Αννη Νούνεση: Πτυχές από την αστικό τραπέζι μιας παλαιάς, κορφιάτικης Λαμπριάς

«ΕΤΟ», έλεγε η νόνα μου μέσα στο σύννεφο του καπνού του σιγάρου της και συνέχιζε τινάζοντας τη στάχτη στη παλάμη της, για να μην λερώσει το τασάκι

«ΚΑΚΗ Λαμπριά θα ‘χουμε πάλε» ψιθύριζε και τάβανε με τσου Έλληνες. Μπουκάρουνε την ώρα τση πρόβας του Αμλέτου και κατεβαίνουνε αλιμάνκου για την αποκαθήλωση. Μεγάλη Παρασκευή, τσι έντεκα ώρες, κατεβάζουνε το Χριστό από το σταυρό, με ρούχα φιοράδα.

«ΚΑΙ ΒΗΧΟΥΝΕ, όσο λέει ο Σκολαρίκης, στο “Σήμερον Κρεμάται επί ξύλου”, το βράδυ τση Mεγάλης Πέμπτης, βήχουνε. Αν έχουνε μπόρτσιο, ας κάτσουνε μέσα ή ας πάνε στα χωριά τσου. Είναι αναγκαίο να μαζώνεται όλος αυτός ο συρφετός στη Μητρόπολη;

ΚΑΙ η Λόντου βάνει τραπέζι τη Μεγάλη Παρασκευή και δε κατεβαίνει από νωρίς τσου επιτάφιους. Είναι από απέναντι, γι’ αυτό το κάνει, χάλευε.

ΝΑ ΣΟΥ πω δεν ήθελες;

ΕΜΕΙΣ βγαίνουμε με του Φρουρίου και αφού περάσει τση Μητροπόλεως, ανεβαίνουμε σπίτι, νηστικοί. Τότσο νερό ζεστό μοναχά, γιατί είναι ο Χριστός στο σταυρό και ματακατεβαίνουμε για τον Άγιο το πρωί, με το άλλο το άσπρο το πουκάμισο, το ινκολάδο, τσι οχτώ για τον Αμλέτο εκεί, παλουκωμένοι και προβατούμε με τη μουσική και για το Calde Lacrime το ίδιο. Και δε μιλούμε. Τώρα, όλοι λυσσιάζουνε “και του χρόνου και του χρόνου και του χρόνου”. Τι σκέδιο ; Και να παίζει η μουσική, δεν ξέρω.

ΤΙ, ΣΟΥ επέρασε ιδέα, που, επειδή κουτσαίνω, δεν κολάρω τσου κολάρους; Όλοι με άσπρα ποκάμισα πάμε στην εκκλησιά.

ΜΙΑ βδομάδα είναι.

ΜΕΓΑΛΗ Δευτέρα κάνω τσι πατάτες τότσο ινούμιντο.

In umido / Μαγείρεμα σε σιγανή φωτιά, με λίγη τομάτα, βασικά με τα υγρά του φαγητού.

ΜΕΓΑΛΗ Τρίτη βάνω πάντα λίγο σπετσερικό τσι φακές και βουτάω ένα αγκωνάρι ψωμί άσπρο.

ΜΕΓΑΛΗ Τετάρτη κάνω τσι πατάτες με το σκόρδο και με πιπέρι μαύρο, σα μπιάνκο.

Πατάτες με το σκόρδο / Βράζουμε τις πατάτες, με μπόλικο σκόρδο και λίγο λάδι, αλάτι και πιπέρι, μέχρι να λιώσουν.

ΜΕΓΑΛΗ Πέμπτη, που βάφουμε τα αυγά, αν είναι ο καιρός καλός, βράζουμε μαντουάνες. Αν όχι, κουνουπίδι. Έτσι κι αλλιώς, βρωμάει το σπίτι - αν κάνει κρύο, η βρώμα από τσι μαντουάνες δεν αντέχεται, οπότε τα αφήνουμε λιμπρέτο ίσαμε αργά.

ΜΕΓΑΛΗ Παρασκευή ούτε τσάι, νερό μοναχά και το μεσημέρι τότσο φακή πάλε, ορθοί και δίχως λάδι.

ΤΟ ΜΕΓΑ Σάββατο κάνω τα σκώτια τσι έντεκα, με τότσο κουνιάκου και πίνουμε και ένα μπικερίνι. Όταν πέσουν τα κανάτια, κάνω το σταυρό μου να μας φιλάει ο Άγιος, που είναι στη πόρτα. Να δίνει πόρεψη σε όλο το νησί και διάφορο καλό τσου μαγαζάτορες. Να είναι όλου του κόσμου τα παιδιά γερά και οι μανάδες κοτσανάτες και να δουλεύει ο κόσμος με βροχή και δίχως.

ΤΟ ΒΡΑΔΥ του Σαββάτου εμείς τρώμε μόνο τσιλίκουρδα και όχι τσιλίχουρδα που τρώνε οι χωριάτες! Τα κάνω η ίδια, αφού τα ζεματίσω και ψιλοκόβω και τότσο πλεμόνι, γιατί το άλλο το τρώει ο γάτος.

ΑΠΟ τσου Ψωραρούς ο κουμπάρος μου φέρνει φρέσκο το περσέμολο και το άνιθο και βάνω και κρεμμυδάκια. Λεμόνια και αυγά από την Καμάρα, από του Καφαράκη, που μας εφιλοξένησε με τσου βομβαρδισμούς όλο το Τριμερέικο. Βαμμένα αυγά, σαλάδο και νούμπουλο στο τραπέζι και κίτρινο τυρί, γραβιέρα δική μας, από την ΑΕΒΕΚ.

ΓΙΑ ΓΛΥΚΟ τσου κάνω το μπουντίνο το μεθυσμένο, με κονιάκου, τση Τσοτσέλας, που το φέρνει η Κούλα και κρέμα γάλακτος από του Αλέξη, που την κάνω Σαντιγύ η ίδια, με τότση άχνη και τηνε βάνω από πάνου μπλάθρι, για να είναι μπόλικη.

ΓΛΩΣΣΑΡΙ

Έτο: ιδού

Αλιμάνκου: τάχα μου

Φιοράδα: λουλουδένια

Μπόρτσιο: βήχας δυνατός

Συρφετός: πολύς κόσμος

Τότσο: λίγο

Ινκολάδο: κολαρισμένο

Ιν ούμιντο: με σάλτσα τομάτας

Σπετσερικό: μοσχαρικά

Αυλωνάρι: γωνία

Μπιάνκο: άσπρο, τρόπος μαγειρέματος

Μαντουάνες: διασταύρωση κουνουπίδι, λάχανο που φέρανε οι Μαλτέζοι

Λιμπρέτο: μισάνοιχτο

Μπικερίνι: μικρό ποτήρι κρασιού

Πόρεψη: πλούτος

Τσιλίκουρδα: η δική μας μαγειρίτσα

Περσέμολο: μαϊντανός

Σαλάδο: σαλάμι