Καλύτερα να σου βγει το Μάτι παρά το όνομα;

Πρόκειται για περιοχή που αναπτύχθηκε ασχεδίαστη και εκτός σχεδίου! (Σ.σ. δεν πρόκειται για πλεονασμό εφόσον συχνά οι αρχικώς ασχεδίαστες και αυθαίρετες καταστάσεις νομιμοποιούνται στην συνέχεια με προσχηματικά πολεοδομικές πράξεις εφαρμογής για εισπρακτικούς από το Δημόσιο, λόγους). Αν προσέξετε στα βιντεοπλάνα, τα στενά και συχνά αδιέξοδα δρομάκια, που τέμνουν ακανόνιστα τον χώρο ανάμεσα από τριόροφα κτίσματα, εύκολα θα καταλήξετε στο συμπέρασμα ότι κανένα σχέδιο εκκένωσης δεν είναι δυνατόν να εφαρμοστεί υπ' αυτές τις συνθήκες ακόμα κι αν όλοι οι κάτοικοι είναι κομάντος. 
Η οδυνηρότερη παρατήρηση είναι ότι αυτή η αυθαιρεσία δεν αποτελεί συμπτωματική εξαίρεση αλλά τον κανόνα, οι τραγικές συνέπειες του οποίου εμφανίζονται την κακιά στιγμή. Τότε δηλ. που ότι και να πεις δεν έχει και τόση αξία, εκτός από το να πλήξει επιτυχημένα εκείνον που τούσκασε η χειροβομβίδα, που περιφέρεται χρόνια τώρα από χέρι σε χέρι, στα δικά του! Αθωωτική δικαιολογία για τους παρόντες; Κάθε άλλο. Και μεθοδολογικά ακόμα να το δεις, αναζητείται μια πολιτική, θεσμική, πολιτισμική και εντέλει διοικητική τομή να διακόψει τη χρόνια και μοιραία κακοδαιμονία, που οι ρατσιστές θα την αποδώσουν στο ελληνικό DNA. Ακόμα κι αν υπάρξει όμως μια τέτοια ιστορική ευκαιρία, θα πρέπει να διαβεί ανάμεσα από προοδευτικούς και συντηρητικούς (εγ)κατεστημένους που θα βροντοφωνάξουν «κάτω τα χέρια». Στο όνομα του αντικαπιταλισμού θα υπερασπίζονται περιουσίες και στο όνομα του εθνικισμού θα μέμφονται όλα όσα δημιουργήσαμε από τα χρόνια της παλιγενεσίας και για τα οποία, θετικά κι αρνητικά, είμαστε όλο το έθνος υπόλογοι. Αναρρωτιέται κανείς ποιο μπορεί να είναι το υποκείμενο της τομής, με πραγματικούς όρους κι όχι με στερεοτυπικές αναφορές άλλων εποχών, που δεν τις πιστεύουν πραγματικά ούτε εκείνοι που τις επικαλούνται. Εκείνοι που κατακάηκαν σφιχταγκαλιασμένοι διότι δεν βρήκαν ούτε καν έναν δρόμο δουλείας να τους οδηγήσει στην παραλία, είχαν κάθε λόγο και συμφέρον να είναι εκείνοι το υποκείμενο της τομής. Όμως αλίμονο 48 ώρες πριν δεν το είχαν συνειδητοποιήσει και τώρα πια είναι πολύ αργά γι' αυτούς...