Κέρκυρα: Η γέφυρα του Παλαιού Φρουρίου ξανά στο ΕΣΠΑ – Τι προβλέπεται στο έργο

ΚΕΡΚΥΡΑ. Η Περιφέρεια Ιονίων Νήσων επέλεξε τη Δευτέρα να επαναλάβει την ανακοίνωση για την ένταξη του έργου αποκατάστασης της γέφυρας στο Παλαιό Φρούριο στο ΕΣΠΑ, χωρίς να καθίσταται σαφές τι ακριβώς έχει αλλάξει σε σχέση με όσα είχαν ήδη γνωστοποιηθεί μήνες πριν. Με προϋπολογισμό πλέον 3.112.000 € και με αναφορά στο Υπουργείο Πολιτισμού ως φορέα υλοποίησης μέσω της Διεύθυνσης Αναστήλωσης Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Μνημείων, η νέα ανακοίνωση περισσότερο ανακυκλώνει το γνωστό αφήγημα παρά δίνει απαντήσεις. Εύλογα, λοιπόν, τίθεται το ερώτημα αν πρόκειται για ουσιαστική εξέλιξη, για τυπική επικαιροποίηση ή για μια ακόμη επικοινωνιακή επανεκκίνηση ενός έργου που παραμένει εκτός εργοταξίου.

Πίσω από την επαναλαμβανόμενη εξαγγελία, το ίδιο το έργο αποκαλύπτει τη σοβαρότητα της κατάστασης που επί χρόνια δεν αντιμετωπίστηκε. Ο λόγος δεν γίνεται για συντήρηση, αλλά για εκ βάθρων ανακατασκευή: νέο μεταλλικό κατάστρωμα, ελαφρύτερο και αισθητικά ενταγμένο στο μνημείο, με ενσωματωμένες υποδομές, επεμβάσεις στα βάθρα για τη διασφάλιση της στατικής επάρκειας, απομάκρυνση νεότερων και ασύμβατων κατασκευών, αποκατάσταση του αντικρημνού και δημιουργία υποδομών απορροής όμβριων υδάτων. Με άλλα λόγια, ένα έργο που επιβεβαιώνει ότι η υφιστάμενη κατάσταση είχε φτάσει σε οριακό σημείο.

Η παρέμβαση δεν περιορίζεται στη γέφυρα ως μεμονωμένη κατασκευή, αλλά αγγίζει το ίδιο το οχυρωματικό σύστημα. Η στερέωση του αντικρημνού, η συμπλήρωση της λιθοδομής και η συνολική διαχείριση των υδάτων δείχνουν ότι το πρόβλημα ήταν βαθύτερο και γνωστό. Και εδώ προκύπτει το κρίσιμο ερώτημα: αν η έκταση των φθορών δικαιολογεί μια τόσο εκτεταμένη επέμβαση, γιατί η αντιμετώπισή τους καθυστέρησε τόσο;

Η απάντηση βρίσκεται, εν μέρει, στη γνωστή απόσταση ανάμεσα στη διοικητική γνώση και τη δημόσια δράση. Η «παθολογία» της γέφυρας είχε καταγραφεί σε τεχνικά κείμενα ήδη από το 2022. Το πρόβλημα ήταν γνωστό σε υπηρεσιακό επίπεδο, αλλά παρέμενε εκτός δημόσιας προτεραιότητας. Για ένα κρίσιμο διάστημα, η μοναδική πρόσβαση σε έναν από τους σημαντικότερους ιστορικούς χώρους της Κέρκυρας λειτουργούσε με δεδομένες αδυναμίες, χωρίς να συνοδεύεται από την αντίστοιχη αίσθηση επείγοντος.

Σήμερα, με την εκ νέου ανακοίνωση της ένταξης στο ΕΣΠΑ, η υπόθεση φαίνεται να κάνει ένα ακόμη βήμα στο επίπεδο των διατυπώσεων. Το ερώτημα, ωστόσο, παραμένει αμετάβλητο και πιο επίκαιρο από ποτέ: πότε θα μετατραπεί η επαναλαμβανόμενη ανακοίνωση σε πραγματικό έργο; Διότι, σε αντίθεση με τα δελτία τύπου, οι φθορές δεν επαναλαμβάνονται — εξελίσσονται.