Ανακυκλώνοντας την κρίση και όχι τα σκουπίδια
Η πρόσφατη διανομή οικιακών κομποστοποιητών εξελίχθηκε σε μια ακριβή άσκηση δημοσίων σχέσεων, χωρίς συνέχεια, χωρίς εκπαίδευση, χωρίς αποτέλεσμα.
Ο λογιστικός τρόπος, δηλαδή η σισύφεια προσπάθεια να ισοσκελιστούν οι δαπάνες των απορριμμάτων με τη διαρκή αύξηση των δημοτικών τελών, έχει αποτύχει. Δεν είναι λύση, είναι υπεκφυγή. Ένα φύλλο συκής που καλύπτει τη χρόνια ανεπάρκεια της κερκυραϊκής διοίκησης να διαχειριστεί ένα πρόβλημα γνωστό, προβλέψιμο και κυρίως έντονα εποχικό.
Το ζητούμενο δεν είναι άλλο ένα τέλος ή μια ακόμη εργολαβία. Είναι η οργάνωση της διαχείρισης απορριμμάτων ως στοιχειώδης κανόνας ζωής και ευθύνης απέναντι στον τόπο. Όχι μόνο για την προστασία του περιβάλλοντος, αλλά και για την ίδια την επιβίωση της τοπικής οικονομίας.
Η εμπειρία από την Ελλάδα και την Ευρώπη είναι σαφής: καμία πολιτική δεν αποδίδει χωρίς αλλαγή συμπεριφοράς. Και η Κέρκυρα αποτελεί παράδειγμα προς αποφυγή. Η πρόσφατη διανομή οικιακών κομποστοποιητών, για παράδειγμα, εξελίχθηκε σε μια ακριβή άσκηση δημοσίων σχέσεων, χωρίς συνέχεια, χωρίς εκπαίδευση, χωρίς αποτέλεσμα. Το ίδιο ισχύει και για τη διαχρονική προμήθεια κάδων, που σε μεγάλο βαθμό κατέληξαν κακοχρησιμοποιημένοι, εγκαταλελειμμένοι ή εκτός λειτουργίας. Λέγεται, μάλιστα, πως ο διαχειριστής του Κέντρου Διαλογής Ανακυκλώσιμων (ΚΔΑΥ) είναι έξαλλος με την κακοδιαχείριση των μπλε κάδων: «Ας τους αποσύρετε. Δεν έχει νόημα έτσι!». Υλικό υπάρχει. Σύστημα δεν υπάρχει.
Θεσμικά, την ευθύνη της ανάταξης μιας βαριά αρρωστημένης κατάστασης φέρουν οι δήμοι. Όμως η πραγματικότητα δείχνει ότι μόνοι τους δεν μπορούν — ή δεν θέλουν — να αλλάξουν το μοντέλο. Ο ΦΟΔΣΑ Ιονίων Νήσων και το Ιόνιο Πανεπιστήμιο μπορούν να στηρίξουν, να τεκμηριώσουν, να σχεδιάσουν. Το πιο κρίσιμο, όμως, επίπεδο είναι η κοινωνία. Χωρίς ενεργή εμπλοκή σχολείων, τοπικών συλλόγων και περιβαλλοντικών οργανώσεων, καμία αλλαγή συμπεριφοράς δεν μπορεί να αποκτήσει διάρκεια. Αντίστοιχα, ο τουριστικός και επιχειρηματικός τομέας οφείλει να ενταχθεί ως ισότιμος εταίρος.
Η διεθνής εμπειρία δείχνει ότι η επιτυχία δεν είναι μόνον θέμα υποδομών, αλλά εκπαίδευσης. Η Λιουμπλιάνα ξεπέρασε το 65% ανακύκλωσης, το Τρεβίζο το 80%, ενώ στη Σεούλ το «πληρώνω όσο πετάω» άλλαξε τη συμπεριφορά των πολιτών. Κοινός παρονομαστής: Στρατηγική αλλά και βραχυπρόθεσμοι κανόνες, εκπαίδευση και κίνητρα — όχι πυροτεχνήματα για το facebook.
Κι αν οι υπηρεσίες καθαριότητας δεν ανταποκρίνονται, ίσως ένα πρόγραμμα εθελούσιας εξόδου να αποτελούσε λύση για την ανανέωση στελεχών που έχουν εξαντληθεί, κατά το πρότυπο των τραπεζών.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΤΣΑΪΤΗΣ
Είναι ο εκδότης - διευθυντής της Ενημέρωσης. Έχει σπουδάσει και εργαστεί ως μηχανικός και ηλεκτρονικός. Δημοσιογραφεί από τις αρχές της δεκαετίας του 1980. Έχει συνεργαστεί με σχεδόν όλες τις αθηναϊκές εφημερίδες. Διετέλεσε πρόεδρος του Συνδέσμου Ημερησίων Περιφερειακών Εφημερίδων, τον οποίον υπηρέτησε και από τη θέση του γενικού γραμματέα στο δ.σ. επί οκτώ χρόνια. Πιστεύει πως η ισχυρότερη ιδιότητα του δημοσιογράφου στην ενημέρωση είναι το ενδιαφέρον του για τα κοινά και στην επικοινωνία η έντιμη και ανιδιοτελής διαμεσολάβηση.
