Διοξίνες: τα παιδιά του διαβόλου

Διοξίνες: τα παιδιά του διαβόλου

Γράφει ο Χρυσόστομος Μπούκας, γιατρός

23
Ιουνίου / 2020

Οι διοξίνες, δεν είναι ουσίες που υπάρχουν στη φύση, όπως επί παραδείγματι τα βαρέα μέταλλα (ουράνιο, μόλυβδος, κασσίτερος, κάδμιο, κ.λ.π.) ανεξάρτητα αν αυτά παράγονται και από βιομηχανική χρήση.
Είναι προϊόντα που εκλύονται από την καύση των απορριμμάτων στους χώρους εναπόθεσής τους.

Οι πρώτες ύλες που ευθύνονται στην δημιουργία διοξινών, αφθονούν στα αστικά απορρίμματα, ιδιαίτερα όταν αυτά δεν τυχαίνουν διαλογής για ανακύκλωση.

Οι διοξίνες, έχουν χαρακτηριστεί επίσημα από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, ως καρκινογόνες ουσίες για τον ανθρώπινο οργανισμό, πέραν των άλλων, σοβαρών βλαβών που μπορούν να επιφέρουν.
Είναι σοβαρά βλαπτικές ουσίες σε εξαιρετικά μικρές δόσεις της τάξης των λίγων τρισεκατομμυριοστών του γραμμαρίου.

Ουσίες άχρωμες, άγευστες, άοσμες, μολύνουν τον άνθρωπο με δύο τρόπους:
- απευθείας, όταν αυτός εκτίθεται σε καύση απορριμμάτων χωρίς προστατευτική στολή, καθώς επίσης και
- έμμεσα, μέσω της διατροφικής αλυσίδας μολύνοντας το περιβάλλον, τα ζώα και τα προϊόντα τους (κρέας, γάλα, αυγά, τυρί).

Δεν διαλύονται στο νερό. Είναι λιποδιαλυτές. Μολύνουν τον οργανισμό απευθείας είτε όταν επικάθονται στο δέρμα ή εισπνέονται, ή όταν καταπίνονται με μολυσμένα προϊόντα (χόρτα, ζωικές τροφές).
Εισέρχονται εύκολα και γρήγορα μέσα στα κύτταρα του οργανισμού όπου επιφέρουν δυσλειτουργία στο μεταβολισμό τους, αλλαγή ορμονών, και αλλοίωση της δομής του DNA με επακόλουθο την καρκινογένεση.
Για να απαλλαγεί ο οργανισμός από μια μέτρια έκθεση σε διοξίνες χρειάζεται κατά μέσο όρο 30 περίπου χρόνια ( από 7 μέχρι 80).

Προκαλεί αμηχανία και φόβο η σκηνή της φωτιάς σε χωματερές, όπου πέραν των πυροσβεστών οι οποίοι υποχρεωτικά πρέπει να φέρουν ειδικό εξοπλισμό, να παραβρίσκονται στο χώρο, δημοσιογράφοι, εικονολήπτες τηλεοπτικών συνεργείων, πολιτικοί και πολίτες.

Φανταστείτε την σκηνή, έξω από το πυρηνικό εργοστάσιο του Τσερνομπίλ αμέσως μετά την έκρηξη. Κάτι ανάλογο. Θεός φυλάξοι.
Ο λογαριασμός από την πιθανή έκθεση σε διοξίνες, θα πληρωθεί μετά από 7 με 10 χρόνια.

Δεν χρειάζονται άσκοποι ηρωισμοί. Χρειάζεται γνώση, σύνεση, προφύλαξη και προσοχή. Μεγάλη προσοχή. Δεν παίζουμε με τον καρκίνο.  
                                                                                                     
Κέρκυρα 23/6/2020