Σπύρος Αλαμάνος: Ο Κερκυραίος δημιουργός που νίκησε τον χρόνο
15 χρόνια από το θάνατο του καλλιτέχνη που συνεχίζει να μας «ξυπνά» μέσα από το ονειρικό του έργο
Ο φθοροποιός χρόνος δεν αγγίζει τους καλλιτέχνες. Είναι ζωντανοί για πάντα μέσα από το έργο τους!
Μνήμη θανάτου του Σπύρου Αλαμάνου, που έφυγε σαν σήμερα, πριν από 15 χρόνια, στις 18 Ιουλίου του 2011 στην Κέρκυρα όπου και κηδεύτηκε.
Για όσους βρεθήκαμε δίπλα του,στη ζωή του οι μνήμες είναι έντονες. Για τους υπόλοιπους φίλους μας, μερικά πληροφοριακά.
Ο Σπύρος Αλαμάνος (Κέρκυρα, 1947 - Κέρκυρα, 18 Ιουλίου 2011) ήταν Έλληνας ζωγράφος, χαράκτης, γραφίστας και φωτογράφος.

ΦΩΤΟ@ΜΑΓΔΑ ΔΗΜΟΥΔΗ
Γεννήθηκε στις 29 Ιουλίου 1947 στην Κέρκυρα. Γονείς του ήταν ο ελαιοχρωματιστής Γεώργιος Αλαμάνος, ο οποίος σε νεαρή ηλικία υπήρξε μαθητής του ζωγράφου Άγγελου Πιζάνη, και η Αικατερίνη Σάββα.
Τα πρώτα μαθήματα ζωγραφικής τα έλαβε δίπλα στον ιερέα Νικόλαο Κουρτελέση και έπειτα σπούδασε ζωγραφική στην Καλλιτεχνική Σχολή Κέρκυρας στην οποία αργότερα υπήρξε καθηγητής (1984- 1991).
Αργότερα σπούδασε στο Αθηναϊκό Τεχνολογικό Ινστιτούτο Αθηνών, Σχολές Δοξιάδη,όπου δίδασκαν, μεταξύ άλλων, ο ζωγράφος- χαράκτης Παναγιώτης Γράββαλος, ο Πέτρος Ζουμπουλάκης και η Μαρίνα Λαμπράκη- Πλάκα.
Τον τελευταίο χρόνο των σπουδών του (1971) απονέμεται στον Σπύρο Αλαμάνο το πρώτο βραβείο του μόνιμου σήματος της Ναυτικής Εβδομάδας και το πρώτο βραβείο αφίσας της Διεθνούς έκθεσης Θεσσαλονίκης.
Το 1977 επέστρεψε στην Κέρκυρα όπου προσλήφθηκε ως φωτογράφος και διοικητικός υπάλληλος στην τοπική Αρχαιολογική Υπηρεσία, ασχολούμενος παράλληλα με τα εικαστικά.
Υπήρξε μέλος της Συντακτικής Επιτροπής για τα εικαστικά του Περιοδικού «Πόρφυρας».
Το 1984 γίνεται τακτικό μέλος του Εικαστικού Επιμελητηρίου Ελλάδος.
Την επόμενη χρονιά ανέλαβε την καλλιτεχνική επιμέλεια του περιπτέρου της Κέρκυρας στην έκθεση «Filoxenia ‘85», στη Θεσσαλονίκη, δουλειά η οποία βραβεύθηκε και παρουσιάστηκε στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης.
Το 1988 έργο του επιλέχθηκε από το Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος και παρουσιάστηκε στη Μόσχα, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων με θέμα «Ελληνικός Μήνας στην Τέχνη».
Το 1993 η ελβετική εταιρία φαρμάκων Roche εκδίδει το ημερολόγιό της στην Ελλάδα, με 12 έργα του Σπύρου Αλαμάνου.
Την ίδια χρονιά η Εθνική Πινακοθήκη- Παράρτημα Κέρκυρας κάνει μια αναδρομική παρουσίαση του έργου του.
Το 1994, για λογαριασμό του Δήμου Κερκυραίων, φιλοτεχνεί τα τρία μετάλλια της Συνόδου Κορυφής.
Έργα του παρουσιάστηκαν στο κοινό σε 13 ατομικές εκθέσεις ζωγραφικής, φωτογραφίας και χαρακτικής στην Κέρκυρα.
Έλαβε μέρος σε πολλές ομαδικές εκθέσεις στην Κέρκυρα, στην Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη, στην Κεφαλλονιά, στην Πάτρα και αλλού.
Έργα του φιλοξενούνται στην Εθνική Πινακοθήκη της Ελλάδος, στη Δημοτική Πινακοθήκη Κερκύρας, στην Ιστορική και Εθνολογική Εταιρεία Ελλάδος, στην Πινακοθήκη της Ιονικής Τράπεζας και της Τράπεζας Αττικής, στο Μουσείο Σολωμού Κερκύρας και στην Αναγνωστική Εταιρεία Κερκύρας, ενώ το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς του βρίσκεται σε ιδιωτικές συλλογές.
Ακόμη, στην Κερκυραϊκή Πινακοθήκη υπάρχει μία τεράστια συλλογή από έργα του στην ειδικά διαμορφωμένη αίθουσα "Σπύρος Αλαμάνος".


ΦΩΤΟ@ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ (από την έκθεση έργων του Σπύρου Αλαμάνου στο «Μικρό Καφέ», σε συνεργασία με την Κερκυραϊκή Πινακοθήκη).
Πολλά λευκώματα, φυλλάδια, ακόμα και έργα του, συνοδεύονταν από μικρά ποιητικά κείμενα, τα οποία κατά κάποιον τρόπο συμπλήρωναν τη δημιουργία του. Ο Σπύρος Αλαμάνος εξέδωσε πολλά βιβλία και λευκώματα για τη δουλειά του.
Πέθανε στις 18 Ιουλίου 2011, στην Κέρκυρα.

ΦΩΤΟ@ΜΑΓΔΑ ΔΗΜΟΥΔΗ
Μέχρι το τέλος της ζωής του δεν σταμάτησε να δημιουργεί, πάντοτε πειραματιζόμενος με οποιοδήποτε υλικό και μέσο.
Η δημιουργία του χαρακτηρίζεται ως ανθρωποκεντρική ενώ η τεχνοτροπία του είναι σουρεαλιστική και εξπρεσιονιστική. Τα έργα του έχουν ονειρικό χαρακτήρα.
"Ένα όνειρο δεν είναι κάτι από το οποίο ξυπνάς , αλλά κάτι που σε ξυπνά." Κι αυτό πετυχαίνουν τα έργα του Σπύρου Αλαμάνου.
ΜΑΓΔΑ ΔΗΜΟΥΔΗ

