Ο Κώστας Βέργος μιλά στο Militaire.gr και τον Πάρι Καρβουνόπουλο
Στα Τέμπη Δεν Πάμε Όπου Βγει!
Στην συνέντευξη αυτή το Militaire.gr και ο Πάρις Καρβουνόπουλος ερωτούν τον Κώστα Βέργο για τα Τέμπη και τις κυβερνητικές ευθύνες. Το κουβάρι ευθυνών, πριν το δυστύχημα και μετά το δυστύχημα, ξετυλίγεται. Αφορμή για την συνέντευξη το πρόσφατο άρθρο του ερωτώμενου «Στα Τέμπη δεν Πάμε όπου Βγει». Ένα άρθρο κατηγορητήριο για την κυβέρνηση. Και μια απάντηση στον ισχυρισμό του Άδωνι Γεωργιάδη ότι ο Κώστας Αχ. Καραμανλής, υπουργός Μεταφορών το βράδυ των Τεμπών, αθωώθηκε από τους πολίτες των Σερρών που τον επανεξέλεξαν.
Ο κ. Καραμανλής, όμως, απλώς εξελέγη. Δεν αθωώθηκε. Πάλι, εδώ, εκείνη η παλιά συζήτηση περί νομίμου και ηθικού. Το ότι νομίμως περιελήφθη στα ψηφοδέλτια και νομίμως εξελέγη ο Κώστας Αχ. Καραμανλής δεν σημαίνει ότι όλα τούτα συνιστούν και ηθική δικαίωσή του. Ή αθώωσή του.
Αναφορά γίνεται, στην συνέντευξη, στον συγκινητικό αγώνα των συγγενών, χάρη στον οποίο βρισκόμαστε σήμερα εδώ, να συνεχίζουμε να ξετυλίγουμε το κουβάρι. Σε αντίθεση με αυτό που θέλησε η κυβέρνηση από την πρώτη στιγμή να παρουσιάσει, ότι δηλαδή για όλα αυτά φταίει ένας μόνον υπάλληλος και όχι ένα συνολικό σύστημα με πρόσωπα υψηλά ιστάμενα.
Ανάδειξη και της αντίφασης, από την μια μεριά, ενός επικρατήσαντος εκείνη την ώρα χάους, που περιγράφει ο ΕΟΔΑΣΑΑΜ, και, από την άλλη μεριά, ενός πολύ καλά οργανωμένου σχεδίου μπαζώματος, που την ίδια ώρα του χάους λειτούργησε αποτελεσματικότατα και καθόλου χαοτικά.
ΚΩΣΤΑΣ ΒΕΡΓΟΣ
Οικονομολόγος, διεθνολόγος, Ph.D.. Δίδαξε στην τεε επί 30 έτη, επί 13 διευθυντής επαλ. Συγγραφέας, "Γεωπολιτική των Εθνών", Παπαζήσης, κλπ, και αρθρογράφος στον καθημερινό και ειδικό τύπο, συνεργάτης της "Ε" από το 1990. Ραδιοφωνικός και τηλεοπτικός παραγωγός, "Απαρχές της Jaz", ΕΡΑ Κέρκυρας, και τα πολιτικο--πολιτισμικά "Περιγράμματα", Corfu Channel, enimerosi.com. Αλεξανδρινός, Κερκυραίος, Έλληνας, πολίτης του κόσμου. Συγγραφέας: Ντοστογιέφσκι. Φιλόσοφος: Χάνα Άρεντ. Απόφθεγμα: «Ζήσε σαν στην τελευταία σου μέρα, μάθαινε σαν να πρόκειται να ζεις αιώνια», Γκάντι.