Πολύ λίγα, πολύ αργά
Χρειάστηκε η παρέλευση ενός ολόκληρου χρόνου με τον κεντρικό δήμο σε καθεστώς έκτακτης ανάγκης για να ανακοινώσει το υπουργείο περιβάλλοντος τη χρηματοδότηση αντικατάστασης τμημάτων του προβληματικού, υδρευτικού δικτύου.

ΚΕΡΚΥΡΑ. Η Κέρκυρα ζει σε μόνιμη κατάσταση έκτακτης ανάγκης για το νερό. Τυπικά, αυτό ανακοινώθηκε τον Νοέμβριο του 2024. Ουσιαστικά, όμως, πρόκειται για μια κρίση που σέρνεται εδώ και χρόνια και αντιμετωπίζεται με τον μόνο τρόπο που φαίνεται να γνωρίζει το κράτος: καθυστερήσεις, παρατάσεις και με μεγάλη καθυστέρηση πανηγυρικά δελτία Τύπου.
Χρειάστηκε να φτάσουμε στην παραμονή της Πρωτοχρονιάς του 2026 για να «απελευθερωθεί» το περιβόητο κονδύλι του 1,6 εκατ. ευρώ για τα χαίνοντα δίκτυα ύδρευσης.
Κι ακόμη κι έτσι, η Κέρκυρα χρειάζεται νέα παράταση της κατάστασης έκτακτης ανάγκης, τουλάχιστον έως τον Ιούνιο. Όχι επειδή αποκαθίσταται το πρόβλημα, αλλά επειδή το απαιτούν οι διαδικασίες για έργα που έπρεπε να είχαν γίνει πριν από δεκαετίες. Εγκαταλείποντας το κατά τα λοιπά «φαραωνικό» έργο της ύδρευσης της νήσου Κερκύρας, η «έκτακτη ανάγκη» έχει μετατραπεί σε κανονικότητα.
Τα έργα που τώρα ανακοινώνονται αφορούν τμήματα ενός δικτύου που στάζει κυριολεκτικά:
– Στη Σωτηριώτισσα, αντικατάσταση 1.410 μέτρων αγωγού PVC του 1980.
– Στον Ποταμό, επί της οδού Νικολάου Αρμένη, αντικατάσταση 1.400 μέτρων κεντρικού αγωγού σιδήρου του 2000.
– Στην περιοχή «Ράνκιου», μεταξύ Ποταμού και Εβροπούλων, αντικατάσταση 1.750 μέτρων αγωγού ηλικίας άνω των 40 ετών.
– Στο Γαστούρι, αντικατάσταση συνολικά 4.300 μέτρων αγωγών, σε δίκτυα που θυμίζουν περισσότερο ιστορικό μνημείο παρά υποδομή ύδρευσης.
Όλα αυτά είναι απαραίτητα. Κανείς δεν το αμφισβητεί. Αλλά δεν είναι αρκετά.
Γιατί την ίδια ώρα, το κρίσιμο έργο της Χρυσηίδας παραμένει παγωμένο. Ένα έργο που θα μπορούσε να προσφέρει 15 χιλιάδες κυβικά μέτρα νερού ημερησίως στην πόλη, αντιμετωπίζεται ως διοικητική υποσημείωση. Εκεί καταγράφεται το παράδοξο να εργολάβος εγκαθίσταται από το 2021 χωρίς εξασφαλισμένη χρηματοδότηση και, το 2025, το αντικείμενο του έργου να αλλάζει «εν κινήσει», χωρίς νέο διαγωνισμό.
Η πραγματικότητα είναι αμείλικτη. Η πόλη και τα προάστεια χρειάζονται περίπου 22 χιλιάδες κυβικά μέτρα νερού ημερησίως. Ακόμη κι αν αποδώσει πλήρως η Χρυσηίδα, το ισοζύγιο παραμένει ελλειμματικό. Γι’ αυτό και στο τραπέζι παραμένει η αξιοποίηση των γεωτρήσεων στον Κακότραφο (Τζάβρου), με δυνατότητα επιπλέον 10 χιλιάδων κυβικών την ημέρα. Και στις δύο περιπτώσεις, η σκληρότητα του νερού απαιτεί εγκαταστάσεις εξευγενισμού – έργα που επίσης δεν έχουν προχωρήσει.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΤΣΑΪΤΗΣ
Είναι ο εκδότης - διευθυντής της Ενημέρωσης. Έχει σπουδάσει και εργαστεί ως μηχανικός και ηλεκτρονικός. Δημοσιογραφεί από τις αρχές της δεκαετίας του 1980. Έχει συνεργαστεί με σχεδόν όλες τις αθηναϊκές εφημερίδες. Διετέλεσε πρόεδρος του Συνδέσμου Ημερησίων Περιφερειακών Εφημερίδων, τον οποίον υπηρέτησε και από τη θέση του γενικού γραμματέα στο δ.σ. επί οκτώ χρόνια. Πιστεύει πως η ισχυρότερη ιδιότητα του δημοσιογράφου στην ενημέρωση είναι το ενδιαφέρον του για τα κοινά και στην επικοινωνία η έντιμη και ανιδιοτελής διαμεσολάβηση.


