"Εφυγε" από τη ζωή η Ευτυχία Αλαμάνου, η «Ευτυχούλα» του Ιδρύματος Μητροπόλεως Κέρκυρας

Αυτά τα λίγα λόγια είναι στη μνήμη της Ευτυχίας Αλαμάνου, της «Ευτυχούλας μας».

Για όλα εκείνα τα παιδιά —και ένας από αυτούς είμαι κι εγώ— που περάσαμε τα άγουρα χρόνια μας στους κόλπους της Εκκλησίας και στο Ίδρυμα, η «Ευτυχούλα» δεν ήταν απλά και μόνο η μαγείρισσα του Ιδρύματος. 

Ήταν ένας άνθρωπος που συνδέθηκε βαθιά με τα παιδικά μας χρόνια, με τις καθημερινές μας στιγμές, με τις αναμνήσεις μιας άλλης εποχής.

Το σπουδαιότερο όμως, για μένα και για πάρα πολλούς από εμάς, ήταν πως η «Ευτυχούλα» υπήρξε η δεύτερη μάνα μας. Η ίδια δεν ξεχώριζε κανέναν. Για όλα τα παιδιά είχε μια θέση στην καρδιά της και έλεγε:

«Πάω στα παιδιά μου!»

Η προσφορά της δεν περιοριζόταν στο να μας ετοιμάζει το φαγητό με τα χέρια της. Ήταν η φροντίδα της, η καλοσύνη της, η έγνοια της και, πάνω απ’ όλα, η αγάπη της.

Σε ευχαριστούμε, «Ευτυχούλα» μας.

Σε ευχαριστούμε γιατί υπήρξες ένα πολύτιμο κομμάτι της ζωής μας και γιατί έκανες τα παιδικά μας χρόνια πιο ζεστά, πιο όμορφα και πιο ανθρώπινα.

Τα χρόνια πέρασαν. Εμείς μεγαλώσαμε. Οι εποχές άλλαξαν.

Όμως υπάρχουν άνθρωποι που δεν φεύγουν ποτέ πραγματικά από μέσα μας. Παραμένουν εκεί όπως τους γνωρίσαμε τότε: συνδεδεμένοι με την αθωότητα, την αγάπη και την ασφάλεια των παιδικών μας χρόνων.

Σήμερα, που σε αποχαιρετούμε, «Ευτυχούλα» μας, θέλουμε να σου πούμε πως η μνήμη σου θα παραμείνει ζωντανή στις καρδιές όλων εκείνων των παιδιών που φρόντισες και αγάπησες.

Και προσευχόμαστε ο Κύριος να αναπαύσει την ψυχή σου εν χώρα ζώντων, όπου δεν υπάρχει πόνος, ούτε λύπη, ούτε στεναγμός, αλλά ζωή ατελεύτητος.

Καλό σου ταξίδι, Ευτυχούλα μου.

Σε αγαπώ.

Κώστας Γ. Παπούτσης