Ο Έρωτας στα Χρόνια του Κορωνοϊού

Ο «Έρωτας στα Χρόνια της Χολέρας» είναι ένα μυθιστόρημα του Μαρκές που μιλάει μόνο για τον έρωτα και καθόλου για την χολέρα. Ο έρωτας, απλώς, άντεξε περισσότερα χρόνια από την χολέρα.

13
Μαρτίου / 2020

Ο γηραλέος, δραστήριος ερωτικά, κύριος εγκαταλείπει την όμορφη νεαρή ερωμένη του για να επιστρέψει στον ανολοκλήρωτο παιδικό του έρωτα - που τώρα πια είναι μια εξ ίσου γηραλέα κυρία που μόλις χήρεψε. 
Η «Πανούκλα» του Αλμπέρ Καμύ θέτει την πανούκλα και την αποκλεισμένη κοινωνία του Οράν (στην βόρεια Αλγερία) ως σκηνικό μπροστά στο οποίο εξελίσσονται οι ηρωικές και αντι-ηρωικές πράξεις μιας έκτακτης και επείγουσας καθημερινότητας. Κάποιοι, σε αυτές τις ακραίες συνθήκες ζωής και θανάτου, θα ανακαλύψουν ακόμη και το νόημα της ζωής στην προσφορά, την ανιδιοτέλεια, την αυτοθυσία, και κάποια στιγμή στην επιστροφή στην «κανονικότητα» - που μερικές φορές νομίζουμε ότι είναι για πάντα δεδομένη, ακόμη και χωρίς ατομική και συλλογική ευθύνη.
Στο «Δεκαήμερο» του Βοκκάκιου, δέκα νέοι και νέες αποσύρονται για δέκα ημέρες σε ένα απόμακρο χωριό, σε ένα βουνό της βόρειας Ιταλίας, για να προστατευθούν από τον Μαύρο Θάνατο (την πανώλη του 1348). Δεν έχουν τι άλλο να κάνουν και αφηγούνται ο καθένας πεζές ιστορίες της προ του Μαύρου Θανάτου καθημερινότητας. Η κάθε ιστορία, ερωτική, τραγική ή κωμική, τόσο παλιά όσο και εντελώς σύγχρονή μας, θέτει με γλαφυρό τρόπο ζητήματα που συνήθως θεωρούμε ως ελάσσονος σημασίας, όπως πχ είναι ο ρόλος της τύχης και των ανατροπών στην ζωή μας.
Ο «Έρωτας στα Χρόνια του Κορωνοϊού» είναι ένα υποθετικό σενάριο που εξελίσσεται έξω από τα κλειστά σύνορα μιας υποσαχάρειας χώρας, όπου, λόγω μειωμένων κρουσμάτων κορωνοϊού, «συνωστίζονται» σε ατέλειωτες ουρές Βορειοευρωπαίοι κορωνοϊκοί πρόσφυγες. Λαθρομετανάστες τους αποκαλεί ο Αφρικανός Άδωνις, νεκρούς τους θέλει ο Αφρικανός Πλεύρης, πάνω σε ναρκοπέδια τους τοποθετεί ο Αφρικανός Βελόπουλος. (Από τύχη δεν ήμασταν μέχρι τώρα οι «άλλοι»!)
Ο κόσμος, μετά τον κορωνοϊό, δεν θα είναι ίδιος. Ο κορωνοϊός μας δίδαξε και μας διδάσκει πόσο ευάλωτοι είμαστε και πόσο ταπεινά και (ατομικά και συλλογικά) υπεύθυνα πρέπει να συμπεριφερόμαστε. Ο κορωνοϊός ήταν μόνο το σκηνικό.

ΚΩΣΤΑΣ ΒΕΡΓΟΣ