Λιγότερη ένταση, περισσότερη στρατηγική συνεργασία
Δεν επιβεβαιώθηκαν όσα γράψαμε, αλλά και όσα γράφτηκαν γενικότερα, για την ατζέντα της ελληνοαλβανικής συνάντησης. Σε αυτήν δεν κυριάρχησε η συζήτηση για τις θαλάσσιες ζώνες, όπως θεωρούσαμε σχεδόν αυτονόητο, αλλά η επανεκκίνηση των διμερών σχέσεων, μάλιστα ως στρατηγική επιλογή των Τιράνων. Ευλόγως απουσίασε εντελώς οποιαδήποτε αναφορά στο «τσάμικο», το οποίο παλαιότερα χρησιμοποιούνταν ως αντίβαρο σε κάθε άλλη ιεράρχηση της Αθήνας.
ΤΙΡΑΝΑ. Η επίσκεψη του υπουργού Άμυνας Νίκου Δένδια στην αλβανική πρωτεύουσα ξεκίνησε στον αλβανικό Τύπο με προσδοκίες γύρω από το πιο δύσκολο κεφάλαιο των ελληνοαλβανικών σχέσεων – τη θαλάσσια οριοθέτηση και την προοπτική προσφυγής στη Χάγη – αλλά ολοκληρώθηκε με έμφαση στη στρατηγική συνεργασία και στη δημόσια επίδειξη πολιτικής εγγύτητας μεταξύ Αθήνας και Τιράνων.
Τα πρωινά δημοσιεύματα αλβανικών μέσων, όπως τα BalkanWeb και Mashqip, συνέδεαν ευθέως την άφιξη Δένδια με προσπάθεια επανεκκίνησης μιας «παγωμένης εδώ και χρόνια» διαδικασίας για τη «θάλασσα» («deti»), όρο που στον αλβανικό δημόσιο λόγο λειτουργεί σχεδόν ως συνώνυμο της εκκρεμούς οριοθέτησης ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας με την Ελλάδα. Η επιλογή αυτή έδειχνε ότι μέρος του αλβανικού Τύπου θεωρεί πως η Αθήνα επιδιώκει να κινηθεί ξανά ο φάκελος του συνυποσχετικού για τη Χάγη, σε μια περίοδο όπου οι διμερείς σχέσεις εμφανίζονται σταθερότερες.
Ωστόσο, όσο εξελισσόταν η επίσκεψη, η ιεράρχηση άλλαξε αισθητά. Το κρατικό πρακτορείο ATSH και οι αναπαραγωγές του έδωσαν σχεδόν αποκλειστικό βάρος στη συνάντηση του Έντι Ράμα με τον Νίκο Δένδια και κυρίως στη διατύπωση του Αλβανού πρωθυπουργού, ο οποίος χαρακτήρισε τον Έλληνα υπουργό «πολύτιμο φίλο» και «αταλάντευτο υποστηρικτή της στρατηγικής εταιρικής σχέσης μεταξύ Αλβανίας και Ελλάδας». Πρόκειται για ασυνήθιστα θερμή γλώσσα για ελληνοαλβανικές σχέσεις, ιδίως αν αναλογιστεί κανείς τις εντάσεις των τελευταίων ετών γύρω από τη μειονότητα, την υπόθεση Μπελέρη ή τις θαλάσσιες διαφορές.
Ενδεικτικό της μετατόπισης είναι όχι μόνο όσα γράφτηκαν, αλλά και όσα απουσίασαν. Σε αντίθεση με προηγούμενες περιόδους, δεν αναδείχθηκε η υπόθεση των Τσάμηδων ως παράλληλο ζήτημα, δεν εμφανίστηκαν απαιτήσεις σύνδεσης του συνυποσχετικού με ιστορικές εκκρεμότητες και δεν κυριάρχησε εθνικιστική ρητορική. Ακόμη και το θέμα της Χάγης υποχώρησε σταδιακά πίσω από λέξεις όπως «συνεργασία», «στρατηγική σχέση» και «σταθερότητα».
ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΤΣΑΪΤΗΣ
Είναι ο εκδότης - διευθυντής της Ενημέρωσης. Έχει σπουδάσει και εργαστεί ως μηχανικός και ηλεκτρονικός. Δημοσιογραφεί από τις αρχές της δεκαετίας του 1980. Έχει συνεργαστεί με σχεδόν όλες τις αθηναϊκές εφημερίδες. Διετέλεσε πρόεδρος του Συνδέσμου Ημερησίων Περιφερειακών Εφημερίδων, τον οποίον υπηρέτησε και από τη θέση του γενικού γραμματέα στο δ.σ. επί οκτώ χρόνια. Πιστεύει πως η ισχυρότερη ιδιότητα του δημοσιογράφου στην ενημέρωση είναι το ενδιαφέρον του για τα κοινά και στην επικοινωνία η έντιμη και ανιδιοτελής διαμεσολάβηση.
