Χ. Μπούκας: Γιατί πρέπει να καταστραφεί πρώτα και η Λευκίμμη και μετά να πάμε στο αυτονόητο;

Σκουπίδια παντού. Κέρκυρα που ζέχνει από άκρο σε άκρο.

09
Οκτωβρίου / 2018

Υγειονομικός, περιβαλλοντολογικός και οικονομικός κίνδυνος. Κοινές και πανθομολογούμενες αλήθειες. Κοινωνία στα κάγκελα.
 
Τεμπλόνι υπερπλήρες. Παρασκευή δεμάτων και εναπόθεση χύδην. Δέματα και «ζωντανά». Μεταφορά δεμάτων στη Λευκίμμη.
 
Οι Κερκυραίοι αντιστέκονται. Οι κάτοικοι της ευρύτερης περιοχής της Λευκίμμης ενεργά.
 
Και εδώ έρχονται τα λογικά ερωτήματα που ζητούν απαντήσεις:
 
Αν υποθέσουμε, επαναλαμβάνω αν, χρησιμοποιηθεί ο λάκκος στα Μεσοράχια για να θαφτούν κάποια δέματα, αυτό είναι λύση; Θα θαφτούν αυτά που μεταφέρθηκαν, άντε και άλλα τόσα. Και άλλα τόσα.
 
Μπορούν σε αυτό το χρονικό διάστημα να περατωθούν όλες οι διαδικασίες, ώστε να κατασκευαστεί και να λειτουργήσει το εργοστάσιο ολοκληρωμένης διαχείρισης απορριμμάτων Κέρκυρας (εξεύρεση χώρου, συμβόλαια, αγορές, περιβαλλοντολογικές μελέτες, εγκρίσεις, διαγωνισμοί, ενστάσεις, οργάνωση χώρου, κατασκευή εργοστασίου, ηλεκτρομηχανικοί εξοπλισμοί, δοκιμαστικός χρόνος λειτουργίας, κ.ά.); Εφόσον ασφαλώς οι απαιτούμενοι πόροι είναι εξασφαλισμένοι.
 
Ασφαλώς όχι, είναι η βέβαια απάντηση.
 
Και ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι στη γωνία και μας παραμονεύει. Σε λίγους μήνες, όταν εξ αντικειμένου και ο χώρος της Λευκίμμης θα έχει υπερκορεστεί με όλα τα αυτονόητα επακόλουθα (υγεία, περιβάλλον, οικονομία), τότε θα συμπέσει και το ακέφαλο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης λόγω εκλογών το μήνα Μάη.
 
Κάντε μια προβολή στο άμεσο μέλλον. Πώς ζούμε φέτος με τα σκουπίδια; Παράδεισος, σε σύγκριση με όλα όσα θα ακολουθήσουν. Και τότε, τι;
 
Εξ ανάγκης, επειδή δεν εκμεταλλευτήκαμε το χρόνο που μας δόθηκε, όσες μεσοβέζικες λύσεις και αν επιχειρηθούν, κανένας χρόνος δεν επαρκεί και στο τέλος η λύση θα είναι μονόδρομος: απορρίμματα εκτός Κέρκυρας, μέχρι της ολοκλήρωσης και λειτουργίας του εργοστασίου ολοκληρωμένης διαχείρισης απορριμμάτων, συμπεριλαμβανομένων των αυτονόητων, της σωστής αποκομιδής, ανακύκλωσης κ.λ.π.
 
Γιατί δεν φροντίζουμε από τώρα; Υπάρχει λογική απάντηση στο ερώτημα;
 
Βέβαια, πάντα ελλοχεύει ο κίνδυνος του προστίμου για τη μη χρησιμοποίηση του ΧΥΤΑ Λευκίμμης.
 
Τότε, όλοι μαζί να στηθούμε σε πανηγυρικό κλίμα περιμετρικά του χώρου, να θάψουμε ένα (αριθμός -1-) δέμα και ας το γιορτάσουμε. Ας βγουν επικοί πολιτικοί λόγοι από όλους τους πολιτικούς -θα το αντέξουμε και αυτό- και ας πάμε ήσυχοι στα σπιτάκια μας βρε αδερφέ!
 
Οι εγκαταστάσεις, τα φώτα και τα νερά, να μείνουν στο χώρο. Να στρώσουμε την περιοχή και να την κάνουμε μέσα στην εξοχή ένα όμορφο χώρο άθλησης και πολιτισμού.
 
Αφού η λύση είναι μονόδρομος, γιατί δεν την σχεδιάζουμε από τώρα;
 
Γιατί ντε και καλά πρέπει να καταστραφεί πρώτα και η Λευκίμμη και μετά να πάμε στο αυτονόητο;
 
Και μη μου πείτε για Εθνικό και Περιφερειακό Σχεδιασμό Διαχείρισης Απορριμμάτων (ΕΣΔΑ και ΠΕΣΔΑ), γιατί αυτό το έκαναν κινηματογραφική ταινία «το Άγιο Δισκοπότηρο» το είδαμε και μας τελείωσε.
 
Οι ανάγκες κάθε τόπου, δυστυχώς και η αναποτελεσματικότητα αρμοδίων πολλές φορές, ορίζουν την πραγματικότητα της ζωής μας και το μέλλον της. Και η ίδια η πραγματικότητα φτιάχνει τους νόμους.
 
Εκτός των άλλων, απομαγνητοφωνώ τον διπολισμό των απόψεων της κεντρικής εξουσίας. Από τη μια υπερθεματίζει ότι η διαχείριση των απορριμμάτων μας, είναι δικό μας θέμα και από την άλλη, διά Νόμου, δεν μας επιτρέπει (;) να τα μεταφέρουμε, όπου και για όσο χρόνο εμείς θεωρούμε σκόπιμο, μετά από έρευνα αγοράς. Ζητούμενο το αυτονόητο.
 
Τέλος, είναι και κάτι άλλο που ως γνήσιος Έλλην, μέσα στα αδιέξοδα των ερωτημάτων μου, μου στριφογυρίζει στο νου: μήπως θέλουν το χώρο της Λευκίμμης να τον χρησιμοποιήσουν στο άμεσο μέλλον σαν χώρο μεταφόρτωσης δεμάτων (δρομολόγιο Λευκίμμη-Ηγουμενίτσα) για την απέναντι ηπειρωτική ακτή;
 
Γιατί η Σαγιάδα, ούτε λιμάνι υποδοχής διαθέτει, ούτε οδικό δίκτυο υπάρχει που να μπορεί να ανταποκριθεί στο αντίστοιχο κυκλοφοριακό φόρτο.
 
Τι σου είναι ο ...Έλλην!
                                                                                                    
                                                                          Κέρκυρα 9/10/2018