Για να φύγουν τα ΜΑΤ απ΄ τη Λευκίμμη

Κι αυτή η ντροπή είναι μια κατάσταση, στην οποία δεν πρέπει να συνηθίσουμε. Η κοστοβόρα παρουσία εδώ των αστυνομικών δυνάμεων πρέπει να τερματιστεί, το συντομότερο δυνατόν. Ει δυνατόν τώρα, σήμερα! Είναι πρόδηλο ότι για να συμβεί αυτό, δηλ. η ικανοποίηση της υποχρέωσής μας με τον ηπιότερο τρόπο, δίχως τη χρεία των στρατών και των δικαστηρίων, οφείλουμε να ομονοήσουμε. Άλλως πως, δεν αμαυρώνεται αποκλειστικά και μόνον η εικόνα της παρούσας, δημοτικής Αρχής αλλά υπονομεύεται κι εκείνη της επόμενης και της μεθεπόμενης ίσως...

Η διαχείριση χρηματοδοτείται ανταποδοτικά και γίνεται επιτόπου με βάση τους ισχύοντες κανόνες. Και η αλλαγή του Σχεδιασμού ακόμα, προϋποθέτει ότι τώρα, σήμερα, αυτό το καλοκαίρι, θα αντιμετωπίσουμε με όσα και όποια όπλα έχουμε, το πρόβλημα. Όλα τα άλλα είναι εκ του πονηρού, προσδοκία προσπορισμού πολιτικού και άλλων οφελημάτων εξαιτίας της δεινής θέσης, που έχει περιέλθει ο άλλος, και του δημοκρατικού επιμερισμού της ευθύνης, που βεβαίως και δεν βαρύνει όλους το ίδιο ενώ δεν αποδίδεται αυτομάτως.

Η προσφυγή στους εργολάβους της καθαριότητας έγινε το μέτρο της αποτυχίας της δημόσιας διαχείρισης. Για να επιστρέψουμε σ' αυτήν, εφόσον σε μια ανταποδοτική οικονομία η προσδοκία προσόδου για τον εργολάβο συνιστά, εκτός των άλλων, ακατανόητη επιπλέον επιβάρυνση, πρέπει να διορθώσουμε όλα τα διαχρονικά μας λάθη. Ένα εξ' αυτών για παράδειγμα, είναι ότι οι Σύνδεσμοι Διαχείρισης γενικώς, αποτελούνται, κατά κανόνα, από ένα διοικητικό συμβούλιο και μόνον, και ίσως μια γραμματέα. Ποιος θα διαχειριζόταν λοιπόν βιομηχανικές εγκαταστάσεις και μάλιστα εντός προδιαγραφών; Έτσι ώστε να μην κακοποιούνται, όπως το Τεμπλόνι;

Υπό το κράτος αυτών των σκέψεων, είναι φανερό ότι το κυνήγι με τους αστυφύλακες στους δρόμους είναι στην καλύτερη περίπτωση σπατάλη πόρων και δυνάμεων και έργω αποπροσανατολισμός. Άλλωστε η ανθρωποβόρα διαχείριση των κρίσεων, μόνον τον κανίβαλο ευνοεί. Κι απ' όσα λένε όλες, μα όλες, οι ανακοινώσεις κανείς δεν θέλει τα ΜΑΤ εδώ! Από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ μέχρι την Χρυσή Αυγή κι από την Αστυνομία μέχρι την Μητρόπολη. Κανείς!

Όμως και ο σκύλος χορτάτος και η πίτα ακέραιη, δεν γίνεται. Ήγουν αυτό που απομένει είναι η καλύτερη, δυνατή χρήση των υπαρχουσών εγκαταστάσεων και η ανασυγκρότηση Υπηρεσιών και Φορέων ώστε να μην συνεχίσουμε να πληρώνουμε τόσο ακριβά μια στοιχειώδη και απολύτως προβλέψιμη ανάγκη μας. Η εξώθηση σε παρατεταμένη κρίσιμη κατάσταση εάν δεν είναι το αποτέλεσμα ηλιθιότητας και μόνον, θα είναι η απόδειξη υστεροβουλίας και δολιότητας. Ο συνδυασμός τους δεν αποκλείεται...