Η Κέρκυρα σώθηκε και στον Δούναβη
Τοπογραφικό σχέδιο της πολιορκίας της Κέρκυρας (1716). Ο Γερμανός χαρτογράφος και χαράκτης H. C. Bröckell αποτυπώνει τις θέσεις των οθωμανικών και βενετικών δυνάμεων, τις ναυτικές επιχειρήσεις και την εξέλιξη της πολιορκίας από τις 5 Ιουλίου έως τις 22 Αυγούστου 1716, όταν οι Οθωμανοί εγκατέλειψαν την εκστρατεία. By H.C. Bröckell - Marburg Archives.
Το καλοκαίρι του 1716: από το Πετροβαραντίν στην Κέρκυρα
Η οθωμανική πολιορκία της Κέρκυρας (8 Ιουλίου – 21 Αυγούστου 1716) δεν ήταν ένα μεμονωμένο γεγονός αλλά τμήμα του αυστροτουρκικού πολέμου του 1716–1718 και της ευρύτερης αναμέτρησης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας με τη Βενετία και τους Αψβούργους. Μετά την ανακατάληψη της Πελοποννήσου από τους Οθωμανούς το 1715, επόμενος στρατηγικός στόχος ήταν η Κέρκυρα, το ισχυρότερο βενετικό προπύργιο στην είσοδο της Αδριατικής. (nam-sism.org)
Την ίδια ακριβώς περίοδο, όμως, το κύριο οθωμανικό στράτευμα υπό τον Μεγάλο Βεζίρη Σιλαχντάρ Νταμάτ Αλή Πασά κινήθηκε βορειότερα, εναντίον των Αψβούργων. Στις 5 Αυγούστου 1716, κοντά στο Πετροβαραντίν (σημερινό Petrovaradin, απέναντι από το Νόβι Σαντ της Σερβίας), ο στρατός του συγκρούστηκε με τις αυτοκρατορικές δυνάμεις του πρίγκιπα Ευγένιου της Σαβοΐας. Παρά την αριθμητική υπεροχή των Οθωμανών, η μάχη κατέληξε σε συντριπτική ήττα τους και στον θάνατο του Μεγάλου Βεζίρη. Η νίκη αυτή θεωρείται μία από τις σημαντικότερες της αυστριακής στρατιωτικής ιστορίας. (nam-sism.org)
Η εξέλιξη στο Πετροβαραντίν επηρέασε άμεσα την τύχη της Κέρκυρας. Η οθωμανική ηγεσία αναγκάστηκε να αναθεωρήσει τις προτεραιότητές της, καθώς η ήττα άνοιγε τον δρόμο για την προέλαση των Αψβούργων προς το Βελιγράδι. Έτσι, ενώ οι πολιορκητές είχαν ήδη προκαλέσει μεγάλες καταστροφές στο νησί, η επιχείρηση εγκαταλείφθηκε και οι οθωμανικές δυνάμεις αποχώρησαν στις 21 Αυγούστου 1716. Η άμυνα της Κέρκυρας, υπό τον Γιόχαν Ματίας φον Σούλενμπουργκ και τη βενετική φρουρά, υπήρξε καθοριστική, όμως η σύγχρονη ιστοριογραφία επισημαίνει ότι η νίκη του Ευγένιου της Σαβοΐας στο Πετροβαραντίν αποτέλεσε τον στρατηγικό παράγοντα που υποχρέωσε τελικά την Υψηλή Πύλη να τερματίσει την πολιορκία. (Gruppo editoriale Tab S.r.l.)
Η αλληλουχία αυτή των γεγονότων οδήγησε, έναν χρόνο αργότερα, στην κατάληψη του Βελιγραδίου από τους Αψβούργους και τελικά στη Συνθήκη του Πασάροβιτς (1718), η οποία αναδιαμόρφωσε τις ισορροπίες στη νοτιοανατολική Ευρώπη και διατήρησε την Κέρκυρα υπό βενετική κυριαρχία. (nam-sism.org)
ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΤΣΑΪΤΗΣ
Είναι ο εκδότης - διευθυντής της Ενημέρωσης. Έχει σπουδάσει και εργαστεί ως μηχανικός και ηλεκτρονικός. Δημοσιογραφεί από τις αρχές της δεκαετίας του 1980. Έχει συνεργαστεί με σχεδόν όλες τις αθηναϊκές εφημερίδες. Διετέλεσε πρόεδρος του Συνδέσμου Ημερησίων Περιφερειακών Εφημερίδων, τον οποίον υπηρέτησε και από τη θέση του γενικού γραμματέα στο δ.σ. επί οκτώ χρόνια. Πιστεύει πως η ισχυρότερη ιδιότητα του δημοσιογράφου στην ενημέρωση είναι το ενδιαφέρον του για τα κοινά και στην επικοινωνία η έντιμη και ανιδιοτελής διαμεσολάβηση.
