Μόνον ο Αρκάς μπορεί..

Την επιφυλακτικότητα και τον σκεπτικισμό για τον τρόπο που ΗΠΑ και Ισραήλ ξεκίνησαν τον πόλεμο με το Ιράν τα καταλαβαίνουμε. Ο αμερικανός πρόεδρος με μόνον εταίρο τον ισραηλινό πρωθυπουργό επιτέθηκαν σε μια κυρίαρχη χώρα περιφρονώντας τους διεθνείς κανόνες, θεσμούς και ισορροπίες. Επίσης, ο πόλεμος αυτός δεν ξέρουμε πότε και πως θα τελειώσει δεδομένου ότι, όπως επισημαίνουν οι διεθνείς αναλυτές, όπου στο παρελθόν επιχειρήθηκε αλλαγή καθεστώτος (Αφγανιστάν, Λιβύη, Ιράκ) κατέληξε σε πολιτικό χάος, ακυβερνησία και εμφύλια σύγκρουση.

Και ναι, το ορατό ενδεχόμενο μιας σύρραξης με μεγάλη διάρκεια θα έχει, μεταξύ άλλων, και άσχημες επιπτώσεις στις εξαρτημένες από το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο της περιοχής οικονομίες της ευρωζώνης, οι οποίες μόλις πρόσφατα ξεκίνησαν να ανακάμπτουν. Όμως επρόκειτο για μια θεοκρατία-βασανιστή και δολοφόνο για το λαό της και για ένα κράτος-τρομοκράτη το ίδιο, που χρηματοδοτούσε άλλους τρομοκράτες όπως τη Χεζμμπολάχ, τη Χαμάς, τους Χούθι κ.α. για να σβήσουν το Ισραήλ από τον χάρτη και για να κάνουν όσο το δυνατόν δυσκολότερη τη ζωή των δυτικών αλλά και των κρατών της περιοχής τους. 

Οι Ιρανοί της Αθήνας, κοντά στις ιρανικές κοινότητες σε όλο τον κόσμο, πανηγύριζαν στο Σύνταγμα το τέλος του Χαμενεί, Ιρανοί πολίτες ξεχύθηκαν στους δρόμους της χώρας τους και γυναίκες ανέμιζαν τις μαντήλες τους δείχνοντας τη χαρά τους για αυτό που οι ίδιοι αποκαλούσαν απελευθέρωση.

Το ΚΚΕ όμως, «κινήματα ειρήνης», φοιτητοπατέρες, εργατοπατέρες, και κάθε είδους αριστεροί, αριστεριστές και «ανθρωπιστές» διαδηλώνουν σε διάφορες ελληνικές πόλεις την αλληλεγγύη τους «στον ιρανικό λαό και όλους τους λαούς που είναι θύματα της ιμπεριαλιστικής βαρβαρότητας» ενάντια στους φονιάδες που «όταν πατάνε το κουμπί, αντίσταση στον όλεθρο βάζουνε οι λαοί». Είναι όλοι αυτοί με τους μουλάδες; Πιστεύω πως όχι. Πως αλλιώς όμως θα έπεφτε ένα καθεστώς που επί σαράντα επτά χρόνια εκφοβίζει τυραννάει και δολοφονεί τους πολίτες του αν όχι με το πάτημα ενός κουμπιού; 

Την επιφυλακτικότητα και τον σκεπτικισμό επομένως, για τον τρόπο που Τραμπ και Νετανιάχου επιτέθηκαν στο Ιράν, τα καταλαβαίνουμε. Την εναντίωση όμως σε έναν πόλεμο που τα ίδια του τα υποτιθέμενα θύματα, ο ιρανικός λαός, υποδέχονται ως επιχείρηση διάσωσης, μόνο και μόνο επειδή τον έκαναν η Αμερική και το Ισραήλ, ε, αυτό μόνον ο Αρκάς μπορεί να μας το εξηγήσει!

ΕΛΙΝΑ ΛΑΣΚΑΡΙ