Η «Οδύσσεια» παίζεται σε δύο αίθουσες: στον κινηματογράφο και στο Γιαλλινά
Η «Ιθάκη» του έργου παραμένει η επαναλειτουργία της Πινακοθήκης Γιαλλινά ως σύγχρονου μουσείου, έπειτα από μια πολυετή διαδρομή καθυστερήσεων και διοικητικών εμποδίων. ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΔΗΜΟΥ ΚΕΡΚΥΡΑΣ.
Το ένα σκηνοθετήθηκε από τον βραβευμένο σκηνοθέτη Κρίστοφερ Νόλαν το άλλο από τη διαχρονική κερκυραϊκή ανεπάρκεια της αυτοδιοίκησης.
ΚΕΡΚΥΡΑ. Την ώρα που οι αίθουσες προβάλλουν τη νέα κινηματογραφική «Οδύσσεια» του Κρίστοφερ Νόλαν, στην Κέρκυρα εξελίσσεται μια άλλη, πολύ λιγότερο θεαματική αλλά εξίσου πολύχρονη περιπέτεια. Πρωταγωνιστής δεν είναι ο Οδυσσέας αλλά το ιστορικό κτήριο της Πινακοθήκης Άγγελου Γιαλλινά, που χρειάστηκε έξι χρόνια, μία αποτυχημένη εργολαβία και αμέτρητες διοικητικές περιπέτειες για να ξαναβρεί τον δρόμο προς την... Ιθάκη της αποκατάστασής του.
Η υπογραφή της νέας τετραμερούς προγραμματικής σύμβασης μεταξύ του Υπουργείου Πολιτισμού, της Περιφέρειας Ιονίων Νήσων, του Δήμου Κεντρικής Κέρκυρας και του Ιδρύματος «Πινακοθήκη Άγγελου Γιαλλινά» αποτελεί το τελευταίο επεισόδιο μιας περιπέτειας που ξεκίνησε πολύ πριν από τη σημερινή επανεκκίνηση. Με προϋπολογισμό πλέον 6,4 εκατ. ευρώ, το έργο μεταφέρεται στο ΕΣΠΑ 2021-2027 και ετοιμάζεται να δημοπρατηθεί εκ νέου μέσω διεθνούς διαγωνισμού.
Η πρώτη αισιοδοξία γεννήθηκε το 2020, όταν προκηρύχθηκε ο διεθνής διαγωνισμός για την αποκατάσταση του ιστορικού αρχοντικού. Το 2021 υπογράφηκε η εργολαβική σύμβαση με ορίζοντα ολοκλήρωσης δύο ετών. Αν όλα εξελίσσονταν σύμφωνα με τον σχεδιασμό, σήμερα η Πινακοθήκη θα λειτουργούσε ήδη ως ένα από τα σημαντικότερα μουσεία των Ιονίων.
Αντί γι' αυτό, η εργολαβία οδηγήθηκε σε αδιέξοδο. Οι καθυστερήσεις διαδέχθηκαν η μία την άλλη, δόθηκαν παρατάσεις, ο ανάδοχος ζήτησε τελικά τη διάλυση της σύμβασης και το έργο εγκαταλείφθηκε ουσιαστικά στα τέλη του 2022, έχοντας προχωρήσει ελάχιστα πέρα από εργασίες καθαιρέσεων. Το κτήριο παρέμεινε κλειστό, η πολύτιμη συλλογή των 586 έργων του Άγγελου Γιαλλινά εξακολούθησε να φιλοξενείται αλλού και η Κέρκυρα έχασε ακόμη μία ευκαιρία να αποκτήσει έναν σύγχρονο πολιτιστικό πόλο.
Ακολούθησαν σχεδόν τρία χρόνια διοικητικών διαδικασιών, αναζήτησης χρηματοδότησης, μεταφοράς του έργου στο νέο ΕΣΠΑ, αναθεώρησης του προϋπολογισμού λόγω της εκτίναξης του κόστους κατασκευής και προετοιμασίας για νέα δημοπράτηση. Στο διάστημα αυτό, το έργο έμεινε μετέωρο, ενώ το εγκαταλελειμμένο διατηρητέο συνέχισε να περιμένει τη σειρά του.
Η νέα προγραμματική σύμβαση ασφαλώς αποτελεί θετική εξέλιξη. Δεν σημαίνει όμως ότι οι εργασίες αρχίζουν αύριο. Απομένει η δημοσίευση του διεθνούς διαγωνισμού, η ανάδειξη νέου αναδόχου, οι προβλεπόμενοι έλεγχοι, η υπογραφή της νέας εργολαβικής σύμβασης και, βεβαίως, η ίδια η εκτέλεση ενός σύνθετου έργου αποκατάστασης.
Όταν ολοκληρωθεί, το κτήριο θα μετατραπεί σε ένα σύγχρονο μουσείο: στο ισόγειο θα αναπτυχθούν εκπαιδευτικές λειτουργίες, πωλητήριο και χώροι αναψυχής, στον πρώτο όροφο θα εκτεθεί η συλλογή του Γιαλλινά, στον δεύτερο θα δημιουργηθούν αίθουσες περιοδικών εκθέσεων και διαλέξεων, ενώ η υποστέγη θα φιλοξενήσει διοικητικές υπηρεσίες και ειδικούς χώρους φύλαξης των έργων.
Μέχρι τότε, όμως, η «Οδύσσεια» του κτηρίου δεν έχει φτάσει ακόμη στην Ιθάκη. Απλώς αλλάζει κεφάλαιο. Και οι Κερκυραίοι, που έχουν ακούσει πολλές φορές ότι το έργο «ξεκινά», περιμένουν πλέον το μοναδικό φινάλε που έχει σημασία: να ανοίξει ξανά η πόρτα της Πινακοθήκης.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΤΣΑΪΤΗΣ
Είναι ο εκδότης - διευθυντής της Ενημέρωσης. Έχει σπουδάσει και εργαστεί ως μηχανικός και ηλεκτρονικός. Δημοσιογραφεί από τις αρχές της δεκαετίας του 1980. Έχει συνεργαστεί με σχεδόν όλες τις αθηναϊκές εφημερίδες. Διετέλεσε πρόεδρος του Συνδέσμου Ημερησίων Περιφερειακών Εφημερίδων, τον οποίον υπηρέτησε και από τη θέση του γενικού γραμματέα στο δ.σ. επί οκτώ χρόνια. Πιστεύει πως η ισχυρότερη ιδιότητα του δημοσιογράφου στην ενημέρωση είναι το ενδιαφέρον του για τα κοινά και στην επικοινωνία η έντιμη και ανιδιοτελής διαμεσολάβηση.
