Σχετικά με το κυκλοφοριακό και τα λεωφορεία

Οι ομηρικοί καυγάδες, που στήνονται κάτω από κάθε ανάρτηση

06
Ιουνίου / 2019

του enimerosi.com για το μποτιλιάρισμα στους κεντρικούς δρόμους της πόλης και την συμβολή των βαρέων οχημάτων σ' αυτό, μαρτυράει τις διαστάσεις του θέματος. Αυτό άπτεται των αναφορών στον υπερτουρισμό και το άλυτο επί τουλάχιστον τρεις δεκαετίες κυκλοφοριακό σε συνδυασμό με την έλλειψη χώρων στάθμευσης, που το επιβαρύνουν. Η επίκληση της στατιστικής για την συχνή εμπλοκή λεωφορείων σε τροχαία ατυχήματα, χωρίς υποχρεωτικά να αποδίδονται σε κάθε περίπτωση στους οδηγούς τους οι ευθύνες, αποκαλύπτει τη μέθοδο με την οποία αναπτύσσεται η επιχειρηματικότητα στην Κέρκυρα και σ' αυτόν τον τομέα. Ο κάθε κλάδος μεγαλώνει με βάση τις εμπειρικές διαπιστώσεις για τις ανάγκες της αγοράς (σ.σ. ένα πρωτόγονο δηλ. μάρκετιν), που στην συνέχεια αυτή αφήνεται να τον εξορθολογίσει (σ.σ. τον κλάδο) «σκοτώνοντας» ό, τι περισσεύει! Σ' αυτήν την αμιγώς «φιλελεύθερη» μέθοδο, που αναφέρεται στη διατήρηση των ειδών σε συνθήκες ζούγκλας, σε συνδυασμό με δόλιες διοικητικές παρασπονδίες (σ.σ. ελλειπτικές αδειοδοτήσεις), οφείλεται η σπάταλη και κουραστική αναρχία, που βασιλεύει στις περισσότερες οικονομικές δραστηριότητες στο νησί. Αντί δηλ. να υπάρξει προγραμματισμός και σχέδιο, αφήνονται ελεύθεροι οι νόμοι της αγοράς να ρυθμίσουν το τοπίο, συνήθως κόβοντας και μάλιστα με καθυστέρηση ό, τι εξέχει. Γεγονός που κρύβει μικρά ανθρώπινα δράματα με χαμένα μεροκάματα, πεταμένα λεφτά κλπ. Εξυπακούεται ότι συχνά με την απειλή της απαξίωσης μιας επένδυσης, π.χ. ενός ενδεχομένως υπεράριθμου στόλου λεωφορείων, επιστρατεύονται ως σανίδα σωτηρίας καταχρηστικές δραστηριότητες, που υπερβαίνουν τον αρχικό λόγο της επένδυσης ενώ μπορεί και να λειτουργούν αθέμιτα προς άλλα συμφέροντα, που κι αυτά άλλωστε αναπτύχθηκαν εική και ως έτυχε, προς δόξα του δόγματος της αγοραίας αυθαιρεσίας.
Εάν έτσι αντιμετωπίσει κάποιος το ζήτημα και προκειμένου να βάλει τάξη στον χώρο, να είναι σίγουρος(η) ότι θα αντιμετωπίσει εκείνα τα εδραιωμένα συμφέροντα, που υποστηρίζονται από το διοικητικό κατεστημένο, και το οποίο δεν είναι σε κάθε περίπτωση και σώνει και καλά, αιρετό. Με αυτό ως δεδομένο, όλοι οι άλλοι εμπλεκόμενοι, οδηγοί, δημότες, καταστηματάρχες της παλιάς πόλης κ.ο.κ. δεν είναι ανάγκη να ξεδίνουν στα κοινωνικά δίκτυα υπεραμυνόμενοι μετά πάθους των αναμφισβήτητων δικών τους δικαίων εφόσον το ζητούμενο είναι μια νέα μαχητική συνεννόηση αφιερωμένη στην αναδόμηση του προφίλ και της καθημερινότητας της βασανισμένης «Κέρκυρασμας», που συχνά κακοποιείται από την απληστία και την αυθαιρεσία που την συνοδεύει.