Από την Κέρκυρα στην Κακομιά: η επένδυση που δεν έγινε ποτέ

ΑΓΙΟΙ ΣΑΡΑΝΤΑ. Η απομάκρυνση του τελευταίου τμήματος της περίφραξης στην Κακομιά από κατοίκους της περιοχής δεν αποτελεί μόνο μια νέα εξέλιξη στη μακρόχρονη διαμάχη για την πρόσβαση στην παραλία. Φέρνει ξανά στην επιφάνεια μια σχεδόν λησμονημένη ιστορία που συνδέει άμεσα τον όρμο με την Δασιά και την πορεία της τουριστικής ανάπτυξης στην απέναντι ακτή.

Ο κόλπος της Κακομιάς, βορειοανατολικά της Κασσιώπης. ΦΩΤΟ: RELAX TURIZDEM.

Στις αρχές της δεκαετίας του 2000, όταν το Club Med αναζητούσε διέξοδο μετά την αποχώρησή του από τις εγκαταστάσεις της Κέρκυρας, η Κακομιά είχε επιλεγεί ως ένας από τους πλέον κατάλληλους χώρους για τη δημιουργία νέας μεγάλης τουριστικής εγκατάστασης. Η περιοχή, με τον κλειστό κόλπο, την αμμώδη παραλία και την άμεση γειτνίαση με την Κέρκυρα, θεωρούνταν ιδανική για την ανάπτυξη ενός διεθνούς τουριστικού προορισμού υψηλών προδιαγραφών.

Το σχέδιο φέρεται να είχε τη στήριξη της τότε αλβανικής κυβέρνησης και προσωπικά του πρωθυπουργού Φάτος Νάνο, ο οποίος προωθούσε το άνοιγμα της χώρας σε μεγάλες ξένες επενδύσεις. Ωστόσο η επένδυση δεν προχώρησε ποτέ. Από τότε είχαν εκδηλωθεί έντονες αντιδράσεις από κατοίκους της Νίβιτσας και των γύρω κοινοτήτων, που αμφισβητούσαν το ιδιοκτησιακό καθεστώς των εκτάσεων και εξέφραζαν φόβους για απώλεια της πρόσβασης στην παραλία και τη γη τους.

Δύο δεκαετίες αργότερα, το ίδιο ζήτημα παραμένει ανοιχτό. Η κατεδάφιση του τελευταίου φράχτη από τους κατοίκους θεωρείται συμβολική δικαίωση ενός αγώνα που ξεκίνησε τότε, όταν η Κακομιά βρέθηκε στο επίκεντρο των σχεδίων για μια από τις μεγαλύτερες τουριστικές επενδύσεις στη νότια Αλβανία.

Σύμφωνα με τους διοργανωτές, η απομάκρυνση της πύλης δεν αλλάζει τον σκοπό της διαμαρτυρίας, η οποία πλέον υπερβαίνει το ζήτημα της πρόσβασης στην Κακομιά. Όπως υποστηρίζουν, η κινητοποίηση έχει εξελιχθεί σε μια ευρύτερη αντίδραση απέναντι σε αυτό που χαρακτηρίζουν ως διεφθαρμένη πολιτική τάξη, η οποία κυβερνά τη χώρα εδώ και 36 χρόνια, εξυπηρετώντας στενά οικονομικά συμφέροντα σε βάρος του δημόσιου συμφέροντος.

Στις ανακοινώσεις τους, οι διοργανωτές κατηγορούν το πολιτικό σύστημα ότι κατά τις τελευταίες δεκαετίες οικοδόμησε ένα ολιγαρχικό οικονομικό μοντέλο, το οποίο, όπως υποστηρίζουν, πλούτισε εις βάρος των πολιτών και της εθνικής περιουσίας. Ισχυρίζονται ότι η δημόσια γη, οι ακτές, οι φυσικοί πόροι και τα στρατηγικής σημασίας περιουσιακά στοιχεία της χώρας αξιοποιήθηκαν προς όφελος μιας μικρής ομάδας ανθρώπων που συνδέεται με την εξουσία.

«Η απομάκρυνση της πύλης είναι μια σημαντική νίκη της πίεσης των πολιτών, αλλά ο αγώνας μας δεν τελειώνει εδώ. Θα συνεχίσουμε ακόμη πιο δυναμικά για να καταγγείλουμε τις καταχρήσεις σε βάρος της εθνικής περιουσίας και να αντιταχθούμε σε ένα μοντέλο διακυβέρνησης που παρήγαγε διαφθορά και προνόμια για μια μειοψηφία εις βάρος της πλειοψηφίας», αναφέρουν χαρακτηριστικά οι διοργανωτές.

Υπενθυμίζουν επίσης ότι και στις κινητοποιήσεις που πραγματοποιήθηκαν στα Τίρανα, το ζήτημα της Κακομιάς και των περιφράξεων που περιορίζουν τη δημόσια πρόσβαση είχε αναδειχθεί ως σύμβολο ενός ευρύτερου προβλήματος, που αφορά τον τρόπο διαχείρισης της δημόσιας γης και περιουσίας στην Αλβανία.

Η κινητοποίηση πραγματοποιήθηκε με κεντρικό σύνθημα «Αλβανία χωρίς φράχτες», ενώ οι διοργανωτές τόνισαν ότι πρόκειται για μια ανοιχτή, πολιτών, υπερκομματική διαμαρτυρία, στην οποία μπορεί να συμμετάσχει οποιοσδήποτε ανεξαρτήτως πολιτικών πεποιθήσεων.

Η ιστορία έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την Κέρκυρα. Ο όρμος που κάποτε προοριζόταν να υποδεχθεί τη συνέχεια μιας εμβληματικής κερκυραϊκής τουριστικής δραστηριότητας παραμένει σήμερα πεδίο αντιπαράθεσης ανάμεσα στην τουριστική αξιοποίηση, τα ιδιοκτησιακά δικαιώματα και το αίτημα των τοπικών κοινωνιών να διατηρήσουν τον έλεγχο του τόπου τους.