Δικαιοσύνη στα άλση
Η προστασία των αλσών είναι υποχρέωση της Πολιτείας. Το ίδιο όμως και η προστασία της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης των πολιτών που επί δεκαετίες λειτουργούσαν με τις άδειες του ίδιου του κράτους.
Η υπόθεση των καταστημάτων στα άλση Γαρίτσας και Ανεμομύλου δεν είναι απλώς μια διαμάχη για τετραγωνικά μέτρα κοινόχρηστου χώρου. Είναι μια δοκιμασία για το πώς αντιλαμβανόμαστε το κράτος δικαίου: εφαρμόζουμε τον νόμο, αλλά αναγνωρίζουμε και τις ευθύνες της ίδιας της διοίκησης όταν αυτή δημιούργησε μια πραγματικότητα που σήμερα εμφανίζεται ως παράνομη.
Το πρόβλημα δεν γεννήθηκε όταν ο δήμαρχος ζήτησε μεγαλύτερη ανάπτυξη τραπεζοκαθισμάτων ούτε όταν η Δασική Υπηρεσία αντέδρασε επικαλούμενη τον δασικό νόμο. Γεννήθηκε πριν από δεκαετίες, όταν οι δημοτικές αρχές επέτρεψαν τη σταδιακή εγκατάσταση περίπου είκοσι επιχειρήσεων μέσα στα δύο άλση, χορηγώντας άδειες, εισπράττοντας τέλη και ανανεώνοντας κάθε χρόνο ένα καθεστώς που ουδείς αμφισβητούσε στην πράξη.
Σήμερα η Δασική Υπηρεσία υπενθυμίζει ότι ο νόμος ισχύει και για τα άλση και ότι, υπό προϋποθέσεις, θα μπορούσε να επιτρέπεται μόνο μία περιορισμένη χρήση αναψυχής σε κάθε άλσος. Αν αυτή είναι η ορθή ερμηνεία του νόμου, ασφαλώς πρέπει να γίνει σεβαστή. Η προστασία του δημόσιου χώρου και του αστικού πρασίνου δεν είναι διαπραγματεύσιμη.
Υπάρχει όμως και μια δεύτερη αρχή του κράτους δικαίου: η διοίκηση δεν μπορεί να μεταφέρει το κόστος των δικών της παραλείψεων αποκλειστικά στους πολίτες. Οι επιχειρηματίες δεν εισέβαλαν αυθαίρετα στα άλση. Επένδυσαν, απασχολούν εργαζόμενους και διαμόρφωσαν τη ζωή τους στηριζόμενοι σε αποφάσεις των ίδιων των δημοτικών αρχών.
Εάν λοιπόν το ΣτΕ αποφανθεί ότι ο νόμος επιβάλλει δραστική μείωση ή ακόμη και απομάκρυνση των επιχειρήσεων, η Πολιτεία δεν μπορεί να αρκεστεί σε μια διαταγή εκκένωσης. Οφείλει να παρουσιάσει σχέδιο: μεταβατική περίοδο, δυνατότητες μετεγκατάστασης, ίσως ακόμη και αποζημιώσεις όπου αυτό δικαιολογείται. Η αποκατάσταση της νομιμότητας δεν μπορεί να μετατραπεί σε κοινωνική εκκαθάριση.
Η νομιμότητα πρέπει να αποκατασταθεί. Αλλά η δικαιοσύνη απαιτεί να αναλάβει το κράτος και το μερίδιο της δικής του ευθύνης. Διαφορετικά, θα επιβεβαιωθεί για ακόμη μία φορά ότι στην Ελλάδα οι διοικήσεις κάνουν τα λάθη και οι πολίτες πληρώνουν τον λογαριασμό.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΤΣΑΪΤΗΣ
Είναι ο εκδότης - διευθυντής της Ενημέρωσης. Έχει σπουδάσει και εργαστεί ως μηχανικός και ηλεκτρονικός. Δημοσιογραφεί από τις αρχές της δεκαετίας του 1980. Έχει συνεργαστεί με σχεδόν όλες τις αθηναϊκές εφημερίδες. Διετέλεσε πρόεδρος του Συνδέσμου Ημερησίων Περιφερειακών Εφημερίδων, τον οποίον υπηρέτησε και από τη θέση του γενικού γραμματέα στο δ.σ. επί οκτώ χρόνια. Πιστεύει πως η ισχυρότερη ιδιότητα του δημοσιογράφου στην ενημέρωση είναι το ενδιαφέρον του για τα κοινά και στην επικοινωνία η έντιμη και ανιδιοτελής διαμεσολάβηση.
