Ποιες οργανωτικές αλλαγές προτείνονται στο ΠΑΣΟΚ

ΑΘΗΝΑ. Από το προηγούμενο ρεπορτάζ έως την εισήγηση στο συνέδριο του επικεφαλής του Οργανωτικού, με βάση τις διαθέσιμες πληροφορίες, μεσολάβησαν ζυμώσεις και προσθαφαιρέσεις, με αποτέλεσμα τη διαμόρφωση των προτάσεων που ακολουθούν.

Οι προτεινόμενες καταστατικές αλλαγές που παρουσιάστηκαν από τον Ηρακλή Δρούλια στο 4ο Τακτικό Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής κινούνται σε τρεις βασικούς άξονες: τη θεσμική θωράκιση του κόμματος ώστε να μπορεί να λάβει το προβλεπόμενο από τον εκλογικό νόμο μπόνους εδρών, εφόσον βεβαίως πρωτεύσει, την ενίσχυση της εσωτερικής συνοχής και τη θέσπιση σαφών δεοντολογικών κανόνων πολιτικής λειτουργίας.

Στο επίκεντρο των αλλαγών βρίσκεται η προσαρμογή του Καταστατικού, ώστε το κόμμα να είναι σε θέση να διεκδικήσει, σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία, το εκλογικό μπόνους του πρώτου κόμματος. Για τον σκοπό αυτό τροποποιούνται τα άρθρα 1 και 37, με τρόπο που επιτρέπει τη λειτουργική και εκλογική ενοποίηση, χωρίς να θίγεται ο πολυτασικός χαρακτήρας του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής. Διατηρούνται, δηλαδή, οι οργανωμένες τάσεις, η συμμετοχή των κομμάτων που συνέβαλαν στη συγκρότησή του, καθώς και οι προβλεπόμενες ποσοστώσεις στα όργανα.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται και στα ζητήματα πολιτικής δεοντολογίας, μέσω της ενίσχυσης των ασυμβίβαστων. Εισάγεται ρητά ασυμβίβαστο για τον Γραμματέα της Κεντρικής Επιτροπής, ο οποίος δεν θα μπορεί να είναι υποψήφιος με σταυρό προτίμησης, προκειμένου να διασφαλίζεται ο υπερκομματικός και συντονιστικός του ρόλος. Παράλληλα, τίθεται ασυμβίβαστο για τα μέλη της Κεντρικής Επιτροπής που συμμετέχουν σε συνδικαλιστικά ή αυτοδιοικητικά ψηφοδέλτια, τα οποία βρίσκονται απέναντι σε ψηφοδέλτια με την επίσημη στήριξη του κόμματος, ενισχύοντας έτσι τη θεσμική συνοχή και αποτρέποντας αντικρουόμενες πολιτικές επιλογές.

Ως προς τον τρόπο εκλογής Προέδρου, δεν προτείνεται αλλαγή στη βασική αρχή της εκλογής από τη βάση, με τη συμμετοχή μελών και φίλων. Ωστόσο, προτείνεται η θεσμική ευθυγράμμιση του χρόνου διεξαγωγής του Συνεδρίου με την εκλογή του Προέδρου, ώστε να πραγματοποιούνται και τα δύο ανά τετραετία, με το Συνέδριο να προηγείται, κατά το πρότυπο προηγούμενων διαδικασιών. Σε περίπτωση που η εκλογή Προέδρου πραγματοποιηθεί νωρίτερα από τη λήξη της θητείας, προβλέπεται η δυνατότητα διεξαγωγής διαρκούς Συνεδρίου, χωρίς εκλογή οργάνων, προκειμένου να διασφαλίζεται η θεσμική συνέχεια.

Κατά τα λοιπά, η Κεντρική Επιτροπή μειώνεται σε 271 μέλη, από 301 σήμερα, ενώ δημιουργούνται Περιφερειακά Συμβούλια — ένα για καθεμία από τις 13 Περιφέρειες — τα οποία, μαζί με την Κεντρική Επιτροπή, συγκροτούν το Εθνικό Συμβούλιο του κόμματος. Ως βασικό οργανωτικό κύτταρο αναδεικνύεται η Δημοτική Οργάνωση, με κομβικό τον ρόλο του Γραμματέα της, ο οποίος εκφράζει το ΠΑΣΟΚ σε τοπικό επίπεδο. Παράλληλα, θεσμοθετείται η διασύνδεση των δημοτικών οργανώσεων με τις νομαρχιακές και των νομαρχιακών με τα Περιφερειακά Συμβούλια, το Εθνικό Συμβούλιο και την Κεντρική Επιτροπή.