Περί αναθεώρησης του Συντάγματος

Είναι ζήτημα κοινωνικό αφού, αφορά την λειτουργία της δημόσιας διοίκησης, της δικαιοσύνης και εν τέλει τα ατομικά δικαιώματα.

Το 1975 θεσπίσθηκε το πρώτο μετά την μεταπολίτευση Σύνταγμα που θεωρείται από τους συνταγματολόγους το πιο δημοκρατικό και φιλελεύθερο Σύνταγμα και δεν είναι τυχαία η μακροημέρευση του.

Το 2001 έγινε η δεύτερη εκτεταμένη  συνταγματική αναθεώρηση, χωρίς όμως να αλλάξουν δομικά και ριζικά κάποιες λειτουργίες, αλλά θεσπίστηκαν  συνταγματικοί θεσμοί και έγινε προσαρμογή στη νομολογία ανωτάτων δικαστηρίων της Χώρας.  

Η Κυβέρνηση ορθώς πρότεινε την αναθεώρηση που είναι αναγκαία. Παράδειγμα η δυσπιστία της κοινής γνώμης στα άρθρα  86 και 90 Παρ. 5, έχουν προκαλέσει αντιπαραθέσεις των κομμάτων που κάνουν αντιπολιτευτική χρήση ανάλογα με τη θέση που θέλουν να προασπίσουν. Έτσι χρειάζεται ειδική αναθεώρηση των διατάξεων αυτών με εκ βάθους μελέτη και τελολογική αντίληψη (ποιο σκοπό επιτελεί η αναθεώρηση αυτών). 

Η πρόταση αναθεώρησης 70 άρθρων πρέπει να είναι  ουσιαστική και ποιοτική με ανάλυση του σκοπού αναθεώρησης κάθε άρθρου. Δηλαδή με περίσκεψη για την διατήρηση της δημοκρατικής  σταθερότητας, με κοινωνική ενσυναίσθηση και μακροημέρευση.  Διαφορετικά τα νέα άρθρα θα προκαλέσουν και πάλι δυσπιστία της κοινωνίας και ίσως νέες αντιπολιτευτικές φωνές και οι αλλαγές δεν θα εξυπηρετούν την κοινωνία και την δημοκρατία. 

Προς το παρόν θεωρώ αναγκαία την άρση της ασυλίας για συγκεκριμένα αδικήματα και την κατάργηση των εξεταστικών επιτροπών που επισκιάζουν το έργο της Δικαιοσύνης. 

Για τα υπόλοιπα θα πρέπει πρώτα να μελετήσουμε  την αιτιολογία του σκοπού τους. Ας μην βιαζόμαστε  λοιπόν και ας προβληματιστούμε.

ΣΚΟΛΑΡΙΚΗ ΚΑΣΣΙΑΝΗ

Δικηγόρος παρ' Αρείω Πάγω, Υπεύθυνη τομέα Δικαιοσύνης ΔΕΕΠ Κέρκυρας