Αλλάζουν Αδριατική και Ιόνιο, αλλάζει και η Κέρκυρα

Μικρό χωριό αλλά κόμβος!

Μοιάζει παράδοξη και αντιφατική η αναφορά στη στρατηγική αξία που, δυστυχώς, αποκτά η Κέρκυρα στις μέρες μας, την ίδια στιγμή που οι δημόσιες υποδομές της καταρρέουν. Η κατάσταση αυτή διαμορφώνεται από έναν ολέθριο συνδυασμό δημόσιας οικονομικής ανεπάρκειας και θεσμικής–δομικής καθυστέρησης.

Η πρώτη αποδίδεται στις συνέπειες της πτώχευσης του ελληνικού Δημοσίου, αλλά και στη ραγιάδικη απροθυμία —ή και υποταγή— να μην επιβαρυνθούν οι ισχυρές δυνάμεις της αγοράς που δραστηριοποιούνται στον τόπο. Δυνάμεις που έχουν κάθε λόγο και συμφέρον, εκτός από υποχρέωση, να συμβάλουν αναλόγως στην αποκατάσταση και την προστασία των υποδομών τις οποίες και οι ίδιες χρησιμοποιούν.

Η θεσμική και δομική καθυστέρηση αποτελεί απότοκο των πολιτικών επιλογών των Κερκυραίων, οι οποίοι, κατά κανόνα, απέχουν από την πολιτική δραστηριότητα, αναζητώντας κάποιους —και, ως φαίνεται, όχι πολλούς— στους οποίους να αναθέσουν τη διοίκηση των τοπικών πραγμάτων.

Κι όμως, η νέα πραγματικότητα, όπως διαμορφώνεται με την ανάδειξη της Ελλάδας σε ενεργειακό κόμβο μεταφοράς αμερικανικού υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) προς τον ενεργοβόρο ευρωπαϊκό Βορρά, σε αντιστροφή των δεδομένων που ίσχυαν μέχρι πριν από λίγα χρόνια, επιφυλάσσει μια ιδιαιτέρως σημαντική μοίρα και στον θαλάσσιο δρόμο του Ιονίου και της Αδριατικής.

Αναπόδραστη συνέπεια αυτής της εξέλιξης είναι η ανάδειξη της Κέρκυρας σε «κόμβο», με χαρακτηριστικά αντίστοιχα εκείνων που είχε πριν από έναν αιώνα, αλλά με αντίστροφη κατεύθυνση.

Μέχρι το 2040 —όταν εμείς δεν θα είμαστε πια εδώ— η Κέρκυρα θα αποτελεί έναν περιφερειακό ενεργειακό κόμβο, έναν σταθερό πόλο μεταφορών και μια επενδυτική ζώνη με περιορισμένου χαρακτήρα, λόγω τουρισμού, βιομηχανικές υποδομές. Δεν πρόκειται για φαντασιακή μελλοντολογία, αλλά για επιδιώξεις που εκδηλώνονται ήδη με συμφωνίες, ακόμη κι αν προς το παρόν δεν απασχολούν τις τοπικές κοινωνίες.

Η Κέρκυρα μετατρέπεται σε κέντρο εξελίξεων, όχι όμως σε κέντρο αποφάσεων. Πολιτικά υποτιμάται —γεγονός ήδη ορατό δια γυμνού οφθαλμού, αρκεί αυτός να μην είναι κλειστός και νυσταγμένος. Χάνει έλεγχο, πιέζεται κοινωνικά και αποκομίζει μικρό μερίδιο από τα «μεγάλα παιχνίδια».

Η επερχόμενη ενεργειακή πραγματικότητα, που προσελκύει μεγάλους και ισχυρούς παίκτες στην περιοχή, αναπόφευκτα θα διευρύνει την ανισομετρία και θα εντείνει την υποτίμηση της τοπικής ζωής και των αναγκών της.