Οι δυο μεγάλες δημοτικές παρατάξεις, παίξανε το μέλλον του νησιού στα ζάρια…

ΑΡΧΕΙΟΥ

ΦΟΙΒΟΣ ΚΑΚΑΒΙΤΣΑΣ

09 Οκτωβρίου 2026 / 16:49

Το δημοτικό συμβούλιο, με τη στήριξη των δύο μεγαλύτερων παρατάξεων που συγκεντρώνουν πάνω από το 80%, έδωσε το πράσινο φως για τις γεωτρήσεις στο Ιόνιο.

Πριν μιλήσουμε για ανάπτυξη, ας απαντήσουμε σε κάτι απλό: τι πραγματικά έχει να κερδίσει η Κέρκυρα και αξίζει αυτό το κέρδος το ρίσκο;

Και ποιος ο λόγος οι ντόπιοι εκπρόσωποι στο δήμο (πέραν από την κομματική τους ιδιότητα) να εγκρίνουν μια επένδυση, που δε θα βοηθήσει πουθενά το νησί, αλλά πιθανά μπορεί και να το καταστρέψει;;

Η Κέρκυρα όμως ζει από τον τουρισμό. Χιλιάδες οικογένειες, μικρές επιχειρήσεις, ξενοδοχεία, εστιατόρια και άνθρωποι που δουλεύουν κάθε σεζόν στηρίζουν το εισόδημά τους σε αυτόν. Τι θα συμβεί αν ένα ατύχημα στη θάλασσα αλλάξει τα πάντα μέσα σε λίγες ώρες; Μια πετρελαιοκηλίδα στο Ιόνιο δεν θα ήταν απλώς μια περιβαλλοντική καταστροφή. Θα μπορούσε να πλήξει σοβαρά την οικονομία του νησιού και να αφήσει πίσω της συνέπειες που θα χρειάζονταν χρόνια για να ξεπεραστούν.

Και δεν είναι μόνο η ρύπανση. Είναι και η εικόνα του τόπου μας. Φανταστείτε τους επισκέπτες μας, αντί να απολαμβάνουν το ξακουστό ηλιοβασίλεμα του Ιονίου, να βλέπουν στο βάθος του ορίζοντα μεταλλικές εξέδρες άντλησης πετρελαίου. Είναι πράγματι αυτή η ανάπτυξη που θέλουμε για την Κέρκυρα;

Ποιος τελικά θα κερδίσει από τις γεωτρήσεις και τι θα μείνει στην τοπική κοινωνία;

Με βάση τα ποσοστά που έχουν αναφερθεί για τις σχετικές συμβάσεις, το Δημόσιο προβλέπεται να εισπράττει μέχρι την απόσβεση της επένδυσης των πετρελαϊκών εταιριών, μόλις το 1%–3% επί των ακαθάριστων εσόδων ως δικαιώματα, ενώ το υπόλοιπο οικονομικό όφελος από την εκμετάλλευση κατευθύνεται κατά κύριο λόγο στις εταιρείες. Το ποσοστό αυτό, βέβαια, δεν αποτυπώνει από μόνο του το σύνολο των πιθανών δημόσιων εσόδων, καθώς υπάρχουν και φόροι ή άλλες συμβατικές υποχρεώσεις.

Ας μην ξεχνάμε, επίσης, ότι η HELLENΙQ ENERGY, τα πρώην ΕΛΠΕ, δεν είναι πλέον μια αμιγώς κρατική εταιρεία. Το ποσοστό του Δημοσίου αναφέρεται στο 31,8%, ενώ το υπόλοιπο των μετοχών βρίσκεται σε ιδιωτικά χέρια, μεταξύ άλλων και στον όμιλο Λάτση. Επομένως, ακόμη κι όταν συμμετέχει μια εταιρεία με κρατική συμμετοχή, δεν σημαίνει ότι τα κέρδη της καταλήγουν εξ ολοκλήρου στο κράτος.

Όσο για την ΕΔΕΥΕΠ, είναι πράγματι κρατικός φορέας, με αρμοδιότητες στη διαχείριση και την εποπτεία των δραστηριοτήτων υδρογονανθράκων. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι εισπράττει η ίδια τα κέρδη των εταιρειών που πραγματοποιούν τις γεωτρήσεις.

Και επειδή στην Ελλάδα έχουμε δει πολλές φορές πώς λειτουργούν οι μεγάλες παραχωρήσεις, δεν αρκεί να ακούμε υποσχέσεις για μελλοντικά έσοδα, μετα την απόσβεση των κερδών. Από την Αττική Οδό μέχρι τα αεροδρόμια, οι συμβάσεις, τα κόστη, οι αποδόσεις και οι διαπραγματεύσεις με το Δημόσιο που καταλήγουν μόνιμα σε παρατάσεις συμβάσεων υπερ του παραχωρησιούχου που “μπαίνει μέσα”. Ανάλογη πορεία άλλωστε είχε και η σύμβαση του Πρίνου, όπου παρότι η τότε σύμβαση ήταν σαφώς πιο ευνοϊκή και η εταιρία συνεκμετάλλευσης αμιγώς κρατική, το κοίτασμα αποδόθηκε στο κράτος αφού πρώτα σχεδόν στέρεψε…

Όλα αυτά φυσικά αφορούν το κεντρικό κράτος και την ελάχιστη πιθανότητα κερδών..

Το νησί μας από την άλλη, βάσει των συμβάσεων προβλέπεται να πάρει το 5% των μικτών εσόδων του κράτους, όταν τελειώσει η περίοδος απόσβεσης.

Δηλαδή ψίχουλα , όταν το ρίσκο είναι τεράστιο για την τοπική οικονομία..

Και φτάνουμε στο ερώτημα που αφορά άμεσα όλους μας.

Γιατί να ρισκάρουμε ένα από τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματα της Κέρκυρας για μια επένδυση της οποίας το οικονομικό όφελος είναι δεδομέναελάχιστο για την τοπική κοινωνία–όταν μάλιστα οι περιβαλλοντικές συνέπειες μπορούν να θεωρούνται πιθανές;

Η Κέρκυρα δεν είναι απλώς ένας τόπος στον χάρτη όπου μπορεί να γίνει μια ακόμη επένδυση. Είναι ο τόπος όπου ζούμε, εργαζόμαστε και μεγαλώνουμε τα παιδιά μας. Η θάλασσα και το φυσικό της περιβάλλον δεν είναι ανεξάντλητοι πόροι που μπορούμε να θυσιάζουμε χωρίς δεύτερη σκέψη.

Γιατί, αν πληγεί ο τουρισμός που αποτελεί τη βάση της οικονομίας του νησιού, κανένα επικοινωνιακό σύνθημα και καμία υπόσχεση για μελλοντικά κέρδη δεν θα μπορέσει να την αντικαταστήσει. Και όσοι ψήφισαν χτες στο δημοτικό συμβούλιο το ναι στις εξορύξεις είναι συνένοχοι στο πιθανό έγκλημα.