Αρσένης Τσιμίνος: Το τροχαίο μου στέρησε τα πάντα

ΚΕΡΚΥΡΑ. Πριν 44 χρόνια, στις 14 Αυγούστου 1982 στους Βαλκανικούς αγώνες ο Αρσένης Τσιμίνος (21 ετών τότε) με 8:27.36 στα 3.000μ. με φυσικά εμπόδια, κέρδισε τον Ρουμάνο Μιτσέα καταρρίπτοντας το πανελλήνιο ρεκόρ Νέων Κ23 και κατακτώντας το χρυσό μετάλλιο, ένα Πανελλήνιο ρεκόρ που διατηρείται ακόμα 44 χρόνια μετά. Ήταν μια επική κούρσα που κρίθηκε μετά το τελευταίο εμπόδιο και έδειξε γιατί και σήμερα θεωρείται ο Αρσένης ο κορυφαίος Έλληνας δρομέας όλων των εποχών, στις αποστάσεις από 800μ. ως 5.000μ.

Μιλήσαμε με τον Αρσένη το απόγευμα της Δευτέρας για το αγώνα αυτό και το ρεκόρ και μας είπε: «Την προηγούμενη χρονιά στους Βαλκανικούς ου έγιναν στο Σεράγεβο, θα κέρδισε σίγουρα, όμως έπεσα στο τελευταίο εμπόδιο και με πέρασε και ο Ρουμάνος και ο Γιουγκοσλάβος που ακολουθούσε και ήλθα 3ος, ήμουν φοβερά απογοητευμένος. Χρώσταγα μια απάντηση και την έδωσα».

Μαζί με τα ρεκόρ στα 2000μ Φ.Ε. (όπου είχε κάνει Παγκόσμιο ρεκόρ το 1980 και ως σήμερα παραμένει ρεκόρ Ευρώπης) και 3000μ Φ.Ε., τα οποία επίσης πέτυχε το 1980, διατηρεί τέσσερα εφηβικά πανελλήνια ρεκόρ που παραμένουν κατάρριπτα εδώ και 46 χρόνια και είναι αναλυτικά:

1500μ: 3:40.5 (1982)

3000μ: 8:00.87 (1981)

5000μ: 13:58.96 (1982)

2000μ Φ.Ε.: 5:25.1 (1980 – Παγκόσμιο Ρεκόρ U20)

3000μ Φ.Ε.: 8:27.36 (1982)

Τον ρωτήσαμε για το λόγο που σταμάτησε και τι προοπτικές είχε και μας είπε: «Ένα πολύ σοβαρό τροχαίο ατύχημα στην Άρτα με άφησε ένα χρόνο στο κρεβάτι και εκεί τελείωσαν όλα. Ήμουν σε μια περίοδο όπου οι κόποι μου ανταμειβόταν στους αγωνιστικούς χώρους και η πείρα μαζί με τη θέληση θα με ανέβαζε πολύ ψηλά, τόσο στην Ευρώπη όσο και στον κόσμο, αλλά χάθηκαν τα πάντα λόγω του ατυχήματος».

Μάλιστα μας τόνισε ότι στα 3.000μ. με φυσικά εμπόδια θα μπορούσε να πάει πολύ ψηλά, να πάρει τα ρεκόρ των Φιλίππου και Κοντοσώρου που τα έκαναν στα 26, 27 τους χρόνια, αλλά δεν πρόλαβε, στάθηκε ιδιαίτερα άτυχος, αφού σταμάτησε αναγκαστικά νεότατος τον αθλητισμό. Φράση του «Το τροχαίο μου στέρησε τα πάντα» δείχνει πικρία (περίμενε τότε να πάει στους Ολυμπιακούς του Λός Άντζελες, φυσικά δεν πήγε), παράλληλα δε και την πίστη ότι ήταν έτοιμος για σπουδαία πράγματα Παρ΄ όλα αυτά παραμένει μια πολύ σπουδαία μορφή του κλασσικού αθλητισμού και το σίγουρο είναι πως η Κέρκυρα (αλλά και όλη η Ελλάδα) είναι περήφανη γι αυτόν.