Πέρασε στην αιωνιότητα ο δημοσιογράφος και καλλιτέχνης Σπύρος Κατσίμης

ΚΕΡΚΥΡΑ. Ο Σπύρος Κατσίμης (γεννημένος το 1933 στην Κέρκυρα) αποτελεί μια πολυσχιδή προσωπικότητα των ελληνικών γραμμάτων, με διαδρομή που εκτείνεται στην ποίηση, τη δημοσιογραφία και τη ζωγραφική. Σπούδασε Νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, ωστόσο πολύ νωρίς στράφηκε προς τη λογοτεχνία και τον χώρο της δημοσιογραφίας, όπου και ανέπτυξε την κύρια δημιουργική του παρουσία.

Εμφανίστηκε στα ελληνικά γράμματα το 1955 με την ποιητική συλλογή Ο νάρκισσος, σηματοδοτώντας την έναρξη μιας μακράς ποιητικής πορείας. Το έργο του χαρακτηρίζεται από εσωτερικότητα, λυρική ένταση και στοχαστική διάθεση, ενώ συχνά διακρίνεται για τη λεπτή υπαρξιακή αγωνία και την πολιτισμική του αναφορά στον ελληνικό χώρο. Κατά τη διάρκεια των δεκαετιών που ακολούθησαν εξέδωσε πολλές ποιητικές συλλογές και μία συλλογή διηγημάτων, συμβάλλοντας ουσιαστικά στη μεταπολεμική ελληνική λογοτεχνία. Ποιήματα και κείμενά του δημοσιεύθηκαν σε σημαντικά λογοτεχνικά περιοδικά, όπως η «Νέα Εστία», καθώς και σε άλλα έντυπα που διαμόρφωσαν τον πνευματικό διάλογο της εποχής.

Παράλληλα με τη λογοτεχνική του δραστηριότητα, εργάστηκε ως δημοσιογράφος σε αθηναϊκές εφημερίδες και περιοδικά, ενώ συνδέθηκε και με τη δημόσια ραδιοτηλεόραση. Στην ΕΡΤ υπηρέτησε σε θέσεις που αφορούσαν τον πολιτισμό και διετέλεσε υπεύθυνος πολιτιστικών εκπομπών, αναδεικνύοντας πρόσωπα και έργα των τεχνών και των γραμμάτων. Η δημοσιογραφική του γραφή διακρινόταν για τη σαφήνεια, την καλλιέργεια και τη λογοτεχνική της ποιότητα, γεφυρώνοντας τη δημοσιογραφία με την αισθητική και την κριτική σκέψη.

Εκτός από την ποίηση και τη δημοσιογραφία, ο Σπύρος Κατσίμης ασχολήθηκε και με τη ζωγραφική, εκφράζοντας μέσα από τα εικαστικά μια ακόμη πτυχή της δημιουργικής του ιδιοσυγκρασίας. Η συνολική του παρουσία τον κατατάσσει στους ανθρώπους των γραμμάτων που υπηρέτησαν διαχρονικά τον πολιτισμό με συνέπεια, ευαισθησία και πνευματικό ήθος.

Η Φαίη Λύχνου -από την οποία μάθαμε τον θάνατό του- έγραψε στον λογαριασμό της στα social, Φώτιζε κάθε άνθρωπο που άγγιζε ο Σπύρος Κατσίμης. Δημοσιογράφος, ποιητής, ζωγράφος, σπουδαίος παρατηρητής του κόσμου μας, σχολίαζε με "χαϊκού" όσα αντίκρυζε, όσα βίωνε με ευθύβολο, άμεσο, δουλεμένο λόγο. Έκανε "ποιητικό" ρεπορτάζ...

"Το Όνειρο

Δεν ξέρω τί είναι αυτά τα φώτα που διακρίνω

σε όλα μου τα ταξίδια, πάντα στο ίδιο κοντινό σημείο.

Κάποια ζωή άγνωστη σε με, κάποια χαρά θα υπάρχει εκεί πέρα.

Η απόσταση είναι μικρή και όμως

μέσα στη νύχτα πίσω μου τ'αφήνω

για να τα βρω και να τα προσπεράσω πάλι

σαν όνειρο που τελευταίο θα με δεχτεί."

Από τη συλλογή του "η Παλαιά Διαδρομή" από τις εκδόσεις Γαβριηλίδη (2001).

Να είναι ένα υπέροχο όνειρο, το τελευταίο!