Να τα άγιαζε έστω...
Με αναφορά και στα εμβόλια, λοιπόν, είναι αδύνατη η ανάπτυξη κοινωνικής συνείδησης χωρίς να διαλυθούν οι ψευδαισθήσεις κυβερνώντων και κυβερνώμενων.
Με το κράτος, η θέληση των πολλών ανατίθεται προς εκτέλεση -ή υποκλέπτεται- σε ένα ή περισσότερα πρόσωπα, με χαρακτήρα είτε μόνιμο είτε προσωρινό και υπό αίρεση, κι έτσι, η αντάρα μετατρέπεται σε αραιά κυματάκια και τσουνάμι βίας.
Ο μηχανισμός του κράτους μεταθέτει την αντιπαραγωγική σύγκρουση μεταξύ των ατομικών βουλήσεων σίγουρα εκτός κοινωνικού σώματος, αλλά και εκτός του ατομικού ψυχισμού.
Το δεύτερο είναι εξίσου σημαντικό, αν και συγκαλυμμένο, καθώς το κράτος αναλαμβάνει κρίσιμα εδώ το βαρύ φορτίο του καθοδηγητή, που επιλύει, υποτίθεται με δική του ευθύνη, την ατέρμονη αναποφασιστικότητα των ατόμων απέναντι σε παραλυτικά διλήμματα. Το τελικό αποτέλεσμα είναι η αποδοτικότερη παραγωγή έργου εκ μέρους του ατόμου και της κοινωνίας, είτε πρόκειται για απλή γεωργική παραγωγή και εξασφάλιση τροφής για το χειμώνα, είτε πρόκειται για ταξίδια στο διάστημα και φάρμακα θεαματικής δράσης ως προς την αναβολή της αναπηρίας και του θανάτου.
Κανόνας των ανθρώπινων κοινωνιών είναι ένας βαθμός πολυπλοκότητας τέτοιος, ώστε από τη μια δεν αντέχουν σε σοβαρή μαθηματική παραμετροποίηση, ενώ από την άλλη, οι λύσεις συνοδεύονται πάντα από νέα προβλήματα. Κοινώς, ο σκοπός καλείται να αγιάσει τα μέσα - και σχεδόν ποτέ δεν τα καταφέρνει, έστω! Οι σκοποί συγχέονται με τα μέσα ή μάλλον δεν καταφέρνουν ούτε καν να οριστούν χωρίς να… μπάζουν. Έτσι, σε κάθε κράτος όπου οι λειτουργοί του προσπαθούν να μιμηθούν τους… θεούς, νομοτελειακά, αργά ή γρήγορα, θα αποδειχτούν σκέτοι ταχυδακτυλουργοί: τα κόλπα τους θα γίνουν γνωστά ή η πραγματικότητα θα τα διαψεύσει και θα αποδειχτούν γυμνοί απέναντι στο ακατανίκητο της πολυπλοκότητας.
Με αναφορά και στα εμβόλια, λοιπόν, είναι αδύνατη η ανάπτυξη κοινωνικής συνείδησης χωρίς να διαλυθούν οι ψευδαισθήσεις κυβερνώντων και κυβερνώμενων. Αν δεν μας αρέσει η αλήθεια, μόνη επιλογή μας είναι, εκτός από οπαδοί ή κριτές, να γίνουμε διαρκής ενεργός φορέας διαλεκτικής προόδου.
ΚΩΣΤΑΣ ΣΠΙΓΓΟΣ
Ο Κωνσταντίνος Χρ. Σπίγγος γεννήθηκε το 1971 στον Πειραιά, μεγάλωσε στο Χαϊδάρι και ζει στην Κέρκυρα. Είναι νευρολόγος, απόφοιτος της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ, ενώ ειδικεύτηκε στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής, στο Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών «Γεώργιος Γεννηματάς» και στο Ινστιτούτο Νευρολογίας του Λονδίνου. Έχει δεκάδες διεθνείς και ελληνικές επιστημονικές δημοσιεύσεις.Συμμετέχει στο καθημερινό κοινωνικό και πολιτικό γίγνεσθαι με διαλέξεις, άρθρα γνώμης και δημόσιες παρεμβάσεις. Εκτός από την παρούσα εβδομαδιαία στήλη, είναι παραγωγός του ραδιοφωνικού ενθέτου «Επισυνάψεις» στον Κύμα FM 90,3 και συγγραφέας του δοκίμιου εκλαϊκευμένης νευροεπιστήμης «Γνωστικός και ψυχικός εγκέφαλος» (ιδιοέκδοση 2014), της συλλογής έμμετρου και πεζού λόγου «Χρήζεις προστασίας» (εκδόσεις ΑΛΔΕ 2018), της συλλογής δοκιμίων φιλοσοφικού χαρακτήρα «Επισυνάψεις» (ιδιοέκδοση 2019), της ποιητικής συλλογής «Καλούπια αναπνοών» (ιδιοέκδοση 2021), της ποιητικής συλλογής «Οδηγός ισοβιτών του φθινοπώρου» (εκδόσεις Carpe Librum 2023) και του μυθιστορήματος «Εορταστικό Πρόγραμμα» (εκδόσεις Carpe Librum 2025). Επικοινωνία: [email protected]
1554375332.jpg?crop=300,180)
