Ελπίδα και Φως - Από την παρουσίαση της «Ιστορίας του Κερκυραϊκού Τουρισμού» του Κώστα Τσουμάνη

Ελπίδα και Φως - Από την παρουσίαση της «Ιστορίας του Κερκυραϊκού Τουρισμού» του Κώστα Τσουμάνη

Κώστας Τσουμάνης - Αλίκη Κατσαρού

Γράφει η Αλίκη Κατσαρού

03
Νοεμβρίου / 2022

Σήμερα μπόρεσα να πιστέψω ότι είναι εφικτό...
Δέκα χρόνια, πολλές μαρτυρίες, πολλή έρευνα, βαθιά και ευρεία μελέτη χρειάστηκαν στον αγαπητό άνθρωπο, τον παθιασμένο και ήσυχο, τον οραματιστή και ταπεινό, τον ρομαντικό και τεχνοκράτη, τον ηθικό και ρεαλιστή Κώστα Τσουμάνη για να εκδώσει την "Ιστορία του Κερκυραϊκού Τουρισμού".

Ο καθηγητής Αθανάσιος Ευσταθίου με την "κλασική" του προσέγγιση, ο εύστοχος και γνωστικός Μπάμπης Βούλγαρης, και ο χειμαρρώδης Γιώργος Δούκας παρουσίασαν αυτό το πόνημα - με όλη τη σημασία της λέξης πόνημα - θαυμάσια. Από τις λίγες φορές που έλεγες σε παρουσίαση βιβλίου θέλω κι άλλο.



Όταν όμως πήρε τον λόγο ο συγγραφέας, η αίθουσα γέμισε μαγεία.
Γιατί είναι πραγματικά μαγικό ένας άνθρωπος των επιχειρήσεων και της οικονομίας να είναι τέτοιος οραματιστής και τέτοιος εραστής της Κέρκυρας. Τέτοιος εκφραστής της αυθεντικότητας και της αλήθειας αυτού του νησιού - προορισμού που προσφέρει 3000 χρόνια φιλοξενίας, από την εποχή του Ομήρου - οι 8 απ' τις 24 ραψωδίες της Οδύσσειας μιλούν για την Κέρκυρα.

Του νησιού που σύμφωνα με τον συγγραφέα είχε ένα από τα πρώτα τουριστικά περίπτερα της χώρας στην Παλαιοκαστρίτσα, βάσει του σχεδίου του Ελευθερίου Βενιζέλου για τον ελληνικό τουρισμό στις αρχές του 20ου αι.
Του νησιού που στην εποχή του οργανωμένου τουρισμού, θεμέλιο αποτέλεσε η "τριλογία" Club Med -Corfu Palace - Castello, τι αίγλη αλήθεια!

Του νησιού που χάθηκε μέσα στον αυθορμητισμό της τουριστικής ανάπτυξης και που πρέπει να επαναπροσδιορίσει το αφήγημά του, συνδέοντας τον τουρισμό με το συναίσθημα και την ιστορία.

Του νησιού που έχει ηθική υποχρέωση να διαφυλάξει την τέχνη της φιλοξενίας και να μετατρέψει τη λέξη "υπηρέτης" στη λέξη "οικοδεσπότης" για κάθε κάτοικο.
Του νησιού που υπήρξε θεραπευτήριο για δύο θλιμμένες πριγκίπισσες, τη Σίσσυ και τη Σοράγια.

Του νησιού που ο Ηπειρώτης, πολυσπουδαγμένος και πολυταξιδεμένος Κώστας Τσουμάνης αποκαλεί "ερωμένη" του.
Η παρουσίαση αυτού του βιβλίου ήταν μια παρουσίαση γεμάτη φως. Φωτεινά πρόσωπα, φωτεινοί άνθρωποι, βλέμμα στο φως.

Ανυπομονώ να διαβάσω όλες τις πτυχές του βιβλίου, από την ιστορική αναδρομή μέχρι τις προτάσεις για το μέλλον.
Μπήκα σπίτι πριν λίγο με ένα χαμόγελο στα χείλη.
Υπάρχει ο Τσουμάνης, υπάρχει το θερμό του ακροατήριο, υπάρχουμε.
Υπάρχει ελπίδα.
Η Κέρκυρα μπορεί να αλλάξει.

Νικολέτα Δουκάκη και Ναταλία Καποδίστρια, καταπληκτικές "κεντίστρες" της λαμπρής βραδιάς.

Και κάτι ακόμα, οι σπουδαίοι άνθρωποι μιλούν ελάχιστα για τον εαυτό τους, λένε τα πάντα με το έργο τους, με τον βίο τους. Οι σπουδαίοι άνθρωποι είναι ταπεινοί. Ο Τσουμάνης είναι τέτοιος. Και οι Κερκυραίοι τον ευχαριστούμε.

Δημοσιεύθηκε στο προφίλ της Αλίκης Κατσαρού στο FB