Η ανοσία της αγέλης

Η ανοσία της αγέλης

Αποκορύφωμα αυτής της πρακτικής είναι το άνοιγμα των σχολείων με τρόπο, που όπως φαίνεται, θα οδηγήσει σε υπερμετάδοση της νόσου, δεδομένου ότι η προϋπόθεση για το κλείσιμο ενός σχολείου μετά από 50%+1 των κρουσμάτων (!) στους μαθητές είναι πρωτοφανής και σύμφωνα με τους ειδικούς, αντι-επιδημιολογική.

09
Ιανουαρίου / 2022

Η Ελλάδα έχει το τελευταίο χρονικό διάστημα, αναλογικά με τον πληθυσμό της, το μεγαλύτερο ποσοστό αύξησης των κρουσμάτων covid-19 παγκοσμίως. Αυτό ασφαλώς δεν είναι τυχαίο.
Βασικές θέσεις του νεοφιλελευθερισμού είναι η ελάττωση των δημοσίων δαπανών και η συρρίκνωση του κρατικού ελέγχου στην αγορά.  

Οι  πολιτικά αποφασίζοντες , σύμφωνα με τις αρχές και ιδέες που πρεσβεύουν, μεριμνούν πρωτίστως για την εξυπηρέτηση συμφερόντων οικονομικής φύσης και ασφαλώς των ισχυρών και όχι των αδύναμων ή των μικρομεσαίων.
Έτσι είναι ξεκάθαρο, ότι εδώ και καιρό έχει επιλεγεί η επονομαζόμενη μέθοδος της ανοσίας  της αγέλης, για τη διαχείριση της πανδημίας του κορονοϊού.

Στα πλαίσια αυτά όλοι οι εργαζόμενοι στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα υποχρεώνονται καθημερινά να συνωστίζονται στους χώρους εργασίας τους με αποτέλεσμα ν΄ αυξάνεται, σύμφωνα με την κοινή λογική και πείρα, τόσο ο κίνδυνος της μετάδοσης του κορονοϊού όσο και ο κίνδυνος νόσησης.

Αποκορύφωμα αυτής της πρακτικής είναι το άνοιγμα των σχολείων με τρόπο, που όπως φαίνεται, θα οδηγήσει σε υπερμετάδοση της νόσου, δεδομένου ότι η προϋπόθεση για το κλείσιμο ενός σχολείου μετά από 50%+1  των κρουσμάτων (!) στους μαθητές είναι πρωτοφανής και σύμφωνα με τους ειδικούς, αντι-επιδημιολογική.  

Επιπλέον οι επίσημες οδηγίες για τη διενέργεια των διάφορων ειδών tests, τη φερεγγυότητα κάθε είδους απ΄ αυτά, την απόπειρα ιχνηλάτησης του ιού σε εμβολιασμένους και ανεμβολίαστους, τις ημέρες καραντίνας των νοσούντων, των ερχόμενων σε επαφή με νοσούντες, των συμπτωματικών ή των ασυμπτωματικών καθώς και η διαδικασία έκδοσης  ποικίλων  πιστοποιητικών διαφόρων χρόνων  ισχύος  δείχνουν, θεωρούμε, προχειρότητα, αντιφατικές αντιμετωπίσεις και τελικά έλλειψη υπεύθυνης οργάνωσης και αποτελεσματικής διαχείρισης του μείζονος ζητήματος της πανδημίας.

Παράλληλα τα δημόσια νοσοκομεία υφίστανται μεγάλη πίεση με δεδομένες τις ελλείψεις χώρων, κυρίως ΜΕΘ, εξοπλισμού καθώς και του αναγκαίου ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού.
Δεν πρέπει  όμως να διαφεύγει της προσοχής ότι το Εθνικό Σύστημα Υγείας δεν είναι στην υπηρεσία μόνο  για τους νοσούντες από covid, αλλά για όλους του ασθενείς, που χρειάζονται νοσοκομειακή περίθαλψη. Με την υπερφόρτωση ωστόσο των δημόσιων νοσοκομείων από ασθενείς με covid-19, στις ιδιωτικές κλινικές θα μπορούν να καταφεύγουν μόνο οι έχοντες την οικονομική δυνατότητα. Οι άλλοι ασθενείς που θα νοσηλεύονται;

Είναι προφανές επομένως, ότι και  εξ΄αυτού του λόγου η διαχείριση της πανδημίας είναι κοινωνικά άδικη, διχαστική και αναποτελεσματική.
Παρά ταύτα οι αρμοδίως  αποφασίζοντες επιδιώκουν, όπως και για την οικονομία, να εμφανίσουν επικοινωνιακά ένα επίπλαστο κλίμα αισιοδοξίας ότι το πρόβλημα της πανδημίας’’ όπου να’ ναι τελειώνει…’

Κι αυτό τη στιγμή που οι ειδικοί επισημαίνουν ότι υπάρχει πορεία ακόμη. Μετά την μετάλλαξη ‘’όμικρον’’ πιθανότατα ακολουθούν κι άλλες…
Τελικά όλοι για όλα θα κριθούν την κατάλληλη στιγμή.
Προϋπόθεση για την ορθή κρίση είναι η συνειδητοποίηση της πραγματικής κατάστασης.
Κι αυτή όσο ταχύτερα γίνει, τόσο καλύτερα.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΥΔΗΣ