Το αποτέλεσμα θα κρίνει τις αλλαγές στον σύλλογο των μονίμων κατοίκων
Η αντιπαράθεση γύρω από τα εξώδικα του Συλλόγου Μονίμων Κατοίκων δεν αφορά τελικά τα νομικά μέσα που χρησιμοποιήθηκαν, αλλά το αν η νέα διοίκηση θα συνεχίσει να διεκδικεί με συνέπεια την εφαρμογή των αποφάσεων για την Παλιά Πόλη ή θα περιοριστεί στη διαχείριση των εντυπώσεων. Η αποτελεσματικότητα, και όχι οι δημόσιες σχέσεις, είναι το πραγματικό κριτήριο.
Το κρίσιμο ερώτημα είναι ποιο ακριβώς είναι το επιλήψιμο στις πρόσφατες ενέργειες της πληρεξούσιας δικηγόρου του Συλλόγου Μονίμων Κατοίκων Παλιάς Πόλης, όταν αυτές δεν αποτελούν προσωπική ή συγκυριακή πρωτοβουλία, αλλά συνέχεια προειλημμένων αποφάσεων του Διοικητικού Συμβουλίου και της Γενικής Συνέλευσης, οι οποίες είχαν ληφθεί πριν ακόμη από την εκλογή του προέδρου, Γ. Ζούμπου. Η διοίκηση δεν έκανε τίποτε περισσότερο από το να υλοποιήσει μια συλλογική εντολή, όπως αυτή είχε διαμορφωθεί μέσα από τις προβλεπόμενες διαδικασίες του Συλλόγου.
Χρειάζεται, πάντως, μία διόρθωση. Εκ παραδρομής έγινε λόγος για μηνύσεις. Στην πραγματικότητα επρόκειτο για εξώδικες δηλώσεις, με τις οποίες ζητήθηκε η εφαρμογή αποφάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου, της ισχύουσας νομοθεσίας και των κανόνων που διέπουν τη διαχείριση του δημόσιου χώρου, ιδίως για λόγους δημόσιας ασφάλειας. Είναι αλήθεια ότι μια τέτοια εξώδικη ενέργεια μπορεί, υπό προϋποθέσεις, να περιέχει στοιχεία που κινητοποιούν αυτεπαγγέλτως τις εισαγγελικές αρχές. Αυτό, όμως, αποτελεί συνέπεια της ίδιας της έννομης τάξης και όχι της πρόθεσης εκείνων που την αποστέλλουν. Δεν βρίσκεται εκεί η ουσία της συζήτησης ούτε δικαιολογείται η προσπάθεια να παρουσιαστεί η συγκεκριμένη ενέργεια ως πράξη ανοίκειας επιθετικότητας.
Η ουσία είναι ότι ο Σύλλογος αποφάσισε να διεκδικήσει την εφαρμογή όσων ήδη προβλέπουν οι νόμοι και οι θεσμικές αποφάσεις. Δεν ζήτησε τη θέσπιση νέων κανόνων ούτε διεκδίκησε προνομιακή μεταχείριση. Ζήτησε την εφαρμογή όσων έχουν ήδη αποφασιστεί από τα αρμόδια όργανα της Πολιτείας και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Μια επιλογή που, προφανώς, ενόχλησε όσους έχουν συνηθίσει να αντιμετωπίζουν τα συλλογικά προβλήματα μέσα από προσωπικές ατζέντες ή, εν πάση περιπτώσει, με μια στενή αντίληψη της συνδικαλιστικής και θεσμικής εκπροσώπησης. Ωστόσο, η προστασία του δημόσιου χώρου δεν αποτελεί αντικείμενο διαπραγμάτευσης ούτε εξαρτάται από τις εκάστοτε ισορροπίες. Αποτελεί υποχρέωση της διοίκησης και δικαίωμα των πολιτών να απαιτούν την τήρησή της.
Η Παλιά Πόλη της Κέρκυρας δεν είναι ένας οποιοσδήποτε εμπορικός χώρος. Είναι ένας ζωντανός οικισμός, τόπος κατοικίας, ιστορικό μνημείο και χώρος που οφείλει να λειτουργεί με κανόνες οι οποίοι εξασφαλίζουν την ασφάλεια, την προσβασιμότητα και την ισορροπία ανάμεσα στην επιχειρηματική δραστηριότητα και την καθημερινότητα των κατοίκων. Οι αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου που ρυθμίζουν τη χρήση του δημόσιου χώρου δεν εκδίδονται για να παραμένουν ανενεργές, αλλά για να εφαρμόζονται ισότιμα και χωρίς εξαιρέσεις. Η εφαρμογή τους αποτελεί ζήτημα αξιοπιστίας της ίδιας της διοίκησης και σεβασμού απέναντι στους πολίτες.
Στο τέλος, εκείνο που θα κρίνει τους πάντες είναι το αποτέλεσμα. Το πραγματικό ερώτημα δεν είναι αν εστάλη ένα εξώδικο, αλλά αν τελικά θα εφαρμοστούν όσα προβλέπονται για τη λειτουργία των δημόσιων χώρων στην Παλιά Πόλη. Εκεί θα φανεί ποιος υπερασπίζεται στην πράξη τη νομιμότητα, τη δημόσια ασφάλεια και το δημόσιο συμφέρον. Και εκεί θα κριθεί αν η αλλαγή που επιβλήθηκε στη συγκρότηση της διοίκησης του Συλλόγου υπηρετεί πράγματι τον σκοπό της εύρυθμης λειτουργίας του ή αν, αντίθετα, αποδυναμώνει μια συλλογική διεκδίκηση που είχε ήδη αποφασιστεί και δρομολογηθεί.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΤΣΑΪΤΗΣ
Είναι ο εκδότης - διευθυντής της Ενημέρωσης. Έχει σπουδάσει και εργαστεί ως μηχανικός και ηλεκτρονικός. Δημοσιογραφεί από τις αρχές της δεκαετίας του 1980. Έχει συνεργαστεί με σχεδόν όλες τις αθηναϊκές εφημερίδες. Διετέλεσε πρόεδρος του Συνδέσμου Ημερησίων Περιφερειακών Εφημερίδων, τον οποίον υπηρέτησε και από τη θέση του γενικού γραμματέα στο δ.σ. επί οκτώ χρόνια. Πιστεύει πως η ισχυρότερη ιδιότητα του δημοσιογράφου στην ενημέρωση είναι το ενδιαφέρον του για τα κοινά και στην επικοινωνία η έντιμη και ανιδιοτελής διαμεσολάβηση.
