Όπου φτωχός κι η μοίρα του!
Είναι με τα ποδάρια στο νερό ως τα γόνατα, ανοίγει τη βρύση κι αυτή δεν τρέχει! Διακοπή!!!
Υπάρχει μια σκηνή στην ταινία Yuppi Du του Αντριάνο Τσελεντάνο που μοιάζει σήμερα τρομακτικά οικεία. Ο ήρωας ξυπνά μέσα σε ένα σπίτι πλημμυρισμένο από νερό. Το νερό είναι παντού, έχει καταργήσει τα όρια του χώρου, έχει επιβληθεί στην καθημερινότητα. Κι όμως, όταν ανοίγει τη βρύση για να νιφτεί, δεν τρέχει ούτε σταγόνα. Ζει μέσα στην αφθονία, αλλά στερείται το αυτονόητο.
Λίγο αργότερα παίρνει τη βάρκα του. Ο πείρος πιθανότατα έχει φύγει. Το νερό φτάνει μέχρι τις κουπαστές. Κωπηλατεί με δύναμη, επιμένει, κουράζεται. Η βάρκα, όμως, δεν προχωρά. Το ίδιο στοιχείο που θα έπρεπε να τον μετακινεί, τον κρατά ακίνητο. Η προσπάθεια δεν γίνεται πρόοδος.
Η σκηνή αυτή δεν ανήκει πια μόνο στον ιταλικό κινηματογράφο της δεκαετίας του ’70. Είναι μια ακριβής περιγραφή της σημερινής εμπειρίας στην Κέρκυρα. Ένα νησί που τις τελευταίες ημέρες βρέχει αδιάκοπα, που πνίγεται από το νερό, και την ίδια στιγμή από το πρωί της Δευτέρας το κέντρο της πόλης μένει χωρίς υδροδότηση λόγω βλάβης στον αγωγό. Βρέχει συνεχώς, αλλά το νερό δεν φτάνει στις βρύσες. Η εικόνα μοιάζει παράλογη, αλλά είναι συχνή και απολύτως πραγματική.
Το πρόβλημα δεν είναι η έλλειψη φυσικών πόρων. Το νερό υπάρχει. Το πρόβλημα είναι η λειτουργικότητα. Οι υποδομές, η συντήρηση, η πρόληψη, η ικανότητα του συστήματος να διαχειριστεί αυτό που ήδη διαθέτει. Όπως ο ήρωας της ταινίας που υποδύεται ο Τσελεντάνο, έτσι και η τοπική κοινωνία σήμερα καταβάλλει προσπάθεια, κινείται, περιμένει, αλλά συχνά μένει στάσιμη, εγκλωβισμένη σε χρόνιες αδυναμίες.
Η διακοπή της υδροδότησης δεν είναι απλώς μια τεχνική βλάβη. Είναι σύμπτωμα. Δείχνει πώς μια κοινωνία μπορεί να βρίσκεται μέσα στην αφθονία και ταυτόχρονα στη στέρηση. Πώς μπορεί να έχει τα μέσα, αλλά όχι τη δυνατότητα να τα αξιοποιήσει. Και πώς, τελικά, το πραγματικό έλλειμμα δεν είναι το νερό, αλλά η οργάνωση, η πρόβλεψη και η ευθύνη.
Η Κέρκυρα, όπως και ο ήρωας του Yuppi Du, δεν έχει ανάγκη από περισσότερη βροχή. Έχει ανάγκη από συστήματα που να λειτουργούν πριν ανοίξουμε τη βρύση και διαπιστώσουμε, για άλλη μια φορά, ότι δεν τρέχει τίποτα.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΤΣΑΪΤΗΣ
Είναι ο εκδότης - διευθυντής της Ενημέρωσης. Έχει σπουδάσει και εργαστεί ως μηχανικός και ηλεκτρονικός. Δημοσιογραφεί από τις αρχές της δεκαετίας του 1980. Έχει συνεργαστεί με σχεδόν όλες τις αθηναϊκές εφημερίδες. Διετέλεσε πρόεδρος του Συνδέσμου Ημερησίων Περιφερειακών Εφημερίδων, τον οποίον υπηρέτησε και από τη θέση του γενικού γραμματέα στο δ.σ. επί οκτώ χρόνια. Πιστεύει πως η ισχυρότερη ιδιότητα του δημοσιογράφου στην ενημέρωση είναι το ενδιαφέρον του για τα κοινά και στην επικοινωνία η έντιμη και ανιδιοτελής διαμεσολάβηση.
