρωση είναι το ενδιαφέρον του για τα κοινά και στην επικοινωνία η έντιμη και ανιδιοτελής διαμεσολάβηση.
