Η κυβέρνηση με το δήθεν «νέο ΕΣΥ» επιχειρεί να βάλει ταφόπλακα στο Δημόσιο Σύστημα Υγείας

Οι Κερκυραίοι, πριν μερικές μέρες,  για μια ακόμη φορά  βρεθήκαμε στους δρόμους για να διεκδικήσουμε το αυτονόητο! Για μια ακόμη φορά βρεθήκαμε στους δρόμους  για να διατρανώσουμε την αγανάκτηση μας αλλά και την πλήρη αντίθεση μας για τις τεράστιες ελλείψεις , που με απόλυτη ευθύνη των κρατούντων , παρατηρούνται στο δημόσιο σύστημα Υγείας του νησιού μας. Για να απαιτήσουμε αυτό που μας αξίζει -- και που αν θέλετε με  τις κρατήσεις από τους μισθούς και τις συντάξεις μας αλλά και τους βαριούς άμεσους και έμμεσους φόρους που μας επιβάλλονται το χρυσοπληρώνουμε κιόλας – δηλ. ΕΝΑ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΥΓΕΙΑΣ που θα ανταποκρίνεται στις ανάγκες των Κερκυραίων και που δεν θα τους αναγκάζει, όπως σήμερα πολύ συχνά συμβαίνει, να γίνονται μετανάστες υγείας στα Γιάννενα, την Αθήνα ή αλλού με όλες τις αρνητικές οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες που αυτό συνεπάγεται για τους ιδίους αλλά και για τον τόπο μας.

Από την αρχή θεωρώ καθήκον μου να εκφράσω τον απόλυτο σεβασμό και την απέραντη εκτίμηση μου απέναντι στην υπερπροσπάθεια γιατρών, νοσηλευτών και συνολικά των εργαζόμενων υγειονομικών του ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΥΓΕΙΑΣ που, πριν λίγο καιρό,  άνισα έδωσαν τη μάχη κατά της πανδημίας και που σήμερα συνεχίζουν να δίνουν τη μάχη για την προστασία συνολικά της υγείας του λαού με αυταπάρνηση και κάτω από άνισους όρους. Που δίνουν τη μάχη για ένα καλύτερο, σύγχρονο και αποτελεσματικό δημόσιο και δωρεάν σύστημα υγείας. Που αγωνίζονται και απαιτούν άμεσα και ριζικά μέτρα ώστε να μπορέσουν να ανταπεξέλθουν αποτελεσματικά και νικηφόρα στην μάχη αυτή. Άλλωστε εξαιτίας αυτών των αγώνων αλλά και της απέραντης αυτοθυσίας τους, το Δημόσιο Σύστημα Υγείας στο νησί μας εξακολουθεί σήμερα, αν και βαριά λαβωμένο από τις τεράστιες ελλείψεις που παρουσιάζει,  να είναι όρθιο και να είναι ο κύριος φορέας προσφοράς υγειονομικών υπηρεσιών στο Κερκυραϊκό λαό. 

Όσο, όμως,  αλήθεια είναι όλα όσα αναφέρω πιο πάνω, άλλο τόσο αλήθεια και  γεγονός αδιαμφισβήτητο είναι πως η υποβάθμιση του δημόσιου συστήματος Υγείας στη χώρα μας  ξεκίνησε πολύ πριν την έναρξη της πανδημίας και συνεχίζεται με πολύ μεγαλύτερη ένταση μέχρι και σήμερα   Όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις υπηρέτησαν με ιδεολογική , θα έλεγε κανείς, συνέπεια την ίδια πολιτική, ανεξάρτητα από επιμέρους διαφοροποιήσεις, στηρίζοντας την ανταγωνιστικότητα και την ενίσχυση της επιχειρηματικής δράσης στην Υγεία, στο πλαίσιο μιας ανάπτυξης που έχει ως ατμομηχανή, τους επιχειρηματικούς ομίλους και τα κέρδη τους και όχι τα  συμφέροντα του λαού. Όλες οι κυβερνήσεις, παρά τις διακηρύξεις τους περί  του αντιθέτου, θεωρούσαν την Υγεία σαν εμπόρευμα και όσο αφορά το δημόσιο σύστημα Υγείας εφάρμοσαν πιστά την πολιτική κόστους – οφέλους που πρακτικά σημαίνει σημαντική μείωση των κονδυλίων για τις δημόσιες μονάδες Υγείας και άρα λιγότερες δωρεάν υπηρεσίες για τον λαό, περαιτέρω εμπορευματοποίηση της Υγείας και μετατροπής της, με βάση και τις κατευθύνσεις της ΕΕ, σε χρυσοφόρο εμπόρευμα για το κεφάλαιο. Με βάση την πολιτική αυτή  έκλεισαν και εξακολουθούν να κλείνουν νοσοκομεία , συγχωνεύτηκαν και εξακολουθούν να συγχωνεύονται κλινικές, διαιωνίστηκαν και αυξήθηκαν οι μεγάλες ελλείψεις σε ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό. Έφτασαν στο ακραίο σημείο να διακηρύσσουν πως τα νοσοκομεία είναι «αυτόνομες οικονομικές μονάδες» και πως έτσι θα πρέπει να λειτουργούν και να πορεύονται. Με απλά λόγια δηλαδή οι ασθενείς που έχουν ανάγκη περίθαλψης  θα πρέπει να αναλαμβάνουν και το κόστος αυτής. Ακραία εμπορευματοποίηση δηλ. της Δημόσιας Υγείας όταν υποκριτικά διαρρηγνύουν τα ιμάτια τους για το πόσο πολύ την θεωρούν δημόσιο αγαθό και όχι εμπόρευμα.   

 

Σαν επιστέγασμα της πολιτικής αυτής, η  κυβέρνηση της ΝΔ τα τελευταία χρόνια με μια σειρά αντιυγειονομικούς νόμους επέφερε  καθοριστικά κτυπήματα στο ήδη ταλαιπωρημένο από την πρόσφατη πανδημία Δημόσιο σύστημα Υγείας, επιχειρώντας έτσι να ξεμπερδέψει μια και καλή με αυτό.  Μέσα από τους νόμους αυτούς –που ψευδεπίγραφα τους παρουσιάζει σαν το «νέο ΕΣΥ» --  περνά    όλες τις αντιδραστικές,  αντιλαϊκές αναδιαρθρώσεις σε βάρος της Δημόσιας Υγείας  . Οι εξαγγελίες της κυβέρνησης για το «νέο ΕΣΥ», όχι μόνο δεν αναιρούν την ήδη εκτεταμένη εμπορευματοποίηση του δημόσιου συστήματος αλλά αντίθετα την ενισχύουν και τη βάζουν στην κούρσα του ανταγωνισμού με τον ιδιωτικό τομέα της Υγείας. Όχι μόνο δεν αναβαθμίζουν και δεν ενισχύουν το δημόσιο σύστημα Υγείας με τις απαραίτητες προσλήψεις μόνιμου προσωπικού αλλά το οδηγούν σε παραπέρα υποβάθμιση. Όχι μόνο δεν το χρηματοδοτούν επαρκώς, αλλά περικόπτουν επιπλέον τις ήδη κουτσουρεμένες δαπάνες για την Δημόσια Υγεία. Η εγκληματική αυτή πολιτική αποτυπώνεται με σαφήνεια και στους  προϋπολογισμούς των τελευταίων χρόνων  όπου οι δαπάνες για τη δημόσια Υγεία εμφανίζονται κάθε χρόνο και πιο  μειωμένες κατά εκατοντάδες  εκατ. Ευρώ  σε αντίθεση με τις πολεμικές δαπάνες – δαπάνες που αφορούν  τις πολεμικές επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ και όχι τα καλώς νοούμενα αμυντικά συμφέροντα της χώρας μας – που  θεαματικά αυξάνουν κάθε χρόνο. Μονότονα μας λένε πως δεν υπάρχουν χρήματα : «Που θα βρεθούν τα χρήματα ;» διερωτάται υποκριτικά ο ανεκδιήγητος υπουργός εμπορίου της Υγείας.

 

Ισχυρίζονται πως θα κινδυνεύσει η δημοσιονομική σταθερότητα της χώρας αν διατεθούν οι απαραίτητοι πόροι για την Δημόσια Υγεία, για την δημόσια παιδεία. ..Αν επιστρέψουν όσα κλάπηκαν από τους συνταξιούχους…. Αν στηρίξουν οικονομικά τους αγρότες για να παραμείνουν στο τόπο τους . Πασιφανώς  ψεύδονται ασύστολα. Η δημοσιονομική σταθερότητα δεν κινδυνεύει από αυτά που ανάφερα πιο πάνω. Αντιθέτως κινδυνεύει από  τα αμύθητα ποσά που φοροαπαλλάσσονται οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι`… Κινδυνεύει από τα δεκάδες δις που αποστέλλονται στην Ουκρανία… Κινδυνεύει από τις αχρείαστες τεράστιες  πολεμικές δαπάνες που πληρώνονται,  κυριολεκτικά από τον ιδρώτα και το αίμα του λαού μας, για να διατηρεί η χώρα μας  π.χ.  χρόνια τώρα συστοιχίες πυραύλων Patriot στη Σ. Αραβία ή πολεμικά πλοία στην Ερυθρά Θάλασσα και πάει λέγοντας…  

 

Ακόμη η κυβέρνηση με το «νέο ΕΣΥ» άνοιξε διάπλατα τις πόρτες του δημόσιου συστήματος υγείας στους ιδιώτες, ενώ με το κλείσιμο δημόσιων δομών υγείας και τις συμπτύξεις κλινικών και τμημάτων ή και το οριστικό κλείσιμό τους,  εξαναγκάζει τα λαϊκά στρώματα να αναζητήσουν στον ιδιωτικό τομέα υγείας λύση στα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζουν πληρώνοντας βέβαια αρκετά ακριβά προς τούτο. Τέλος με τον τελευταίο νόμο που καταργεί τον θεσμό του «νοσοκομειακού  γιατρού πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης» η κυβέρνηση επιχειρεί να βάλει ταφόπλακα και στα όποια υπολείμματα του Δημόσιου συστήματος Υγείας  έχουν απομείνει.

 

Γι αυτό  με κάθε ειλικρίνεια και αγάπη απευθύνομαι στους φίλους νοσοκομειακούς γιατρούς και τους καλώ να μη πέσουν στην παγίδα διάλυσης του Δημόσιου Συστήματος που έντεχνα στήνει η κυβέρνηση. Σαφώς οι νοσοκομειακοί γιατροί είναι  καθόλα ελεύθεροι να κάμουν την επιλογή τους : Ή να μείνουν στο νοσοκομείο και να παλέψουν  μαζί με τον λαό για ένα σύγχρονο δημόσιο σύστημα υγείας κάτι που συνεπάγεται σημαντικές αυξήσεις και στις αποδοχές τους ή να επιλέξουν να φύγουν από το νοσοκομείο και να ιδιωτεύσουν. Όχι ,όμως, και μέσα στο δημόσιο σύστημα Υγείας  και έξω από αυτό! Γιατί αυτό θα δώσει πραγματικά το τελειωτικό κτύπημα στο Δημόσιο Σύστημα Υγείας! Γιατί αυτό επιδιώκουν με μανία τα μεγάλα ιδιωτικά συμφέροντα που εδώ και πολύ καιρό, με τις πλάτες των εκάστοτε κυβερνήσεων, έχουν απλώσει τα πλοκάμια τους και απομυζούν δημόσιο χρήμα που θα έπρεπε να κατευθύνεται στις δημόσιες δομές υγείας! Γιατί στο κάτω- κάτω κανένας δεν μπορεί να πατά σε δύο βάρκες ούτε δυσίν κυρίοις δουλεύειν! 

 

Όπως είναι φανερό  όλα  αυτά που ανάφερα πιο πάνω  αφορούν το δημόσιο σύστημα Υγείας  της χώρας μας από άκρη σε άκρη. Γι αυτό και σε όλη την χώρα αναπτύσσονται αγώνες για την υπεράσπιση του και θα ήταν καθοριστικό λάθος αν πιστεύαμε πως τα πράγματα σε όλη την υπόλοιπη Ελλάδα είναι ρόδινα και μόνο στην Κέρκυρα αντιμετωπίζουμε τα τεράστια αυτά προβλήματα στο χώρο της Δημόσιας  Υγείας. 

Παρόλα αυτά , όμως, για μια σειρά  ειδικούς λόγους που κύρια αφορούν την νησιωτικότητα, αλλά και όχι μόνο, εμείς, σωστά,  έχουμε  την απαίτηση και διεκδικούμε τόσο τα ΚΥ όσο και το Νοσοκομείο της Κέρκυρας  να είναι πλήρως στελεχωμένα και εξοπλισμένα  ούτως ώστε να μπορούν να αποδίδουν το maximum των δυνατοτήτων τους. Αναφέρουμε ενδεικτικά μερικούς  από αυτούς τους λόγους.

Η Κέρκυρα είναι ένα μεγάλο νησί με πάνω από 100.000 χιλ. μόνιμο πληθυσμό που στους μήνες τουριστικής αιχμής ο πληθυσμός αυτός τριπλασιάζεται. Πως αλήθεια θα αντιμετωπισθεί σωστά υγειονομικά όλος αυτός ο κόσμος αν οι Δημόσιες Δομές Υγείας της Κέρκυρας δεν είναι, όχι πλήρως, αλλά και με το παραπάνω στελεχωμένες και σύγχρονα εξοπλισμένες;

 

Ακόμη χειρότερα η Κέρκυρα πολλές φόρες τον χειμώνα , λόγω κακών καιρικών συνθηκών αποκλείεται από την υπόλοιπη χώρα. Τότε τι γίνεται όταν παρουσιαστεί το βαρύ περιστατικό ; Πάμε και όπου βγει; Λέμε πως φταίει η κακιά στιγμή και  το αφήνουμε να χαθεί ή εξ ανάγκης αυτοσχεδιάζουμε;  Τέλος για μια σειρά άλλους λόγους   [ ακρίβεια, δυσκολία εξεύρεσης στέγης, προβληματικές θαλάσσιες συγκοινωνίες, μεγαλύτερες δυσκολίες στη επιστημονική εξέλιξη (παρακολούθηση συνεδρίων, μετεκπαιδευτικές άδειες, εκπόνηση μεταπτυχιακών και διδακτορικών διατριβών κλπ)} κάνουν ακόμη πιο προβληματική τη κατάσταση αφού αντικειμενικά υπάρχει απροθυμία να διεκδικηθούν και οι ελάχιστες θέσεις γιατρών που προκηρύσσονται. Πώς αντιμετωπίζεται αλήθεια το πρόβλημα αυτό; Ρίχνοντας το φταίξιμο στους γιατρούς όπως κάνει ο ανεκδιήγητος Υπουργός Υγείας και η ΔΥΠΕ ή δίνοντας γενναία κίνητρα προσέλκυσης τους; 

Παρακάτω θα προσπαθήσω, όσο αντικειμενικά μπορώ, να περιγράψω την τραγική κατάσταση που υπάρχει στο χώρο της δημόσιας Υγείας στο νομό μας και να προτείνω τις, κατά την άποψη μου, ενδεδειγμένες λύσεις. 

 

Πρωτοβάθμια περίθαλψη: Όλα τα Κ.Υ. του νομού μας  – για τα περιφερειακά και τα αγροτικά ιατρεία ισχύουν ακόμα χειρότερα- στεγάζονται σε κτίρια που έχουν να συντηρηθούν εδώ και πολλά χρόνια. Σχετικές φωτογραφίες που κατά καιρούς βλέπουν το φως της δημοσιότητας μόνο ντροπή και αγανάκτηση προκαλούν. Η έλλειψη συντήρησης τελευταία οδήγησε σε επικίνδυνες καταστάσεις με πτώσεις γύψων και άλλων υλικών όπως πρόσφατα συνέβη  στο ΚΥ Λευκίμης, δυσχεραίνοντας ακόμη περισσότερο την ήδη προβληματική  λειτουργία του. Βέβαια όταν η εγκατάλειψη των κτηρίων κτύπησε κόκκινο ξεκίνησαν κάποιες προχειροδουλειές και μάλιστα κάποιες από αυτές με χορηγίες.  Τα Κ.Υ. λειτουργούν με ελάχιστους γενικούς γιατρούς, με ακραίο παράδειγμα το ΚΥ Παξών που πρόσφατα καταγγέλθηκε ότι λειτουργεί με ένα μόνο γιατρό. Εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων, με κανένα γιατρό άλλης βασικής ιατρικής ειδικότητας και βέβαια ο θεσμός του «επισκέπτη γιατρού» ουδέποτε εφαρμόσθηκε στη πράξη. Σχεδόν σε κανένα Κ.Υ. δεν υπάρχει επαρκές νοσηλευτικό προσωπικό ή άλλο προσωπικό ( νοσοκόμες, επισκέπτριες αδελφές, μαίες, κοινωνικοί λειτουργοί, ψυχολόγοι, τεχνικοί κ.ά.)  και το  ελάχιστο που υπάρχει, συνήθως απασχολείται σε αλλότρια καθήκοντα.

 

Με αυτά τα δεδομένα είναι φυσικό πως ο κύριος σκοπός για τον οποίο δημιουργήθηκαν τα Κ.Υ. – άμεσα η προσφορά υψηλής στάθμης πρωτοβάθμιας περίθαλψης και έμμεσα η αποσυμφόρηση του Νοσοκομείου για να μπορεί απερίσπαστα να προσφέρει αμιγώς δευτεροβάθμιες υπηρεσίες υγείας— να μην τελεσφορεί. Ακόμη χειρότερα η απόσπαση των γενικών γιατρών από τα πόστα τους, πολλές φορές και με «εντέλλεσθε» για να καλύψουν τα τεράστια κενά του Νοσοκομείου στην ουσία καταργεί πλήρως το στόχο αυτό και καθιστά ανέφικτα ακόμη και πιο απλά πράγματα όπως π.χ. τη συνταγογράφηση για τους χρονίως πάσχοντες ασθενείς. 

 

Δευτεροβάθμια περίθαλψη: Κτιριακά το ΓΝ Νοσοκομείο  Κέρκυρας ,παρά την εμφανή έλλειψη συντήρησης, βρίσκεται σε αρκετά καλή κατάσταση. Η υποστελέχωσή  του, όμως, πραγματικά κτυπάει κόκκινο και παραβιάζει και τα ελάχιστα όρια ασφαλούς λειτουργίας. Ακόμη και με βάση το ανεπαρκές οργανόγραμμα του ( που ειρήσθω εν παρόδω από την έναρξη λειτουργίας του τροποποιήθηκε  3 φορές προς το χειρότερο)   οι οργανικές θέσεις που είναι συμπληρωμένες κυμαίνονται μεταξύ 45-50%. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με το γεγονός πως το μοναδικό Νοσοκομείο που υπάρχει στο νομό είναι αναγκασμένο να εφημερεύει νυχθημερόν κατά τη διάρκεια ολόκληρου του χρόνου περιπλέκει τα πράγματα, τα κάνει πολύ πιο δύσκολα και τελικά οδηγεί σε πραγματική εξουθένωση το λιγοστό προσωπικό που υπηρετεί σε αυτό, αναγκάζοντας κάποιους από αυτούς ακόμη και σε παραίτηση. Κατά κανόνα οι κλινικές καλύπτονται από  δύο έως τρεις γιατρούς – παντελώς απαράδεχτο με βάση τα διεθνή δεδομένα— που είναι υποχρεωμένοι να καλύπτουν εφημερίες, εξωτερικά ιατρεία, επείγοντα περιστατικά, κλινικό έργο και συγχρόνως να φροντίζουν για την επιμόρφωσή τους, εφόσον θέλουν να παρακολουθούν τις εξελίξεις της ιατρικής! Χαρακτηριστικό παράδειγμα η παθολογική κλινική που σήμερα λειτουργεί ασθμαίνουσα με 2 μόνο εξουθενωμένους γιατρούς, όταν την δεκαετία του ¨90 υπήρχαν 2 παθολογικές κλινικές με συνολικά 7 ειδικευμένους παθολόγους! 

 

Την ίδια στιγμή βασικές ιατρικές ειδικότητες είτε ελλείπουν παντελώς από το Νοσοκομείο είτε οι ελάχιστοι γιατροί που υπάρχουν αντικειμενικά δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν στο μεγάλο φόρτο δουλειάς, καθιστώντας το έργο τους, εκ των πραγμάτων, ανεπαρκές με αποτέλεσμα  χιλιάδες ασθενείς να εκτρέπονται προς τον ιδιωτικό τομέα ή να μεταναστεύουν σε μεγάλα νοσοκομεία του κέντρου. Μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα: 

α) Η έλλειψη αιμοδυναμικού εργαστηρίου οδηγεί εκατοντάδες Κερκυραίους που πρέπει  να υποβληθούν σε στεφανιογραφίες, τοποθέτηση βηματοδοτών  κλπ, να μεταναστεύουν , είτε με δική τους πρωτοβουλία είτε με παραπομπή από Νοσοκομείο, εκτός   Κέρκυρας. 

 β) Η κατάργηση του παθολογοανατομικού  εργαστηρίου που  την 10ετία του ¨90 λειτουργούσε πλήρως εξοπλισμένο και στελεχωμένο είχε και εξακολουθεί να έχει  συνέπειες τραγικές αφού αφενός  μια μεγάλη γκάμα χειρουργικών -- ογκολογικών επεμβάσεων που για την διενέργεια τους απαιτείται βιοψία –ταχεία είτε κανονική- στην ουσία σταμάτησαν να διενεργούνται στο νοσοκομείο, αφετέρου δε οι απαντήσεις  στις βιοψίες που αποστέλλονται από το νοσοκομείο σε άλλα νοσοκομεία έρχονται τόσο αργοπορημένα  που πολλές φορές ακαδημαϊκή και μόνο σημασία έχουν πια. Είναι φανερό πως και το γεγονός αυτό οδηγεί εκατοντάδες συντοπίτες μας να αναζητήσουν λύση  για σοβαρά προβλήματα υγείας σε άλλα νοσοκομεία εκτός Κέρκυρας.

γ) Το ακτινολογικό στενάζει από την έλλειψη ακτινολόγων με αποτέλεσμα όλες οι αξονικές τομογραφίες,  μαγνητικές κ.ά να στέλνονται σε ιδιώτη ακτινολόγο γιατρό εκτός Κέρκυρας (!!!) και οι αναμενόμενες απαντήσεις να έρχονται αρκετά καθυστερημένες και σε πολλές περιπτώσεις χωρίς ουσιαστική αξία πια.

 δ) Η έλλειψη νεογνολογικής μονάδας δημιουργεί τεράστια προβλήματα στις οικογένειες δεκάδων νεογνών που παρουσιάζουν σοβαρά προβλήματα υγείας αμέσως μετά την γέννηση τους και πρέπει επειγόντως να μπουν σε νεογνολογική μονάδα. 

Η κατάσταση ,όμως, δεν είναι καλύτερη και όσο αφορά το νοσηλευτικό και το άλλο προσωπικό του νοσοκομείου. Τμήματα με 25-35 αρρώστους καλύπτονται στις βάρδιες από μία νοσηλεύτρια ενώ το προσωπικό, ουσιαστικά, βρίσκεται σε μόνιμη κατάσταση «on call» εφημερίες ετοιμότητας” ακόμη και στα ρεπό τους. Συνάμα χιλιάδες ρεπό και μέρες κανονικής άδειας οφείλονται στο προσωπικό . Την ίδια στιγμή μια σειρά ζωτικών υπηρεσιών ( καθαριότητα, φύλαξη, πλυντήρια – σιδερωτήρια κλπ.) έχουν από καιρό εκχωρηθεί σε ιδιώτες ενώ κάποιες άλλες μόνο κατ’ όνομα υπάρχουν και λειτουργούν π.χ. οι τεχνικές υπηρεσίες όπου η έλλειψη Τεχνικού Προσωπικού είναι σχεδόν καθολική.

• Ψυχιατρική Περίθαλψη: Πριν από την εφαρμογή της περίφημης «ψυχιατρικής μεταρρύθμισης», στην Κέρκυρα λειτουργούσε Περιφερειακό Ψυχιατρικό Νοσοκομείο που δεχόταν ψυχιατρικούς ασθενείς από τα νησιά της Περιφέρειας μας αλλά και από όλη την Δυτική Ελλάδα. Μετά την εφαρμογή της το ψυχιατρικό Νοσοκομείο έκλεισε και μετατράπηκε σε Ψυχιατρικό Τομέα του Γ.Ν. Κέρκυρας που αφορά την ψυχιατρική κλινική του Νοσοκομείου, την παιδοψυχιατρική κλινική (στα χαρτιά γιατί ποτέ δεν λειτούργησε λόγω έλλειψης προσωπικού), ένα μετανοσοκομειακό ξενώνα, 4 δομές ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης, 2 Κέντρα ψυχικής υγείας και 1 Κέντρο ημερήσιας  νοσηλείας ψυχιατρικός τομέας με βάση τα διεθνή δεδομένα θα έπρεπε να διαθέτει 16 ψυχιάτρους αλλά διαθέτει μόνο 2-3 .

Τέλος, στα πλαίσια του ψυχιατρικού τομέα, λειτουργεί και η μοναδική στη Περιφέρεια μας Μονάδα στεγνού προγράμματος κατά των εξαρτήσεων «ΔΙΑΠΛΟΥΣ». Μια μονάδα που η δημιουργία της πέρασε μέσα από 40 κύματα, πολεμήθηκε από μεγάλα συμφέροντα αλλά στήθηκε χάρις στο μακροχρόνιο αγώνα του Κερκυραϊκού λαού και την επιμονή και την προσπάθεια των 2 ψυχολόγων που αποτελούν και το μοναδικό προσωπικό της μονάδας. Η μονάδα παρουσιάζει αξιοπρόσεχτο αλλά και μετρήσιμο έργο με τη βοήθεια δεκάδων εθελοντών, κάποιοι από τους οποίους είναι και πρώην χρήστες.

 

ΕΚΑΒ: Παρά μια σχετική βελτίωση που παρατηρείται στη λειτουργία του λόγω κυρίως της βελτίωσης στον αριθμό των διασωστών   και στον αριθμό των ασθενοφόρων, τα μεγάλα ζωτικά προβλήματα που το ταλάνιζαν (όπως οι ακατάλληλοι, κτηριακά και χωροταξικά, χώροι που στεγάζεται, τηλεφωνικό κέντρο που λειτουργεί ακόμα από την Ήπειρο με αρνητικές, πολλές φορές, συνέπειες στη διαχείριση περιστατικών.) εξακολουθούν και σήμερα να είναι άλυτα.  Ακόμα το έργο του  ΕΚΑΒ δυσχεραίνεται σε μεγάλο βαθμό λόγω του μεγάλου αριθμού διακομιδών που διενεργούνται από το ΓΝ Κέρκυρας προς τα Νοσοκομεία των Ιωαννίνων. Ακόμη το πολλά διαφημιζόμενο  «πλωτό ασθενοφόρο» πολύ γρήγορα αποδείχτηκε φενάκη αφού επρόκειτο για ταχύπλοο του λιμενικού με υγειονομικό εξοπλισμό μεν , αλλά με κανένα υγειονομικό ή διασώστη πλήρωμα δε!

 

   Μετά από όλα αυτά δεν είναι να απορεί κανείς γιατί στο νησί μας δεν εφαρμόζονται συστηματικά, προγράμματα μαζικού προληπτικού ελέγχου ( mass screening)  για νεοπλασματικά νοσήματα. Γιατί δεν γίνονται συστηματικά μαστογραφίες , τεστ Παπανικολάου, Hemoccult test κλπ. Γιατί μια βασική ανάγκη ενηλίκων και παιδιών που είναι η οδοντιατρική φροντίδα, θεωρείται πολυτέλεια και περιττό κόστος για το κράτος, αφού μελέτες απέδειξαν πως οι δαπάνες γι αυτή βαρύνουν τη λαϊκή οικογένεια κατά 99,73% ενώ οι δημόσιες δαπάνες είναι μόνο 0,27%. Τέλος όλα αυτά εξηγούν, και με το παραπάνω, γιατί όσο και να ψάξαμε δεν βρήκαμε σε ολόκληρη την Περιφέρεια μας κανένα Υγιεινολόγο γιατρό, κανένα γιατρό με ειδικότητα Δημόσιας Υγείας και κανένα γιατρό Εργασίας.

Φτάνοντας στο τέλος θέλω να  δηλώσω  πως οι Κερκυραίοι δεν είμαστε αιθεροβάμονες.  Πως ξέρουμε  ότι κυβερνήσεις  αλλά και τοπικές αρχές ( που υποκριτικά δηλώνουν αναρμόδιες ) , στην συντριπτική τους πλειοψηφία, για τα θέματα της Δημόσιας Υγείας έχουν διαλέξει στρατόπεδο . Σκανδαλωδώς στηρίζουν τα μεγάλα μονοπώλια σε βάρος των λαϊκών συμφερόντων.  Εκείνο που προσδοκούμε και ακράδαντα πιστεύουμε είναι, πως μέσα από τη δημόσια συζήτηση που γίνεται , ο λαός της Κέρκυρας, ο λαός των Ιονίων, γενικότερα ο Ελληνικός λαός να γίνει γνώστης και κοινωνός των τεράστιων προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι Υγειονομικοί και που εκφράζονται, δραματικά, στο προβληματικό τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η Δημόσια Υγεία στη χώρα μας και στο νησί μας. Να ενστερνισθεί τα δίκαια αιτήματα των Υγειονομικών και να γίνει συμμαχητής στους αγώνες τους για τη λύση των αιτημάτων αυτών. Το βέβαιο είναι πως χρειάζονται μεγάλοι, μαζικοί και οργανωμένοι αγώνες για να δοθούν λύσεις προς φιλολαϊκή κατεύθυνση στα αιτήματα αυτά. Κι εμείς πιστεύουμε πως κάτι άρχισε να κινείται προς αυτή την κατεύθυνση. Οι κινητοποιήσεις υπέρ της διατήρησης και της ουσιαστικής βελτίωσης του Δημόσιου Συστήματος Υγείας σε ολόκληρη την χώρα  αλλά τελευταία και στην Κέρκυρα μας κάνουν να αισιοδοξούμε πως η αντεπίθεση έχει ήδη ξεκινήσει.    Παρακάτω  αναφέρουμε τα αιτήματα αυτά και διεκδικούμε την άμεση υλοποίησή τους :

• Άμεσες προσλήψεις μόνιμου προσωπικού όλων των κλάδων και ειδικοτήτων. Να δοθούν γενναία οικονομικά, επιστημονικά κ.ά. κίνητρα προς τούτο. Μονιμοποιήσεις όλων των συμβασιούχων (ΟΑΕΔ, Επικουρικοί κλπ). Στελέχωση και ενίσχυση της υλικοτεχνικής υποδομής του «Διάπλους».

• Άμεση κατάργηση του νόμου που καταργεί τον «θεσμό του νοσοκομειακού γιατρού πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης».

• Όχι στην ιδιωτικοποίηση της Δημόσιας Υγείας είτε μέσω ΣΔΙΤ είτε με οποιοδήποτε άλλο τρόπο.

• Γενναίες αυξησεις  και όχι μειώσεις του προϋπολογισμού για την δημόσια υγεία. Χρήματα υπάρχουν αλλά σκόπιμα διοχετεύονται αλλού όπως αναφέραμε και πιο πάνω.

• Όχι στις συγχωνεύσεις και στις καταργήσεις των δομών της δημόσιας υγείας που προωθεί η κυβέρνηση και που έχουν ήδη αρχίζει να εφαρμόζονται.

• Στελέχωση της πρωτοβάθμιας υγείας και αυξήσεις των προϋπολογισμών της ώστε να μπορεί να επιτελεί τον πραγματικό ρόλο της.

• Άμεση ένταξη όλων των υγειονομικών στα ΒΑΕ. Είναι, πραγματικά ντροπή, το κατεξοχήν βαρύ και ανθυγιεινό επάγγελμα του υγειονομικού να μη θεωρείται τέτοιο.    Χορήγηση ανθυγιεινού επιδόματος σε όλους τους υγειονομικούς και όχι περικοπή του.

• Να σταματήσουν άμεσα ο αυταρχισμός και οι διώξεις συνδικαλιστών και άλλων εργαζόμενων.

• Να ενισχυθεί άμεσα το ΕΚΑΒ με στελεχικό δυναμικό και να εξοπλιστεί με νέα σύγχρονα ασθενοφόρα, διασωστικές μοτοσυκλέτες και πλωτά ασθενοφόρα .Άμεση μετεγκατάσταση του σε νέο σύγχρονο εκτός του αστικού ιστού κτηρίου.

• Γενναίες αυξήσεις, που να ανταποκρίνονται στις σύγχρονες ανάγκες,  στους μισθούς των υγειονομικών και επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού.

• Αποκλειστικά ΔΗΜΟΣΙΑ , ΣΥΓΧΡΟΝΗ και ΔΩΡΕΑΝ ΥΓΕΙΑ χωρίς καμία επιχειρηματική δράση.

                                                                            ΚΕΡΚΥΡΑ  20 /02/2026

                                                                         ΜΠΑΜΠΗΣ  ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ