Ανάμεσα στις επενδύσεις και τον τρόπο ζωής
Το ερώτημα ήταν και παραμένει το πώς οργανώνεται η κοινωνία απέναντι στην αγορά, ώστε να υπερασπιστεί τον τρόπο ζωής και τη φυσιογνωμία της.
Το ερώτημα για την Κέρκυρα έχει από καιρό πάψει να είναι αν θα ’ρθουν οι τουρίστες. Θα ’ρθουν. Και θα ’ναι ίσως περισσότεροι κι από πέρσι, όταν την περίοδο αιχμής σημειώθηκε το αδιαχώρητο στη φιλοξενία και στους δρόμους. Το ερώτημα ήταν και παραμένει το πώς οργανώνεται η κοινωνία απέναντι στην αγορά, ώστε να υπερασπιστεί τον τρόπο ζωής και τη φυσιογνωμία της.
Δεν χρειάζεται να μπει κανείς σε λεπτομέρειες για να γίνει κατανοητός, αναφερόμενος στην αναγκαία οργάνωση του χώρου αλλά και του χρόνου απέναντι στις επιδιώξεις των μεγάλων επιχειρήσεων, που έχουν ως μέτρο την απόσβεση της επένδυσης και την απόδοσή της. Αυτή δεν είναι πάντα σύμφωνη με τα μέτρα της κοινωνίας. Στην πραγματικότητα, είναι συχνά αντίθετη.
Έτσι, για παράδειγμα, μεγάλες παράκτιες επενδύσεις με χρόνο απόσβεσης δεκαετιών στριμώχνουν την υποδομή και τις ρουτίνες της ανθρώπινης δραστηριότητας στο εσωτερικό. Αυτή η κατάσταση, που γίνεται ως εμπειρία ορατή δια γυμνού οφθαλμού, αποκαλύπτει και τη διάσταση ανάμεσα στον τουλάχιστον μεσοπρόθεσμο επενδυτικό προγραμματισμό και στον εξαιρετικά βραχυπρόθεσμο σχεδιασμό των τοπικών θεσμών. Για παράδειγμα, το ολοκληρωμένο σχέδιο της Περιφέρειας, που θα ’πρεπε να έχει τουλάχιστον πενταετή ορίζοντα, συζητείται από χρόνο σε χρόνο και μάλιστα με τηλεδιάσκεψη.
Ποιος δεν καταλαβαίνει ότι η εναπομείνασα μη δομημένη γη περιμετρικά της πόλης αποκτά υπ' αυτές τις συνθήκες και προοπτικές, τεράστια αξία και ότι η επείγουσα και οργανωμένη ένταξή της στην καθημερινότητα της κίνησης, της διαβίωσης και της διαχείρισης γίνεται ακόμη πιο επιτακτική τη στιγμή που άλλα μεγάλα κομμάτια γης παραχωρούνται για δεκαετίες στην ιδιωτική, οικονομική εκμετάλλευση;
Τούτων δοθέντων, οι τρέχουσες μελέτες για το ιστορικό κέντρο και τους τρεις δήμους μπορεί να αποδειχθούν η τελευταία ευκαιρία άμυνας απέναντι στην επιθετικότητα της αγοράς. Αν η στιγμή παρέλθει με γραφειοκρατικό τρόπο —κάτι που βαραίνει κυρίως τους τοπικούς θεσμούς και λιγότερο τους μελετητές— τότε η κοινωνική Κέρκυρα θα υποτιμηθεί για χρόνια.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΤΣΑΪΤΗΣ
Είναι ο εκδότης - διευθυντής της Ενημέρωσης. Έχει σπουδάσει και εργαστεί ως μηχανικός και ηλεκτρονικός. Δημοσιογραφεί από τις αρχές της δεκαετίας του 1980. Έχει συνεργαστεί με σχεδόν όλες τις αθηναϊκές εφημερίδες. Διετέλεσε πρόεδρος του Συνδέσμου Ημερησίων Περιφερειακών Εφημερίδων, τον οποίον υπηρέτησε και από τη θέση του γενικού γραμματέα στο δ.σ. επί οκτώ χρόνια. Πιστεύει πως η ισχυρότερη ιδιότητα του δημοσιογράφου στην ενημέρωση είναι το ενδιαφέρον του για τα κοινά και στην επικοινωνία η έντιμη και ανιδιοτελής διαμεσολάβηση.
