Εύγε στην Παλαιά Φιλαρμονική και…  όταν η ευγένεια περισσεύει

Με ιδιαίτερη χαρά  και συγκίνηση παρακολουθήσαμε τη συναυλία της Φ.Ε. ΚΕΡΚΥΡΑΣ (Ντόμος 3-4-2026) με τον ξεχωριστό θεματικό χαρακτήρα και τη χροιά ενός Πάσχα από τα παλιά. Ανάμεσα σε εξαιρετικές συνθέσεις που άρτια εκτελέστηκαν από το μουσικό σώμα, ήταν και η πένθιμη μάρτσια 2Α  «Εις μνήμη Χρήστου Δαπέργολα» του αείμνηστου αρχιμουσικού της Φ.Ε. Μάντζαρος Στέφανου Δολιανίτη.

Νιώθουμε καθήκον μας να συγχαρούμε όλους τους μουσικούς, από τον πιο μικρό έως και τον πιο μεγάλο καθώς αγκάλιασαν και άριστα απέδωσαν με το δικό τους τρόπο αυτό το έργο. Κυρίως όμως τα εύσημα ανήκουν στο μαέστρο Σπύρο Προσωπάρη ο οποίος έδωσε ρεσιτάλ διεύθυνσης καθώς έκανε δική του τη σύνθεση  και τίμησε έτσι το συνθέτη.

Είμαστε ευγνώμονες.

Ιδιαίτερα ευχαριστούμε τον κ. Χρήστο Λούβρο ο οποίος σε γλαφυρό τόνο έδωσε μια νότα για την προσωπικότητα του Στέφανου Δολιανίτη.

Θα ήταν απρέπεια ή και αγένεια εκ μέρους μας αν δεν εκφράζαμε την εκτίμησή μας στην Διοικητική Επιτροπή της Φ.Ε.Κ. και ιδιαίτερα στον πρόεδρο και φίλο κ. Σπύρο Παδοβά, οι οποίοι αγκάλιασαν την πρόταση του Σπύρου Προσωπάρη αλλά και μας ευχαρίστησαν πολλάκις για τη δωρεά της μάρτσιας 2Α  στη Φ.Ε.Κ.

Έπραξαν το αυτονόητο με ευπρέπεια, ευγένεια, αξιοπρέπεια, εκτίμηση και σεβασμό προς την οικογένειά μας.

Σπανίζουν στις μέρες μας  τέτοιοι άνθρωποι  με αυτές τις ηθικές αξίες.

Με εκτίμηση

Νένα Δολιανίτη και οικογένεια Στ. Δολιανίτη.