Τα σκουπίδια θέλουν εθνικά logistics, όχι δημοτικά αδιέξοδα
Οι έλεγχοι στα πλοία επανέφεραν τη συζήτηση για τη μεταφορά των απορριμμάτων. Το πραγματικό ζήτημα όμως δεν είναι οι περιστασιακοί έλεγχοι αλλά η απουσία ενός εθνικού σχεδιασμού που θα εξασφαλίζει ασφαλέστερη, φθηνότερη και οργανωμένη διακίνηση, χωρίς να φορτώνει το κόστος στους δημότες.
Η πρόσφατη ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για τους ελέγχους στα πλοία που μεταφέρουν τα απορρίμματα της Κέρκυρας προς την ηπειρωτική Ελλάδα αναζωπύρωσε το ενδιαφέρον γύρω από μια υπόθεση που επανέρχεται περιοδικά στη δημόσια συζήτηση. Όμως το πραγματικό ερώτημα παραμένει αμετάβλητο.
Αφού η μεταφορά δεκάδων χιλιάδων τόνων απορριμμάτων προς τις μονάδες επεξεργασίας αποτελεί πλέον μόνιμο χαρακτηριστικό του συστήματος διαχείρισης και αφού στο άμεσο μέλλον θα προστεθεί και η μεταφορά του υπολείμματος προς τις μονάδες ενεργειακής αξιοποίησης, γιατί αυτή η κρίσιμη αλυσίδα δεν αντιμετωπίζεται ως αντικείμενο εθνικού σχεδιασμού;
Η χώρα χρειάζεται ένα οργανωμένο δίκτυο logistics για τα αστικά απορρίμματα, με σταθερές προδιαγραφές, εξειδικευμένα μέσα μεταφοράς, ασφαλείς διαδικασίες, οικονομίες κλίμακας και ενιαίο συντονισμό. Δεν μπορεί κάθε νησί ή κάθε ΦΟΔΣΑ να αναζητεί μόνος του λύσεις, να διαπραγματεύεται μεταφορές και να πληρώνει το τίμημα της αποσπασματικότητας.
Η μεταφορά αυτή αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της εθνικής πολιτικής διαχείρισης αποβλήτων. Επομένως οφείλει να χρηματοδοτείται από κεντρικούς πόρους, συμπληρωματικά προς τη λειτουργία των μεγάλων μονάδων επεξεργασίας. Στη δυσμενέστερη περίπτωση, το κόστος θα μπορούσε να επιμερίζεται στους ΦΟΔΣΑ, όχι όμως να μετακυλίεται στην πρωτοβάθμια αυτοδιοίκηση ως δήθεν ανταποδοτική υποχρέωση. Οι δήμοι δεν σχεδιάζουν το εθνικό σύστημα· καλούνται απλώς να λειτουργήσουν μέσα σε αυτό.
Στην Κέρκυρα, μάλιστα, το πρόβλημα γίνεται ακόμη εντονότερο. Τα δημοτικά τέλη έχουν εκτιναχθεί όχι μόνο λόγω του τεράστιου κόστους μεταφοράς, αλλά και επειδή οι τοπικές υπηρεσίες και οι ιδιώτες συνεργάτες τους εξακολουθούν να εμφανίζουν μεγάλες υστερήσεις στην οργάνωση, στην παραγωγικότητα και στην επίτευξη οικονομικότερων λύσεων. Το συνολικό κόστος διογκώνεται και στο τέλος απλώς διαιρείται με τον αριθμό των υπόχρεων πολιτών.
Αυτό δεν είναι διαχείριση. Είναι λογιστική μεταφορά της αποτυχίας στους λογαριασμούς των δημοτών. Και όσο η Πολιτεία θα αντιμετωπίζει τη μεταφορά των απορριμμάτων ως τοπική υπόθεση αντί για κρίσιμο κρίκο ενός εθνικού συστήματος logistics, τόσο οι πολίτες θα συνεχίσουν να πληρώνουν υπέρογκα τέλη για μια υπηρεσία που θα μπορούσε να είναι ασφαλέστερη, αποτελεσματικότερη και πολύ φθηνότερη.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΤΣΑΪΤΗΣ
Είναι ο εκδότης - διευθυντής της Ενημέρωσης. Έχει σπουδάσει και εργαστεί ως μηχανικός και ηλεκτρονικός. Δημοσιογραφεί από τις αρχές της δεκαετίας του 1980. Έχει συνεργαστεί με σχεδόν όλες τις αθηναϊκές εφημερίδες. Διετέλεσε πρόεδρος του Συνδέσμου Ημερησίων Περιφερειακών Εφημερίδων, τον οποίον υπηρέτησε και από τη θέση του γενικού γραμματέα στο δ.σ. επί οκτώ χρόνια. Πιστεύει πως η ισχυρότερη ιδιότητα του δημοσιογράφου στην ενημέρωση είναι το ενδιαφέρον του για τα κοινά και στην επικοινωνία η έντιμη και ανιδιοτελής διαμεσολάβηση.
